1903'te, bir arkadaşının teÅŸvikiyle Paris'e giderek bir yıl, bir kolejde Fransızca'sını ilerletti. Sonra Paris'teki Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne girdi. Orada Fransa'nın ünlü tarihçilerinden olan Albert Sorel, Emile Burgoux, Louis Renault gibi hocalardan ders gördü. Onda, tarih sevgisinin bilinçlenip geniÅŸlemesinde Albert Sorel'in etkisi büyük olmuÅŸtur.

Paris'te dokuz yıl kaldıktan sonra Ä°stanbul'a döndü.Edebiyat ve tarih öÄŸretmenlikleri yaptı, elçiliklerde bulundu. 1 Kasım 1958'de öldü.

Yahya Kemal'in ÅŸiirleri dil ve ÅŸekil yönünden üç kısma ayrılabilir: a) Kuralsız nazım ÅŸekilleri ve sade bir dille söylenmiÅŸ ÅŸiirler. b) Divan edebiyatı nazım ÅŸekilleriyle ve o ÅŸiirin diliyle söylenmiÅŸ ÅŸiirler. c) Ruabiler.

Yahya Kemal, aruz veznini Türkçe kelimelerin yapısına en ustalıkla uygulayan bir ÅŸairdir. 'Ok' manzumesi dışında bütün ÅŸiirlerini aruz vezniyle yazmıştır. Ahenge büyük önem verir. Ona göre, vezinler bir ahenk aletidir.

Divan ÅŸiirinde bambaÅŸka deÄŸerler bulmuÅŸ, o ÅŸiire seçici, beÄŸenici gözlerle bakmıştır. Divan tarzının özünden ve havasından ayrılmamıştır. Taklitten kaçınmış, eski zevek yeni bir hava getirmiÅŸtir. Mazmunu bırakarak, ÅŸiirlerine yeni hayaller, mecazlar, düÅŸünceler, tabiat manzaraları, resme uygun görünüÅŸler koymuÅŸtur.

Görüntü güzellikleri onun ÅŸiirinde, tarih ve kültür derinlikleriyle gözler önüne serilir. Çok arzu ettiÄŸi halde ÅŸiirlerini kitap halinde göremeden öldü. Bu gecikmeye sebep, birçok mısraına henüz son güzelliÄŸi veremediÄŸine dair olan sanatçı titizliÄŸiydi.