Index AMATÖR SÖZ YAZARLARI AMATÖR SÖZ YAZARLARI |
| Hamit Korken |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Monday, 03 December 2007 | |
|
Çıkar at diyorsun, kolay mı bir sor Kalbimde ur gibi, nasıl atayım Acısı içimde, kaynayan bir kor Nar-ı hicranımı, kime satayım. Diyorlar ki vazgeç, bilmiyorlar ki Müebbet bir aÅŸka, hüküm yemiÅŸim Çekmeden cezanı, silmiyorlar ki MeÄŸerse yaÅŸarken, kefen giymiÅŸim Bizar- ı aÅŸk ile, soldu baÄŸlarım AÄŸyarsa anlamaz, yareme vurur Bülbül-ü zar oldum, pür-hun aÄŸlarım ÇeÅŸm-i giryanıma, çare mi olur Kavurdun kalbimi, dildarım oldun Yakacağın kadar, yaktın da beni Savurdun külümü, vebalim oldun Hicran rüzgarına, attın da beni Kalbim dinlemiyor, artık sözümü Anladım bu yarem, her dem batacak Bu sevda kör etti, yaslı gözümü Senden baÅŸkasına, sanma bakacak Åžu cism-ü canımın, sahibisin sen Canımın cananı, habibisin sen Yaralı kalbimin, tabibisin sen Pare/pare edip, böldürme beni Hicran-ı aÅŸk ile, öldürme beni Geride Bıraktığın Telvesi taÅŸmış hayatın Bir fırtlık neÅŸesi vardı Onu da aldı firkatın Geride acısı kaldı GidiÅŸin ahir ömrümde Bil ki! son/baharı çaldı Talan yemiÅŸ ÅŸu gönlümde Sadece yokluÄŸun kaldı Vurgunu, vurdun da gittin Daha doÄŸrulmaz bu yatık Ruhumdan soydun erittin Be/densiz gölgeyim artık AÅŸk-ı Hüsran Gönlümün bahçesinde Açan,tek güldün benim Gözyaşımla sulayıp Sevgimle beslediÄŸim Bu kadar ucuzmuydu aÅŸkın Maskarası oldum sevdanın Kendinide,benide yaktın Gülümü koparıp attın Ah! ÅŸu söz dinlemez kalbim Nasıl aldandımda sevdim AteÅŸlere attın beni Vefasıza sattın beni Umutlarımı verdim Kalbimi verdim Bu sevda uÄŸruna,ömrümü verdim Bulmadım bir huzur,görmedim vefa Beyhude çekmiÅŸim,bunca yıl cefa Anlamsız kaprislerin,her gün kurbanı oldum Sevmekle yanıldığım,bu sevdadan yoruldum Geçte olsa anladım,senden bana fayda yok Bitti artık bu oyun,çok çektim çooook. AÅŸk-ı Memnu Sen benim; pervasız düÅŸlerimin,ulaşılmaz tek gerçeÄŸi idin Umutsuz hayallerimin tetikçisi Vuslatsız gecelerimin,katili oldun Sen-ki; İlkbahar tazeliÄŸinle,yazı kucaklamaya çalışan bir fidan Ben-se; Hazan rüzgarları ile,kışa savrulan kuru bir yaprak Sen_rengarenk çiçekler verirken,umut bahçende Bense-çürüyen bir yaprak olarak kalacağım SensizliÄŸin mateminde Sen hiç bilmeyeceksin Gözlerinde kaybolduÄŸumu Saçlarında savrulduÄŸumu Tebessümünde yanıp kül olduÄŸumu Sen-hakettiÄŸin bir hayatın,meyvalarını toplarken Ben-se; hak etmediÄŸim bir aÅŸkın Sevdasını gömeceÄŸim,acılı yüreÄŸime ve senin ismini yazacağım Mezar taşın olan, gecelerime AÅŸka Söz Verdim Hani! neredesin ÅŸimdi YüreÄŸimde, yokluÄŸunun acısı Gözlerimde,son gülüÅŸünün resmi kaldı hatıra Bakma,yüzümdeki çizgilere Saçımdaki aklara Zaman koptu gidiÅŸinle Sor bakalım? YaÅŸadım mı sanıyorsun,sensiz geçen yıllara Sevgimi,umutlarımı,hasretini kattım AÅŸkımın gözyaÅŸlarıyla Sevdamı bulut yaptım. Bekledim yıllarca Bir gün yaÄŸarsın diye Sensizlikten susuz ve çorak kalmış gönlüme Biliyorum dönmiyecek sin Balonu elinden uçmuÅŸ, çocuk gibi Gözlerim kala kaldı ufukta ve bir damla ıslaklık düÅŸtü tenime Kokusu sen,tadı sen olan Ellerin deÄŸip geçmiÅŸti sevdama Anladım o zaman Ben yinede bekleyeceÄŸim sen olmasan da çünki söz verdim aÅŸka Issız bir yaÅŸam bulup, acımı yazacağım Belki bir daÄŸ yamacı,belki sessiz bir koyda Bu aÅŸkı; yaÅŸayacağım AÅŸk ve Sevgi AÅŸk olmayan gönülde,umutlar hicran olur Hissetmeyen kalplerin,meyvesi hüsran olur Sevmesini bilmeyen,yaÅŸamlar zindan olur Damlamayan gözlerde,mevsimler hazan olur Hepimiz ayni suyun,havanın esiriyiz TopraÄŸa can verenin,muhteÅŸem eseriyiz Korkuları yen artık,gölgene maÄŸlub olma Seveceksen sev artık,gururunda boÄŸulma Öfke,haset vede kin,yanına karmı kalır Koy bakalım mezata,bedavaya kim alır Sevgi, saygı,hoÅŸ görü,insana en uygunu Ne servetin,ne gücün,doldurmaz boÅŸluÄŸunu Korkuların anası,dünya denen canavar Biz ise midesinde,birer aciz biçare Sürüngenler, yılanlar, korku salmış ne çıkar Hepimiz ayni yoldan,gireceÄŸiz kabire Korkunun midesinde,korkular yaşıyoruz Bir kere ölmek varken,bin kere ölüyoruz Acıları,dertleri,çekilmez sanıyoruz Hep; aldanış,serzeniÅŸ, daha ne bekliyoruz Adını Sevgi Koydum Kasvetli bir geceydi, yıldızlar gülmüyordu Ay yüzünü saklamış, belli ki aÄŸlıyordu İçimde garipçe his, karanlığı süzerken Hüzün buÄŸulu bir sis, ruhumu sardı birden Bir perde aralandı, gizemli çehresinde DüÅŸlerimdi beliren, ışıksız sahnesinde İçinde sevdiklerim, vatanım önümdeydi Sanki gerçekmiÅŸ gibi, dokunsam elimdeydi Kolay deÄŸil, yıllar var, sizden ayrı kalalı HasretliÄŸim sizinle, ümitlerim buralı. DüÅŸtüm ruy-i sevdaya, gülzarı yaktı beni Göçebe rüzgar gibi, gurbete attı beni Dünya göçer hanedir, çektikçe alışılan Gurbet içinde gurbet, deÄŸil mi! yaÅŸanılan Bu aÅŸktır sermayesi,yaÅŸama kazanç katan Kutlu bir davadır ki, dünyayı aydınlatan Hasretlik ateÅŸini, gözyaÅŸlarım dindirir Derdimin bahçesinde, ne goncalar dirilir Renk/ renk, desen/desen, görene huzur verir Gül nefesli sultanım; kokusu senden gelir Adını sevgi koydum, karşılıksız sunulan Serpilip hayat bulsun, dünyanın dört yanından Alışamadım SensizliÄŸe Sonsuz maviliklere daldım yine Gözlerim ufukta takıldı kaldı GüneÅŸin battığı o noktalarda Hatıralar canlandı Sende benim güneÅŸimdin Beklerdim hep ümitle,geceme doÄŸmanı Keskin bir bıçak gibi, karanlığımı yırtmanı O an gelir di ya! Kalbimin en mahrem yerine doÄŸardın Aydınlanır dı dünyam Canlanır dı umutlarım Çünki sen vardın Åžimdi ise yanlızlık ve acılarım Ne zaman buraya gelsem Kalbime düÅŸüyorsun Bensiz buz gibi tenin Bir tanem üÅŸüyorsun GüneÅŸ doÄŸmayan gecenin Tutsağı oldum sanki Senin gibi,bende ÜÅŸüyorum inan ki AkÅŸam indi sulara SoÄŸuk bir poyraz esiyor Hayat ısıtmıyor beni artık Nefesim kesiliyor İçimdeki efkarı Yüklesem sarhoÅŸ dalgalara Alıp götürse benden Çoook,çok uzaklara Vardığı son sahilde Öylece sızıp kalsa Efkarımla birlikde Bir daha uyanmasa AÅŸk Budur İşte Sövene dilsiz Vurana elsiz Hayat sunar bedelsiz Ne bencillik,ne gurur Yok onun kitabın da Sadece sevgi yatar Gönlünün otağın da DüÅŸmüÅŸ ruhu sevdaya Bildim bileli aÄŸlar Göz yaşı nehirlerdir YüreÄŸi okyanuslar YüreÄŸinde kim bilir Ne büyük bir aÅŸk yatar CoÅŸunca vecde gelir Sevdalanmış dalgalar Kara sevdalı ama Sinesi aktır onun Hizmet eder daima Adı topraktır onun Bazen bir mecnun olur Çöle atar derdini Kurutur göz yaşını Feda eder kendini Başın duman bürümüÅŸ Efkarın aÅŸktan yana Sevdanın rengi düÅŸmüÅŸ Kar yaÄŸmış saçlarına Tabiat sende doÄŸar Baharı sen boyarsın Rengarenk çiçeklere AÅŸk kokunu katarsın Bana bedenim gibi AÅŸkınıda verseydin Åžu hoyrat yüreÄŸime Sevmeyi öÄŸretseydin Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir |
|
| Son Güncelleme ( Monday, 02 June 2008 ) |



