Nöbetindedir arslan Mehmedim
Gözleri pusudadır gönlü sılada
Dolaşır adım adım bekler Mehmedim

DüÅŸmez aklından ceylan gözlü sevdiÄŸi
Hasretinden pare pare yanar yüreÄŸi
O askerdeyken doÄŸan bebeÄŸinin
Resimlerini koklayıp ağlar Mehmedim

Oturur dertlenince bir köÅŸeye
Garip sılayı anar yaÅŸlı gözlerle
Unutmaz çizgi çeker geçen geceye
Teskere günlerini sayar Mehmedim

Bayram sabahları buruktur yüreÄŸi
Andıkça sevdiklerini dolar gözleri
Asker ocağında geçmez bayram günleri
Dalıp dalıp uzaklara gider Mehmedim

Atasının çizdiÄŸi yoldadır sapmaz
Vatan borcu namus borcu der usanmaz
Vurulur kahpe bir kurÅŸunla ölümden korkmaz

Allah Allah deyip ÅŸehit düÅŸer Mehmedim.

 VURAMAM SENÄ° CEYLANIM
 
 Bir peri masalı gibi
 BaÅŸladı senle aÅŸkımız
 Ben avcı, sen ceylan oldun
 Düzelmedi hiç aramız
 Dilden dile dolandı
 Efsane oldu sevdamız
 
 Beni derde sardıransın
 Diyar diyar gezdirensin
 Ä°nim inim inletensn
 Çiçek kokulu ceylanım
 Kekik kokulu ceylanım
 
 Vuramam seni ceylanım
 Kıyamam sana ceylanım
 O kara gözlerinden
 Öpeyim gel barışalım
 
 Yazımız kara yazılmış
 Gülmedi bir gün yüzümüz
 Mor sümbüllü daÄŸlarda
 Geçti ahir ömrümüz
 Baharımsın kışımsın
 GüneÅŸimsin,ayımsın,kadınımsın,kısrağımsın
 Kekik kokulu Ceylanım
 Çiçek kokulu ceylanım
 
 Vuramam seni Ceylanım
 Kıyamam sana ceylanım
 O kara gözlerinden
 Öpeyim gel barışalım
 
 Öcün mü kaldı?
 
 Kanlı düÅŸmanımsın enim artık
 Yüzüme bakacak yüzünmü kalmadı
 Ä°hanetlerinle kırdın gönlümü
 Kalbimde kalacak yerin mi kaldı?
 
 Senle geçen her günüm cehennem gibi
 Ömrümden ömür aldın ecel gibi
 Dönüp hesap soruyorsun Tanrı gibi
 AÅŸkımdan alınacak öcünmü kaldı?
 
 YüreÄŸimden söküp çıkardım seni
 Ne ruhum acıdı ne de tenim
 Gonca gülüm deÄŸilsin artık benim
 Baharda açacak gücünmü kaldı?

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir.