Index AMATÖR SÖZ YAZARLARI AMATÖR SÖZ YAZARLARI |
| Mücella Pakdemir |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Wednesday, 19 March 2008 | |
|
Yıldızlı gecelerde ay yüzüne vururdu BaÅŸka güzel olurdun sanki kalbim dururdu DiktiÄŸin sarmaşığın bize ÅŸahit olurdu Bir aydı erittiÄŸin öksüz balan bir de ben Ömrüme adadığın sevdan demek yalandı Ölüm dalda titredi yapraklara dolandı Camı saran sarmaşık feryadımla sulandı Bir aydı kuruttuÄŸun öksüz balan bir de ben Ağıdımı yankılar mor daÄŸlar, kara taÅŸlar ÇektiÄŸin acıları haber vermedi düÅŸler Gaflet ninnilerinde pervaza kondu kuÅŸlar Bir aydı uyuttuÄŸun öksüz balan bir de ben Toprağının üstüne yaÄŸmur yaÄŸdı az önce ÜÅŸüdün mü sevdiÄŸim, kefen bezin çok ince YaÄŸmurdu gözyaÅŸlarım, akıttım birikince Bir aydı darılttığın, öksüz balan bir de ben Yavuklum, kara gözlüm, yedi köyün ahseni Yakardım o köyleri tatmak için buseni Boynunu uzattığın ip öpmüÅŸ en son seni Bir aydı unuttuÄŸun öksüz balan bir de ben
Tenim dayanamaz uzak kalmana İnci, mercan ol da boynuma dizil Lüzum yok sevdiÄŸim izin almana Nazlı ceylan gibi koynuma süzül Dağıt ufuklardan hasret sisimi Ruhumun cilası, sil at pasımı Aynı telden dinle gönül sesimi Benimle sevinip, benimle üzül Elde alıkoyan güne dargınım Beklemekten bezdim belâ yorgunum Cümle âlem bilsin sana vurgunum Çıkmaz mürekkeple sineme kazıl BaÅŸtan atamadım dolmaz çilemi Küsünü boz da gel, defet elemi İşgal et dünyamı, fethet kalemi Saçından tırnaÄŸa beynime çizil Kaşı kömür kara, cemali beyaz Kendi sımsıcacık yokluÄŸu ayaz Yaradan a kurban dilimde niyaz Her iki cihanda alnıma yazıl UÄŸruna can feda vız gelir ölüm Yeter ki son bulsun çektiÄŸim zulüm Divane desinler razıyım gülüm Hayalimi kapla, düÅŸümde sezil Beddua isteme, garibim tutar Hedefler okunu kalbine atar Erirsin gün be gün Mecnun dan beter Ele yar olursan çengelde yüzül Ah ile vah ile ömrünce ezil
Koy masaya derdini, kopar hüznü dalından Anlat bana kendini, damıt özü balından Kır feleÄŸin fendini, buse çal ayalından Kağıt elde dillensin, aÅŸk ne demek yazalım Kalemi coÅŸturalım yardan çiçek gelende Hesapsız koÅŸturalım goncası serpilende Maniler aÅŸtıralım esansı kalp delende Kuru dallar güllensin, aÅŸk ne demek yazalım Buluttan yaÅŸ düÅŸende yarin sürmeli gözü Sel olup da taÅŸanda bize söyletsin sözü Can canana koÅŸanda harlatsın kalpte közü Yürek yanıp küllensin, aÅŸk ne demek yazalım Gökyüzü kararınca sual olmaz sevenden Yıldız ayı sarınca göÄŸüs bağır dövenden Karınca kararınca ders alıp yar övenden İbret alıp söylensin, aÅŸk ne demek yazalım Karın altında bıkar, dağıtır saçlarını Kardelen yüze çıkar, takalım taçlarını Zerafetiyle yakar dağın yamaçlarını Vecde gelip dellensin aÅŸk ne demek yazalım Pınar başında turna ötüÅŸüne doyalım Çalınsın davul zurna, hoÅŸ sesini duyalım Yarim gel ayrı durma, Hak ne derse uyalım Narin yüzün allansın, aÅŸk ne demek yazalım SADECE ANLA Kalemim gitgide çatallaÅŸtı KabuÄŸum sertleÅŸti bir tanem Bulutlar teÄŸet geçiyor üzerimden Bir türlü ıslanamıyorum Sevda yaÄŸmurlarında Sebebi sensin zalimim Tenimden kokunu çaldığın günden beri Bir türlü yıkamadığım Duvarların ötesine geçmeyi Ne çok isterdim& Bilsen ne çok isterdim İpek yumuÅŸaklığında kıvam tutmayı KuÅŸların kanadında acımı unutmayı Dalgalar döverken sahilleri AÅŸk türküleri tutturmayı Aniden bir sızı yakalasam GeçmiÅŸe dair flaÅŸlar patlasa Bir flaÅŸ, bir flaÅŸ daha Yeter ki bakayım kör olasıya Anılardaki hoyrat seviÅŸlerinle İnadına deli ediÅŸlerinle Kaybolmak isterdim hız kesmez kulaçlarla Bitkin kalbimi sıkıştırıp yorsa da Duygusuza çıkmış adım Üflüyorum bütün kandillerin fitillerini Çıralarım tutuÅŸmuyor alıcı bakanlara Oysa sen bilirsin benim çılgınlığımı En masum öpücükten en ateÅŸli anlara Olmuyor iÅŸte Gece çökmüÅŸ yüreÄŸime Karabasanlar boÄŸazımda Bu bezgin kadın eski ben deÄŸilim Farkındayım, hem de nasıl farkında Özledim desem kaç yazar Gel diye haykırsam ne fayda Sevdan arttıkça siliniyor yüzün Yalnız ölümüne seninim sözün Kulaklarımda uÄŸulduyor hala Belki bir gün diyerek geçti ömrüm Nereye baksam seni gördüm Uzanıp tutamadım devleÅŸen hasretini Kaburgamdaki zırha gömdüm Elimde olsaydı her vefasız gibi İnan, unuturdum zamanla Suçlama sen de beni aÅŸkım, sadece anla Sadece anla. AH DESİN Kader dilerse çöller, yare gülistan olur Sarılır gonca güller, canana fistan olur Rüzgarında ak tüller, eserken destan olur Yeter ki iki gönül, aynı yelden ah desin. Aşığın kaleminden naÄŸme çaÄŸlar yüreÄŸe Her harfin aleminden yemin baÄŸlar bileÄŸe Süzülür gül deminden sevda damlar eleÄŸe Yeter ki iki gönül, aynı dilden ah desin HuÅŸuyla kol sallanır ezgiler bestelenir Yanak yanar allanır kalp üste destelenir Saza deÄŸer, ballanır, zaman ahestelenir Yeter ki iki gönül, aynı telden ah desin Gökten bir melek iner kavli karar edende İlmek düÄŸüme döner duasıyla gidende Bir can bir cana siner kaynaşır tek bedende Yeter ki iki gönül, aynı halden ah desin FASILA GEL GÜZELİM Fasıla gel güzelim Gazel, hoyrat gezelim Perde perde dizelim AÅŸk böyle tadılır yar Can tellerde ünlerken Tenden geçip dinlerken BaÄŸlamada inlerken Sözüme katılır yar Kaval yaramı deÅŸse Üfüldedikçe eÅŸse Ruhum tezgaha düÅŸse Bedelsiz satılır yar Kanun dize dokunur İçli yegâh okunur Zehir bir yana konur Balında bitilir yar Sopranodan ses verir BaÅŸ omuza devirir Nota kemanda erir DiÅŸ deÄŸmez yutulur yar Yakar iÅŸvesi nazı Duyunca lebde hazı Tezene öper sazı DöÅŸte uyutulur yar Neyzenle ney konuÅŸur Derdinle dert bölüÅŸür İki soluk seviÅŸir Nefesim tutulur yar Tamburamla aÄŸlarsan Göz yaşınla çaÄŸlarsan Mil çekip de daÄŸlarsan KaÅŸlarım çatılır yar MeÅŸkinin çerağında DüÅŸ söner ferağında Çırpınırken ağında Çıkmaza batılır yar Yeminli adağından Ok fırlar dudağından Sıyrılıp sadağından Kalbime atılır yar Ezgin naÄŸme seçerek Yudumlayıp içerek Vecdle candan geçerek Ölüme yatılır yar Ne gam kalır ne sızı Silinir kara yazı Müzik büyüler bizi Fasılda yitilir yar- ATIVER ÇÖPE GİTSİN Ellerim kırılsaydı onmayacak biçimde Yazmasaydım ah keÅŸke her ne varsa içimde Nasıl olsa mektubum hala zarfın içinde Darılacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Hak ettim mi bilemem uÄŸradığım zulümü Dayanmaya gücüm yok, özler oldum ölümü Kitabın arasında unutmuÅŸsun gülümü Kırılacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Gizledim yıllar boyu kalbimin sotasında İsmimi bulamadım aÅŸkının kotasında Kıymetimi bilecek sarrafın potasında Karılacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Yedi kat yabancının nasıl girdin koynuna Kahroldum öleyazdım, sen de uÄŸra aynına İhanetinden sonra vefasız yar boynuna Sarılacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Gözlerinin can alan, zalim soruÅŸlarında El kolunda salınan yakan duruÅŸlarında Ferhatın dağı gibi kazma vuruÅŸlarında Yarılacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Çıldırtan zehir gibi damarıma dolsan da Yaralarımı deÅŸip kabuÄŸunu yolsan da Özümü parçalayan kıyametim olsan da Dürülecek deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Bir yudum umuduna kapılmıştım selinde ÇekmediÄŸim kalmadı heder oldum elinde Åžerbetlendim sevdiÄŸim kara yılan dilinde Burulacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Sevdanın rüzgarları eser iken başımda Kan kustum, ciÄŸer söktüm, aÄŸu yedim aşımda Tokatından yıkılıp bu gencecik yaşımda Durulacak deÄŸilim, atıver çöpe gitsin Neden Olmasın Hiç haberim olmadan Uykulara dalmadan BaÅŸ yastıkta solmadan Gel bir gece yarısı Hasreti koy berine Vuslatı kat terine Kalbim orta yerine Ser bir gece yarısı Sorma sevildiÄŸini Unut tüm bildiÄŸini Gönlünden geldiÄŸini Ver bir gece yarısı Ruhumda yanan harsın Arzularımda varsın İstediÄŸim tek yarsın Sar bir gece yarısı ÜÅŸüyen yanağımdan Öp gonca dudağımdan Taze gül sunağımdan Der bir gece yarısı Canı cana kattırıp Yudum yudum tattırıp AÅŸk odunu yaktırıp Kal bir gece yarısı Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir
|
|
| Son Güncelleme ( Wednesday, 01 April 2009 ) |



