“Hala ince ince, kanıyor yara
Gözlerim dalınca, sensiz yollara...”

Gözüm daldı, yosun kokan yollara,
Maziyi önüme serdim bu akÅŸam...
Hicranla, hüsranla geçen yıllara,
Yine de, hep seni, sordum bu akÅŸam...

Gönül bu sevdadan geçmiÅŸ gibiydi,
Bülbüller bahçemden uçmuÅŸ gibiydi...
Sanki, bir kızıl gül açmış gibiydi,
Sevda bahçesinden derdim bu akÅŸam...

Gündüz hayalimde, gece düÅŸümde,
Hasretin, dolanıp durdu peşimde...
Pınar olup akan o göz yaşımda,
Vuslatın mührünü, gördüm bu akÅŸam...

Gençlik uçtu gitti, deveran döndü,
Yürekte son umut ışığı söndü...
Ölümüm, “elveda” dediÄŸin gündü,
Hayalle vuslata erdim bu akÅŸam...

Gönlümde sır oldun, yüreÄŸimde yas,
Onca göz yaşıydı senden tek miras...
Tükendi yıllardır süren, ihtiras
Gürhan’ı topraÄŸa, verdim bu akÅŸam...

HAYAL...

“Yine sensizdim bu gün, rıhtımında seni andım
Gözlerini aradım, her geçeni sen sandım...”

Rıhtımda dolaÅŸtım güneÅŸ batarken,
Kızıllık saçına vurur gibiydi,
YokluÄŸun hüznüme hüzün katarken,
Hayalin karşımda durur gibiydi...

Hasret yaralamış, kanadım kırık,
Hüzün deryasında boÄŸuÅŸuyorum...
Küsmedim, sadece yüreÄŸim buruk,
Sol yanım yanarken, ben üÅŸüyorum...

DüÅŸtük hayal dolu tüm tuzaklara,
Nasıl özlemiÅŸim bir bilsen seni...
Hayalin kaçarken çok uzaklara,
Tutmak istemiÅŸtim hep ellerini...

Kayboldun ufkumda, sen yavaÅŸ yavaÅŸ,
Kırıldı, döküldü, hatıraların...
Gözümden süzüldü, birkaç damla yaÅŸ,
Dün gibi aklımdan silindi, yarın...

HAZAN DAMLALARI...

“Kalmadı ardımızdan ağıtlar yazan artık
Baharımda gittin sen,dönsen de hazan artık”

Sevmeyi bilemedik, dur deyip de zamana,
Ah, vah ile, koca bir ömür, hicran, yas oldu...
Yudum yudum içtik bir zehiri kana kana,
Sevdamız önce azap, sonra ihtiras oldu...

Söz vermiÅŸtik hani biz, yeminlerimiz vardı,
Hangi kitaba sığar, bunca ihanet, yalan,
Beden vuslat beklerken, gelen ayrılıklardı,
Bir ömürlük göz yaşı, senden hatıra kalan...

Ömür sayfalarımız eridi birer birer,
Mısralarımız kaldı, göz yaÅŸlarımla sızan...
Kıymetini bilmedik, su gibi aktı günler,
Daha vakit var derken, eriÅŸti ümr-ü hazan...

YüreÄŸime, akÅŸamın karanlıkları doldu,
Umutlar, umutsuzca tükendi, solan günle...
Karanlıkta kayboldu, tüm anılar, yok oldu,
Bize avunmak düÅŸtü, kaybettiÄŸimiz dünle...

Sen gidince, sanma ki bir daha doÄŸdu güneÅŸ,
Yıllar yordu bedeni, saçlarıma ak düÅŸtü...
DöktüÄŸüm gözyaşıyla, sönmeyince bu ateÅŸ,
Gürhan’a, alevsiz bir korda yanmak düÅŸtü...

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir