Besteciler.org 2006-2016
Anasayfa arrow AdanZye arrow Index arrow AMATÖR SÖZ YAZARLARI arrow AMATÖR SÖZ YAZARLARI   
Wednesday, 10 June 2026

bestecilerlogo01.jpg

HEPSI |0-9 |A |B |C |Ç |D |E |F |G |Ð |H |I |Ý |J |K |L |M |N |O |Ö |P |R |S |Þ |T |U |Ü |V |Y |Z

Index arrow AMATÖR SÖZ YAZARLARI arrow AMATÖR SÖZ YAZARLARI

Hüseyin Doğan PDF Yazdır E-posta
Yazar Administrator   
Wednesday, 20 June 2007
Sample Image

 

 

 

 

 

HTML clipboard

 

 

 

Bak ArkadaÅŸ 

 

bak arkadaÅŸ ben bitiyor soluyorum
yaprak gibi kuruyorum
nesen nede birbaşkası
anlaması güç hayatta
bana su bana hayat bana neşe kattı
hep aÄŸlattı hep özlemle hasretle
bekleneni arattı
ama
nafileki çaresiz emelsiz ümitsiz hayatta
kadere çare bulamdınız
kendiniz de olanı esirgediniz
başkasında olanı vermediniz

düÅŸtüm dedim ezdiniz
sevdim dedim güldünüz
yanıyorum dedim
körüklediniz
bu hayatı bana
zindan ettiniz

çokmu zordu sevmek sevebilmek
çokmu zordu hasretimi özlemimi dindirmek
ne sizler birÅŸey kaybettiniz
nede ben birşeyler kazandım

iÅŸte göçüyorum dünyadan
sizin olsun yaÅŸam
sizlerin olsun hayat
o masum tebessümlü gülüÅŸler
mutlak birgün bana da güler
güler ama ne faydaki
kıymete kıymet
dosta hasret
anaya babaya kavuÅŸturan
kara toprak altında

 

BEN GARİBİM ANAM

aÄŸlasam gözlerimi silen olmuyor
derde alıştım derman bulunmuyor
yad ellerden geldim soran olmuyor
ben garibim anam seven olmuyor

hasretlikle geçer bütün günlerim
dayanmıyor yüreÄŸim gülmez gözlerim
anlıma yazılan çileliymiÅŸ kaderim
ben garibim anam seven olmuyor

küçük yaÅŸta yetim galdım ellerde
gezindim yoksun halsiz eller dilinde
mutluluk güler mi bizlere günün birinde
ben garibim anam seven olmuyor

BİLİRSEN

muradımda gönlümde sen vardın
benim yaşam kaynağımdın
ÅŸimdi sende sende yoksun
gel de yaşat yaşatırsan bedenimi


saçlarıma aklar düÅŸtü
gençiken belim büküldü
duman tütmez küle döndü
gel de yak yakabilirsen

daÄŸa taÅŸa mekan kurdum
çok geçmeden berduÅŸ oldum
kendimi bile unuttum
gel de tanı tanıyabilirsen

gelsen de faydası yok
sönen közü yakamazsın
ölüyü diriltemezsin
gel de can ver verebilirsen
 

SENİN İÇİN ÖNEMİ YOK

uykulara düÅŸlere dalsam
sensiz dünyayı boÅŸ görsem
hayatımı hiçe saysam
biliyorum senin için
önemi yok

çektiÄŸim acıların
her gün akan göz yaÅŸların
gülmeyen gözlerimin
biliyorum senin için
önemi yok

beni avutan anılarının
deste deste mektuplarının
adınla yazılan kalplerin
biliyorum senin için önemi yok

sevda kahrı
bağımda yeÅŸermez sevenler görmez
ayrılığın acısını sevmeyen bilmez
akar göz yaÅŸlarım dinmek bilmez
bu sevda kahrı öldürür beni

aylar yıllar geçti dönen olmuyor
çaresizem dostlar çarkım dönmüyor
ben ayrıldım yarden yüzüm gülmüyor
ayrılığa derman ferman bulunmuyor

kırıktır kanadım uçamaz oldum
açmayan gül gibi sarardım soldum
dertlerle yaÅŸayan garip bir kulum
belli deÄŸil henüz çaresiz sonum

mi üç kuruÅŸa deÄŸiÅŸti
Sevgimi üç kuruÅŸa deÄŸiÅŸtin


yine beni yüz üstü bırakıp gittin
yine beni ellere mi sattın
üç günlük ÅŸu dünyada yaÅŸarken
sevgimi üç kuruÅŸa mı deÄŸiÅŸtin

sevdama yanam desem olmuyor
sevginin acısı yürek yakıyor
sensizlik ölüme ferman yazıyor
sevgimi ellere mi sattın

bekleyecektin yemin etmiÅŸtin
azda olsa kalacaktın söz vermiÅŸtin
ölene dek sevecem demiÅŸtin
sevgimi üç kuruÅŸa mı sattın

yine beni yüz üstü bıraktın gittin
yine beni ellere mi sattın
üç günlük ÅŸu dünyada yaÅŸarken
sevgimi üç kuruÅŸa deÄŸiÅŸtin
 

Sevmeseydim


Sordum seni geçenlerden
Sordum seni görenlerden
Sordum seni sevenlerden
Keşke sormaz olaydım
Adını anmasaydım
Yollarına bakıp ta
Geliyor demeseydim

Yıktın benim hayalimi
Yok ettin ümitlerimi
Hiçe saydın ümitlerimi
Keşke sevmez olaydım

Onu tanımam demişsin
Adımı bile unutmuşsun
Olmaz olsun senin sevgin
Benim gibi gülmeyesin
Gönülden sevilmeyesin

Sen yoksun

AkÅŸam oldu güneÅŸ battı sen yoksun
İçimde ateÅŸ oldun köz oldun
Sustukça aÄŸzım dilim lal oldu
AkÅŸam oldu güneÅŸ battı sen yoksun

Ayrılalı birgün oldu yıl gibi
Veda etmeden gittin el gibi
Bak aÄŸlıyor gözlerim sel gibi
AkÅŸam oldu güneÅŸ battı sen yoksun

Elimde baÄŸlama çaldım bahtıma
Yarim girmiÅŸ el oÄŸlunun koynuna
Hiçe gitti yare sevdam boÅŸuna
AkÅŸam oldu güneÅŸ battı sen yoksun

En güzel yılları verdim uÄŸruna
Veda ettim anam bacım gardaşa
Yalnız koydun beni o günlerimde
AkÅŸam oldu güneÅŸ battı sen yoksun

Sensiz günler


Çaresiz geçip gidiyor sensiz günler
Özlerim seni dönmüyor o günler
Ötmez oldu bağımdaki bülbüller
Çaresiz geçip gidiyor sensiz günler

Ha bugün ha yarın derken gelmedin
Sen gittin gideli inan gülmedim
Hergün Allah'tan seni diledim
Çaresiz geçip gidiyor sensiz günler

Kınadım elleri ayrıldı diye
Åžimdi muhtaç kaldım sevgiye
Sensiz olmuyor döndüm deliye
Çaresiz geçip gidiyor sensiz günler

Adımı yazmıştın aÄŸaç dalına
Kimseyi sevmedim senin yerine
İsyanım kadere kendi kendime
Çaresiz geçip gidiyor sensiz günler

Kiminlesin


aradım seni her yerde
bulamadım izlerini
çok özledim ben seni
kimlerle kiminlesin

taÅŸ oldum duvar ördüm
yolunda yoldaÅŸ olurum
istersen gardaÅŸ olurum
bulamadım izlerini
kimlerle kiminlesin

güllerimi kıra yakar
yüreÄŸimi hasret yakar
ayrılığın beni yıkar
bulamadım izlerini
kimlerle kiminlesin

hasret olsa adım benim
Hüseyin'im çok çekerim
gülmez sensiz yüzüm
bulamadım izlerini
kimlerle kiminlesin

Ebe güzelim


seni tarif etmek
seni tanımak
gökyüzündeki yıldızları
saymak kadar zor

belki ela belki mavi
yok yeÅŸil ya kara gözlüysen
ebe güzelim
göndermedin ki resmini
tarif edeyim seni

yıl 1994 nisandı galiba
ilk mektubu yazdığım gün
25 nisan
o günden bu güne ne deÄŸiÅŸti ki
arkadaÅŸ olduk tutkunlar gibi
sevdik deliler gibi özlemle
hasretle boÄŸuÅŸtuk durduk

ne sen beni tanıdın nede ben seni
yıllar geçti aynı gün aynı saat gibi
yerimizde saydık

biri geçse
iÅŸte bu gibi derim
yok yok kumralmış
saçına perma yaparmış
giyimine görede
lens takarmış
modaya da pek uyarmış
e nede olsa zengin kızı

bazen hayal ederim boyunu
150 yok uzundur
kendine özen gösterdiÄŸine göre
iÅŸte o zaman
gelde anlat hayalime
gelde tarif et benliÄŸini
ebe güzelim
göndermedin ki resmini
tarif edeyim seni

sonu gelmiÅŸ insan gibiyim
çaresiz emelsiz ümitsiz
hayal gücümle yaÅŸattım seni
yanımda koynumda başucumda
hatta sokakta bile
kimi görsem böyle biri derim
ebe güzelim
göndermedin ki resmini
tarif edeyim seni

ne acıdır bilir misin
görmeden sevmek
yaÅŸa yaÅŸaya bilirsen
hayal gücünü zorlayıp
kendini harap etmek
bir resim belki senin için
kağıt parçası
o resmin var ya o resmin
çok ÅŸeyler anlatırdı
dermanlar olurdu
su serperdi yüreÄŸime
merhem olurdu
kanayan yarama

ömrümü uzatır
gönlümü rahatlatırdı
o resmin var ya o resmin
bir Mustafa KEMALİN
bir hazreti alinin
bir babamın resmi
ve hatta tuttuÄŸum
gönlümün ÅŸampiyonu
fenerimin posteri gibi
enmezdi odamın duvarından
ebe güzelim
göndermedin ki resmini
sönsün yanardaÄŸ volkanı
gibi ateÅŸim dinsin
yüreÄŸimdeki hasret acısı
sussun kulaklarımdaki
çınlama sesleri
göreyim hayalimde
canlandırdığım
o sevdiÄŸim güzeli
ebe güzelim
göndermedin ki resmini
tarif edeyim seni
 

Yalnızım Gurbet Ellerde

beyhudeyim gezerim dillerde
sormayın hangi gurbet ellerde
bulamam dostumu senelerce
yalnızım gurbet ellerde yalnız

dökülür yaÅŸlar sel olur gider
meyhane köÅŸeleri tesellim olur
böyle yaÅŸamanın tadımı olur
yalnızım gurbet ellerde yalnız

haykırsam sesimi duyan olmuyor
kime dost desem çekip gidiyor
çekip gidenler dönmek bilmiyor
yalnızım gurbet ellerde yalnız

koskoca seneler ne çabuk geçti
gel gör ki hüseyni nasıl deÄŸiÅŸti
bitmedi ömrümde sevda çilesi
yalnızım gurbet ellerde yalnız

Ölüm ezraili gezer peÅŸimde

demir parmaklıklar aldı sevdiğimi
geçmeyen günler yaktı içimi
gönlüm kavuÅŸmaz sevdiÄŸime
ölüm ezraili gezer peÅŸimde

ne can isterim nede baÅŸka yar
mezara girmeden dostlarım ağlar
gönül ÅŸarkılarım sevdama yanar
ölüm ezraili gezer peÅŸimde

ne gurbet yıldırdı nede ayrılık
içimi yakar gönülle hasretlik
ayırdı bizi zalim sefillik
ölüm ezraili gezer peÅŸimde

söyleyin dostlara kazanım yansın
mezar taşımda bir garip yazsın
tabutum başında ÅŸarkılar çalsın
ölüm ezraili gezer peÅŸimde

Hasret Kaldım

mutluluğa hasret kaldım
gönüllere selam saldım
iki cihan bir gönülde
sevgiye hasret kaldım

huzur doldu senle yuvam
neden kanar gönül yaram
sendin mutluluÄŸa çarem
sevgiye hasret kaldım

bir bir derdi ekliyorsun
beni candan sevmiyorsun
ben senin gönlünde
sevgiye hasret kaldım

beni neden üzersin
doyasıya sevmezsin
her söze küsersin
sevgiye hasret kaldım

YAD ELLERİM KIRILDI

pirsultan aptalım derdim dağlara
akmaz oldu akarsular baÄŸlara
bitmez oldu mor sümbüller daÄŸlarda
yad ellerim kırıldı ümitleri oy

haber salam dedim yüce Mevla'ya
kavuÅŸamam yare daÄŸlar arada
hasret kaldım gurbetten sılama
yad ellerim kırıldı ümitlerim oy

kerbelada ÅŸehit imam Hüseyin
sarı telli sazın piri caferim
hak meydanların pirisin alim
yad ellerim kırıldı ümitlerim oy

Pirsultan aptalım geldim dara
kafirin hükmünü süren Hızır paÅŸa
sende bürgün düÅŸeceksin bu yola
yad ellerim kırıldı ümitlerim oy

hüseynim kalemim zulme alıştı
hakkın yolu nice dağlar aştı
özüm ile hak meydanı baÄŸdaÅŸtı
yad ellerim kırıldı ümitlerim oy

Tutamadım Sözümü

nazlı yarim sana bir haberim var
yad ellerden geldim selamlarım var
dostu düÅŸman eden intizarım var
tutamadım nazlım nazlım sözümü

gurbet elin hain zalimliÄŸi var
seni benden ayıran sebeplerim var
dost baÄŸlarında açan gülüm var
tutamadım nazlım nazlım sözümü

aÅŸk berdar eyledi yüreÄŸimi
yüce dağın hasreti yakar içimi
bekleyemedim yar senin yolunu
tutamadım nazlım nazlım sözümü

divaneye döndüm yıllar geçtikçe
hasretinle köz oldum gönül derdiyle
büker bu ayrılık büker belimi
tutamadım nazlım nazlım sözümü
 

EHLİ BEYTE YÜZÜM SÜRDÜM

ehli beyte yüzüm sürdüm
kervanını bugün gördüm
Muhammed'e gönül verdim
ehli beyte yüzüm sürdüm

kaynıyor kazanım alim
hazırlandı omuz salım
bir kararda durmayalım
ehli beyte yüzüm sürdüm

zöhre anamın eteÄŸi
kadir Mevla'mın desteği
Kerbelanın şehidi
ehli beyte yüzüm sürdüm

hak meydanı ali yar
yolunda oldum bahtiyar
kırklar cemi dergahında
ehli beyte yüzüm sürdüm
 

Sararmış benzi dönmüÅŸ gazele

kim ne demiÅŸ benim ela gözlüme
sararmış benzi dönmüÅŸ gazele
oturmuş ağlıyor ocak başında
sararmış benzi dönmüÅŸ gazele

kaderinde varmış böyle tazısı
ölümden beterdir yarin acısı
aklara bezenmiÅŸ siyah saçları
sararmış benzi dönmüÅŸ gazele

kara haber almış gurbet elinden
kimse sormamış gelip halinden
yaÅŸlar döküyor belli halinden
sararmış benzi dönmüÅŸ gazele

kurban olam güzel sen aÄŸlama
yüreÄŸini dertlerle daÄŸlama
sevdanı gurbet elde arama
sararmış benzi dönmüÅŸ gazele

GÜLMEZ OLDUN ANAM

sende birgün gülmez oldun anam
saçlarını bizler için aÄŸarttın
heybe alıp kapı kapı dolandın
sende birgün gülmez oldun anam

oğul verdin arı gibi bal yaptın
evlatlarına kucak açtın ev yaptın
gözyaşınla aşımıza su kattın
sende birgün gülmez oldun anam

el kapısına çoban oldun kul oldun
eteÄŸine odun koydun köz oldun
dereden geçerken bize sal oldun
sende birgün gülmez oldun anam

el kızının düÅŸersen ocağına
saygı göstermezler anam yaşına
dayanamam gözünden akan yaÅŸa
sende birgün gülmez oldun anam

oÄŸlun Hüseyin görür halini
bağlar el kızı elini dilini
görmedim yıllar oldu yüzünü
sende birgün gülmez oldun anam
 

KARIN AYAZINDA

Sivas'ın köyünde akrın ayazında
bir ana ağlıyor yalnız başına
kim bilir ne gelmiş garip başına
Sivas'ın köyünde karın ayazında

sofraya koyacak aşı kalmamış
su içecek rafta tası kalmamış
yaşı geçmiÅŸ kafada saçı kalmamış
Sivas'ın köyünde karın ayazında

sobası tütmez odunu bitmiÅŸ
odun kesecek hali kalmamış
üÅŸümüÅŸ giyecek pırtısı yokmuÅŸ
Sivas'ın köyünde karın ayazında

Azrail gelip kaderini yazmış
gelipte kapısını kimse açmamış
topraÄŸa koyacak kimsesi yokmuÅŸ
Sivas'ın köyünde karın ayazında

Soysuz güzelin gönlüne


kimi görsem aÄŸlıyor bakamaz oldum
ÅŸu fani dünyaya isyankar oldum
yaşım gençken kocar oldum
düÅŸmüÅŸüm soysuz güzelin gönlüne

destan eyledi gönül dert halime
yazdılar soysuzu gönül kaderime
yıllar geçti gelemedim kendime
düÅŸmüÅŸüm soysuz güzelin gönlüne

dilendim sevdayı Yaradan'ıma
bir soysuz güzeli sardı başıma
çok geçmeden aklar düÅŸtü saçıma
düÅŸmüÅŸüm soysuz güzelin gönlüne

feryat ettim ben bu halime
bağırsam çağırsam kimin neyine
karşılık veren yok gönül sevgime
düÅŸmüÅŸüm soysuz güzelin gönlüne

AKLIM ALMIYOR

yetim büyüdüm aklım almıyor
ben cahilim  kafam sarmıyor
derdimi açsam derman bulunmuyor
nasıl sevdalandım aklım almıyor

bir tenha köÅŸede avladın beni
solan gül gibi soldurdun beni
kopardın sazımın bam telini
nasıl sevdalandım aklım almıyor

sözüne mi kandım güzelliÄŸi nemi
bağladın elimi lal ettin dilimi
daha genç iken çürüttün bedenimi
nasıl sevdalandım aklım almıyor

gurbete düÅŸürdün periÅŸan ettin
sevdiÄŸim dostlara düÅŸman ettin
ocağımı söndürdün tarumar ettin
nasıl sevdalandım aklım almıyor

ANAM


neden gözlerin doldu anam
yüzüme bakıp ta sen aÄŸlıyorsun
neden bu kadar dertlisin anam
yüzüme bakıp ta sen aÄŸlıyorsun

seni böyle bırakmak istemem
sensiz dünyayı görmek istemem
gözyaşın aksın aksın istemem
yüzüme bakıp ta sen aÄŸlıyorsun

sanki içinden gitme der gibi
akıtıyorsun aÄŸzından tatlı sözleri
ayırır bizi anam gurbet elleri
yüzüme bakıp ta sen aÄŸlıyorsun

yüreÄŸin dayanmaz bu ayrılığa
sık sık gelirim anam yanına
ben alıştım anam bu acıya
yüzüme bakıp ta sen aÄŸlıyorsun

Üstüne dertlerini salındım

bir hayatın cilvesine kapıldım
dert üstüne dertlerini salındım
o yar benim olacaktı sandım
dert üstüne dertlerini salındım

gönül arzu hal ediyor sevdayı
kim saracak gönüldeki yarayı
ne edeyim dünya alem sarayı
dert üstüne dertlerini salındım

acı feryat yakar oldu içimi
hüseynim kim biliyor derdimi
dostum düÅŸman bilir sevdiÄŸimi
dert üstüne dertlerini salındım

bahar sevdası esti gönülden
yaÅŸ damladı iki çeÅŸme gözümden
yar sevenler dönmez yolundan
dert üstüne dertlerini salındım

bitti artık gönül aÅŸkım diyorsun
beni böyle gönülden siliyorsun
benim hal hatırımı sorarsan
dert üstüne dertlerini salındım

Dostlar biliyor

bak dereler kurumuş sular akmıyor
sevda yeli esti gönül bilmiyor
ağlama sevdiğim yarem kanıyor
çok çektirdi sevdan dostlar biliyor

her yürüdüÄŸüm yollar sana geliyor
söyle talihsiz kaderimi kimler çiziyor
sevda hasreti çok can yakıyor
çok çektirdi sevdan dostlar biliyor

bahçemdeki güller bir bir soluyor
yalnız sevdam seni arıyor
gönül yüreÄŸim yandı yanıyor
çok çektirdi sevdan dostlar biliyor

sevdandan çile keder öldürür beni
masum bakışların yakıyor içimi
uzakta hasretin eritir bedenimi
çok çektirdi sevdan dostlar biliyor

dostlar biliyor dostlar biliyor
seni çok sevdiÄŸimi dostlar biliyor

Bağrımda yanar

sevdiÄŸimin gönlü zulmün çilesi
bitmedi bitmiyor derdin kederi
çekilmiyor sevdanın acı bedeli
bağrımda yanar aşkın ateşi

uzaktır yarim gelmez haberi
eksilmez yarin gönül sevgisi
olur mu sevdanın hiç böylesi
bağrımda yanar aşkın ateşi

bekle sevdiÄŸim mutlu günleri
bırakmaz beni gurbet elleri
solmuÅŸ bahçemdeki sevda gülleri
bağrımda yanar aşkın ateşi

sevdadan dinmiyor göz yaÅŸlarım
ÅŸakır ÅŸakır öter bülbül dillerim
sensiz geçmiyor hasret günlerim
bağrımda yanar aşkın ateşi

Bakar ağlardı

sevgin yüreÄŸimi acıyla daÄŸladı
gönlüm gönlüne ağıtlar yaktı
anılar artık mazide kaldı
gözler gözlere bakar aÄŸlardı

sevdamız dillerde sözlerde kaldı
yaşadığımız mutlu bir yaşamdı
sevdamızdan geriye ne kaldı
gözler gözlere bakar aÄŸlardı

bir garip bıraktın beni dertlerle
çekip gittin sebepsizce
alışmıştım senin sıcak sevgine
gözler gözlere bakar aÄŸlardı

ne olur çekipte gitme beni
benden esirgeme gönül sevgini
veriyorum yaşamın son nefesini
gözler gözlere bakar aÄŸlardı

Sabır ver Allah'ım

yollarımız ayrılıyor içimdeki hislerle
beni unutacaksın zaman geçtikçe
sabrım kalmadı taşıyor gittikçe
sabır ver Allah'ım seven kuluna

sevenlerin tükenmez çile derdiyle
sevilmek istiyor gönül delice
ne eyleyim buda kaderimse
sabır ver Allah'ım seven kuluna

ümidi tükenmiÅŸ tüm sevenlere
acıyla yürekten feryat edenlere
sevdayı ÅŸarkılarla söyleyenlere
sabır ver Allah'ım seven kuluna

unuttum diye taş bastım bağrıma
unutmak kolay mı gönül sevdayla
sende yanarsın gönül aÅŸkıyla
sabır ver Allah'ım seven kuluna

Gönül yangın

kimsem yok ki hatır sora
ne eyleyim bahtım kara
deÄŸer intizar cana
gönül yangın hasret yare

sevda acı keder eyler
yar beni berdar eder
çektiÄŸim bu çile yeter
gönül yangın hasret yare

kalmadı gönlümün yeri
bu bendeki aşkın derdi
eser rüzgar deli deli
gönül yangın hasret yare

sevenlerin bükük boynu
deli eder sevda yolu
belli değil aşkın sonu
gönül yangın hasret yare

Derman eyle

derdimize derman eyle
gönüllere ferman eyle
aşkın feryatları ile
gönüllere derman eyle

dün doÄŸmuÅŸ bugün ölmüÅŸ
ölenlere rahmet eyle
gönül derdi her gün böyle
gönüllere derman eyle

gurbet mahrum eder beni
sevenlere sabır eyle
dostum düÅŸman eyler beni
gönüllere derman eyle

sevenlerin gönül hali
ayrılana sabır eyle
yakar beni yar sevdası
gönüllere derman eyle

Dünyamı yıktılar

kanımı yerlere döküyor zalimler
canımı düÅŸmana teslim ettiler
şimdiden toprağa taşımı diktiler
yaktılar sevdiÄŸim dünyamı yıktılar

ayrılık yakıyor gönül yare mi
daÄŸlara duyurdum öfkeyle sesimi
yazdılar genç iken taşıma ismimi
yaktılar sevdiÄŸim dünyamı yıktılar

kalemim yazıyor dert kederi
Hüseyin söylüyor gönülden halleri
sabrettim birtanem bahar yaz günleri
yaktılar sevdiÄŸim dünyamı yıktılar

çaÄŸlarım çaÄŸlarım gönlümü daÄŸlarım
ben kaderden bahtı karalıyım
bir zalim yüzünden kara sevdalıyım
yaktılar sevdiÄŸim dünyamı yıktılar
 

DUYGULAR

bak susmuÅŸ öten kuÅŸlar
neden üzgün seven insan
yoksa ayrılığın acısı mı üzer
düÅŸünmek ileriyi ve geçmiÅŸi
hayal edersin
gönlünde kurduÄŸun küçük dünyayı
ama sonu yine bomboÅŸ hayal
zamana bırakırsın kendini
zaman seni alır götürür
bomboÅŸ dünyanın bulunduÄŸu yere
kederlendirir insanı
düÅŸündükçe yaÅŸadığın sevdalı günler
birde sevilmeden sevince
işte o zaman acı sarıyor yaralar
boÅŸ ver düÅŸünmek neyi deÄŸiÅŸtirir
bu zamana kadar hep ben sevmiÅŸim
deÄŸiÅŸen ne oldu ki
mektupların sevgiyi anlatıyordu
bakışların sızlatıyordu yüreÄŸimi
hele o masum gözlerinden akan yaÅŸlar
beni sevdiÄŸini söyler gibiydi
ne oldu ÅŸimdi sana
nefret sarmış duygularını
yanılıyor muyum yoksa
eÄŸer beni gerçekten sevmiÅŸ olsaydın
yüreÄŸimi azda olsa mutluluk kaplardı
ÅŸimdi ise yüreÄŸim çeliÅŸkiler içinde
anladım ki seni kaybettim
lakin seni unutmak kolay mı sanıyorsun
ben senin elinden tutarak

 yaÅŸamıştım
belki şimdi yaşıyorum ama ne fark eder ki
yalnızlığın içinde gururuyla oynanmış
bir insanım artık

 

Sevdanla Zulum

 

bir elimde kalem birinde sazım
bu benim çektiÄŸim sevdanla zulum
henüz belli deÄŸil dertle kederim
bu benim çektiÄŸim sevdanla zulum

ağrımaz başımı ağrıttım senle
derdi bilmeden girdin gönlüme
yaralı yaralı sevda derdiyle
bu benim çektiÄŸim sevdanla zulum

ne istedin benim yalnız sevdamdan
genç iken bezdirdin beni canımdan
çektiÄŸim bellidir gözyaÅŸlarımdan
bu benim çektiÄŸim sevdanla zulum

hüseynim kalmaz dünyada yerim
sevdanla eridi çiÄŸdem bedenim
acı feryadı senden öÄŸrendim
bu benim çektiÄŸim sevdanla zulum


Yanan Ben Oldum


kurumuş ağacın dalı ben oldum
güz geldi yaprak oldum savruldum
bir güzelin sevdasından kahroldum
hep ağlayıp ta yanan ben oldum

fani dünyaya çok isyanlar ettim
kederlendim durdum çileyi çektim
ömrüm geldi geçti murat almadım
hep ağlayıp ta yanan ben oldum

kalem yazıyor gerçeÄŸin özünü
kimse bilmez hüseynimin derdini
ben bilirim gerçek iyi kötüyü
hep ağlayıp ta yanan ben oldum

garibin kaderi gülmez bir daha
kavuÅŸamam yare daÄŸlar arada
koydular diri diri mezara
hep ağlayıp ta yanan ben oldum


Yalan Dünya


yalan dünyaya geldim geleli
bakın benim göz yaşıma

gülmedim aÄŸladım bir ömür boyunca
sevdim sevilmedim yıllar geçtikçe

kalem dert ortağım sazım sırdaşım
kalmamış dünyada bir gardaşım

sel gibi oldu gözyaÅŸlarım
dinmek bilmez feryatlarım

özlemle aÅŸtım gerçek yılları
hiç göremedim gerçek dostları
 

Bilemedin


birgün olsun aramadın
halimi neden sormadın
bu kadar hayırsızsan
sevmesini bilemedin

derman deÄŸil dertler saçtın
gözlerimden yaÅŸ akıttın
beni yalnız bıraktın
sevmesini bilemedin

bilemedin bilemedin
yüreÄŸimi söndürmedin
beni ateşlere attın
sevmesini bilemedin

bak ÅŸimdi gör halimi
bağladın sevgimi
sevmedim başkasını
harap oldum yaktın beni

solmayan gül açmaz oldu
gül benzim sarardı soldu
sensiz günlerim geçmez oldu
sevmesini bilemedin

 

Sevdama yanarım

Yanarım yanarım
Sevdana kanarım
Bir görüÅŸte vuruldum
Sevdama yanarım

Sensiz dünya istemem
Sensiz sevgi dilemem
Ömür geçti gidiyor
Sensiz asla gülemem

Bu dert beni öldürür
YüreÄŸimi eritir
Bahçemdeki gülü
Aşkımdan soldurur

Yıldız dağı ardına
Göz diktiler tahtıma
Hele bakın yârime
Çıkmış sevda avına

Yaşadığım onca yıllar

Yaşadığım onca yıllar
Seni benden beni senden
Ayrı koydu geçen yıllar
Yaşadığım onca yıllar

Kaderimi çizdin gittin
Beni benden beter ettin
İnsan idim köle ettin
Yaşadığım onca yıllar

Bir sevdanın uğruna
Can koymuÅŸtum yoluna
Artık geldim sonuna
Yaşadığım onca yıllar

Vurup öldürseydin beni
Ateşlere attın beni
Giydirdin beyaz kefeni
Yaşadığım onca yıllar

Yoksun koydular beni

Yazıyorum dertlerimi
Söylüyorum hallerimi
Kimler aldı sevdiğimi
Yoksun koydular beni

Dilimde söz kalmadı
YüreÄŸime kan damladı
Dostum olan sormadı
Yoksun koydular beni

Hani bir gün dönecektin
Dudağımdan öpecektin
Ölene dek sevecektin
Yoksun koydular beni

Gözyaşım sele döndü
Ne evim ne barkım oldu
Gurbet mekânım oldu
Yoksun koydular beni

Yıkılmışım kime ne

Yıkılmışım kime ne bundan
Yakılmışım dostların alevinden
Yok, olmuşum sevenin azabından
Ben neyleyim sevenin azabından

Dost dedim düÅŸman etti
El dedim elimden etti
Sever dedim gönülden etti
Ben neyleyim çaresizsem

Kalemle bağdaştım yalnızlığımı
Sazımla getirdim dertle kederimi
Resimlerle avundum sensizliÄŸimi
Ben neyleyim çaresizsem

Şimdi yaşarım ne faydaki
Gönülden yaralıyım ne çare ki
Hiç kimseler beni sevmedeki
Ben neyleyim çaresizsem

Yıllara meydan okur yüreÄŸim

Yokluğunda sen varsın sandım
Sensizliği kendime alıştıramadım
Gönlünü gönlüme baÄŸladım
Yıllara meydan okur yüreÄŸim

Ayrılıktan çöktü bedenim
Seni hala çok severim
Sensin tanrıdan tek dileğim
Yıllara meydan okur yüreÄŸim

Uzaktan bakar oldum yollara
Tuz serptin kanayan yarama
Ümidim kalmadı sensiz yarına
Yıllara meydan okur yüreÄŸim

Çaresiz esirin oldum yar senin
Gençken çürüdü çiÄŸdem bedenim
Yıkıyor bedenimi o son sözlerin
Yıllara meydan okur yüreÄŸim

İki çeÅŸme yaÅŸ dökerim

YüreÄŸimde kal gözlerim
Seni senden çok özlerim
Gittin gideli gönül
İki çeÅŸme yaÅŸ dökerim

Kaderime mi sana mı
Yanayım derdime mi?
Giydin beyaz kefeni
İki çeÅŸme yaÅŸ dökerim

Hayat sensiz nasıl geçer
Sensizlik belimi büker
Yokluğun canıma yeter
İki çeÅŸme yaÅŸ dökerim

Toprağını örtemedim
Doyasıya sevemedim
Aldı cenabı seni benden
İki çeÅŸme yaÅŸ dökerim

Sana döndüm anneciÄŸim

YüreÄŸimden atamadım
Ben sensiz yaşamadım
Mutluluğu tadamadım
Sana döndüm anneciÄŸim

Sıcaklığını özledim
Her gün seni düÅŸledim
Kıymetini bilemedim
Sana döndüm anneciÄŸim

Hüseyin'di son beÅŸiÄŸin
Emek ettin büyüttün
Kulağımda öÄŸüdün
Sana döndüm anneciÄŸim

Saçlarına aklar düÅŸmüÅŸ
Seneler ne çabuk geçmiÅŸ
OÄŸlun seni çok özlemiÅŸ
Sana döndüm anneciÄŸim


Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

05327907074
02323391793

 

Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir.

Son Güncelleme ( Sunday, 04 January 2009 )
 
Üye Menüsü