Index AMATÖR SÖZ YAZARLARI AMATÖR SÖZ YAZARLARI |
| Murat Arıcı |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Monday, 13 October 2008 | |
|
Ben yılları, yıllar beni izledi. Hayat bir sır oldu, yıllar gizledi. Güzel ne var ise gönül özledi. Öylesine geçip gitti bir ömür. Bir öte koÅŸturduk, bir de beriye. Dönüp de hiç bakmadık ki geriye. Onun ÅŸu da varmış, benim yok niye? Derken geçip gidiverdi bir ömür. Uzak yakın olmuÅŸ, yakın da uzak. Ölüm canlı için kurulmuÅŸ tuzak. Dostun ne kadarmış, düÅŸünce bir bak! Bakma artık, geçiverdi bir ömür. Baba ocağını, yâr kucağını, Gönül bahçesini, sevda bağını, Hem çocukluk hem de gençlik çağını, Bırakıp da gidiverdi bir ömür. Tek tesellim, mazlum âhı almadan, Zalim kapısında köle olmadan, Hazan gelip, yaprak döküp solmadan, Mevsimsizce göçüverdi bir ömür. Kapkaranlık bir boÅŸluÄŸa dalınca, Yalın ayak, başı kabak kalınca, Gözyaşıyla ismim hatırlanınca, Anladım ki bitivermiÅŸ bir ömür
Nerede baÅŸlayıp nerede biter? Uzayıp kıvrılan yılan bu yollar. Meçhulden gelip de meçhule gider. Sözünü tutmayan yalan bu yollar. PeÅŸine düÅŸerek bir kez yürü de, Bırakırsın eÅŸi dostu geride. Dönmek istesen de daha yarıda, Bırakmaz koynuna alan bu yollar. Kiminin ondadır ekmeÄŸi aşı. Sonunda yer alır kiminin düÅŸü. Kolayca halletmez uzatır iÅŸi. Ümitler kapısı olan bu yollar. DaÄŸlardan dolanır ovadan geçer. Her zaman kendine yoldaÅŸlar seçer. Kimini tenhada bırakır naçar. Gurbetten gurbete salan bu yollar. Hasret kokan günler yıla dönünce, Yürekteki yangın biraz sönünce, Görünüp kaybolur kendi gönlünce. Serap misalidir solan bu yollar. Bakmam hiç desen de daha yüzüne, İnanırsın bir gün yine sözüne. Yürüyünce dönmek için özüne, Tükenmez geride kalan bu yollar. Hayalle bir olup kapıp götürür. Ummadık belayı baÅŸa getirir. Vade tamam eder ömür bitirir. Nice hayatları çalan bu yollar.
Senin kucağına doÄŸmuÅŸum ben yıllar önce. VurulmuÅŸum adeta karşımda seni görünce. O yıllara dönünce, bu günün bitiminde, Birkaç anı canlandı, gönlümün derinliÄŸinde. Kızıl kabuktan silahım, kamıştan atlarım vardı. KoÅŸardık yalın ayak sekerek, dünya koÅŸardı. Bir yeÅŸil mutluluktu, o günler ve saatler. Limon yeÅŸili, ardıç yeÅŸili ve tüm yeÅŸiller& O yılların eseri ilk gönül aÄŸrısı da, İlk buluÅŸma, ilk hasret, ilk sevda çaÄŸrısı da. Ne zaman ki ayrıldım yaÅŸlı gözlerle senden; Anladım ki koparılan senmiÅŸsin yüreÄŸimden. Sen ki mavi gözlerin, yeÅŸil elbiselerin vardı. Saçların her baharda, baÅŸka bahar kokardı. Özlemini yaÅŸadım, yaÅŸadım uzun yıllar. Getirdi beni sana, yoldan çıkmış bu yollar. UçmuÅŸtum mutluluktan, geldim diye ben sana. Çok ÅŸeyler deÄŸiÅŸmiÅŸti, o yıllardan bu yana. YeÅŸil artık yok olmuÅŸ, mavi de taşınmıştı. YeÅŸilimsi Dolarla dedem de tanışmıştı. Kel bir baÅŸa dönmüÅŸ Torosun dağı taşı. Yalın ayak koÅŸan dünya sattırmış arkadaşı. Adın Erdem olunca olunmaz ki erdemli. ArkadaÅŸ satmak ile kalınmaz ki erdemli. Yaratılmış ne varsa seversen Yunus gibi. O gün belki olursun, adın gibi Erdemli ! Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
|
|
| Son Güncelleme ( Sunday, 26 October 2008 ) |



