Ferhat Tunç bu kentte, maÄŸrurluklar içinde biriktirdiÄŸi "gelecek kaygısı"nı daha ilkokul yıllarında müziÄŸe tahvil etti. Bir yandan okula gidiyor bir yandan düÄŸünlerde ve özel gecelerde baÄŸlama çalıp türkü söylüyor; dinleyenleri kah hüzünlendiriyor kah coÅŸturuyordu. Ve bir süre sonra, doÄŸduÄŸu kent onun bu yeteneÄŸine el veriyor; Ferhat Tunç "Dersim'in küçük ozanı" oluyordu.

Liseyi bitirdikten sonra, 1979 yılında zorunlu olarak doÄŸduÄŸu kenti terk edip Almanya'ya ailesinin yanına yerleÅŸti Ferhat Tunç. Bu soÄŸuk ve yabancı yerde, hiç alışamadığı bu gurbet elde yani, her ÅŸeye raÄŸmen müziÄŸe yoÄŸunlaşıp baÅŸarılı çalışmalara imza atmak istiyordu.

Bu çerçevede 1982 yılında Frankfurt'ta Amerikalı müzisyen Darnel Sumers'la tanıştı ve Sumers yaptığı "reggae" müziÄŸinden yola çıkarak, müzik bilgisi, deÄŸiÅŸik kültürel motiflerin müziÄŸe aktarılması ve müzikte çok seslilik ve çok renklilik konusunda Ferhat Tunç'a katkı sundu. Tunç, dostu Sumers'tan biriktirdiÄŸi bu "yeni"yi Sumers'la birlikte, üç Alman ve bir Yunanlı müzisyenle yaptığı deneysel çalışmalarla pekiÅŸtirip zenginleÅŸtirdi ve bu bileÅŸimle Avrupa'da birçok konser verdi.

Ardından Mainz Üniversitesi'ne baÄŸlı bir müzik okulunda kısa bir eÄŸitim alan ve bu arada "Kızılırmak" adlı ilk albümünü çıkaran Ferhat Tunç, sonraki yıllarda Tunceli ve Almanya sürecini ÅŸöyle tanımlayacaktı: "O yıllarda yaptığım müzik, içerik kaygısına düÅŸmeden, ama devrimci ruha sahip amatörce bir süreçti".

Ferhat Tunç, elde ettiÄŸi müzik birikimini, 1984'te Türkiye'den Almanya'ya giden müzisyen Orhan Temur'la baÅŸladığı çalışmaya aktardı ve ortaya "Bu Yürek Bu Sevda Var Ä°ken" albümü çıktı. Uzak bir ülkede, Almanya'da olmasına raÄŸmen ülkesinde yaÅŸananlara kayıtsız kalmayan Ferhat Tunç'un bu albümü, "12 Eylül'e itiraz"ın izlerini taşıyordu.Tunç, 1985'te, 12 Eylül'ün rüzgarlarının henüz sert estiÄŸi bir dönemde Türkiye'ye döndü ve yeni bir baÅŸlangıç yaparak aynı yıl Türkiye'deki ilk albümünü çıkardı. Albümün adı "Vurgunum Hasretineydi. Albüm kısa sürede büyük yankı yarattı ve Ferhat Tunç artık Türkiye'de, toplumsal muhalefetin içindeydi. Tunç, o dönemi ÅŸöyle özetliyor: "Toplumsal hareketin bastırıldığı, hak ve özgürlüklerin geri alındığı bir dönemde halkımın yanında yerimi aldım".

Tabi, 12 Eylül gibi bir vakıanın yaÅŸandığı Türkiye'de bunun bir bedeli vardı. Miting havasında geçen konserler, çok satan albümler ve toplumsal muhalefetin gözdesi olan bir sanatçının ödeyeceÄŸi bedel -elbette!- gözaltılar, davalar, mahkemeler ve yıllar süren konser yasakları olacaktı. Ama bunun da bir karşılığı vardı. Bu konuda ÅŸöyle diyor Ferhat Tunç: "Saldırılar arttıkça ben güçleniyordum. Sanatsal üretimimin geliÅŸtiÄŸine ve güzelleÅŸtiÄŸine ÅŸahit oluyordum".

Tüm çalışmalarında görüleceÄŸi üzere sanatı ile içinde yaÅŸadığı toplumun sorunlarını buluÅŸturan Ferhat Tunç, müzik yaÅŸamının bugün geldiÄŸi 21'inci yılında daha güçlü çalışmalara imza atıyor.

DoÄŸup büyüdüÄŸü toprakların asi ruhuyla yıkanmış olmanın kendisine kazandırdığı duruÅŸla var olmayı yeÄŸleyen Tunç, sanatından ve toplumsal yaÅŸamından taviz vermeden yürümeyi sürdürüyor.

Ve her ÅŸeyin toplamı olarak, felsefesini ÅŸöyle özetliyor: "Aynı tanrının çocuklarıysak, aynı göÄŸün altında ve aynı toprağın üstünde yaşıyor ve aynı havayı soluyorsak; niye aynı 'insanlığı' yaÅŸamıyoruz?"