Besteciler.org 2006-2016
Anasayfa arrow AdanZye arrow Index arrow Åžiir Köşesi arrow Åžiir Köşesi   
Wednesday, 10 June 2026

bestecilerlogo01.jpg

HEPSI |0-9 |A |B |C |Ç |D |E |F |G |Ð |H |I |Ý |J |K |L |M |N |O |Ö |P |R |S |Þ |T |U |Ü |V |Y |Z

Index arrow Şiir Köşesi arrow Şiir Köşesi

Nuri Can 1 PDF Yazdır E-posta
Yazar Administrator   
Thursday, 12 July 2007

Sample Image 

Geldi hazân, Yine hüzün, Yine gam

CümbüÅŸ kırık, neyzen suskun, ney suskun
geldi hazân, yine hüzün, yine gam
şarkı suskun, meyhan suskun, mey suskun
geldi hazân, yine hüzün, yine gam
gönüllere elem konuk her akÅŸam ...

Hicran dilsiz, yaÅŸ gözsüz, mevsimler güz
ÅŸair suskun, ÅŸiir suskun, tar sözsüz
yine boyun büktü akÅŸamlar öksüz
geldi hazan, yine efkar, yine ah-u zar
yine hasret, yine gurbet ah leyli yar
bir ince sızı düÅŸer sineye her akÅŸam

Bülbülü bir güle zar eylemiÅŸler
dünyayı sevene dar eylemiÅŸler
sevdayı göÄŸsüme nar eylemiÅŸler
geldi hazân, yine hüsran, yine figan
yine hicran, yine giryan, yine efgân
bir ince sızıdır nereye baksam

Rüzgar hicran inler gönül secdede
nağmeler aşkı kanar her hecede
ay küser bir efkâr basar gecede
geldi hazan, yine hüsran, yine efgân
yine sürgün, yine firgat, yine figan
bir kara dumandır iner her akşam

Felek ki, demirden örmüÅŸ ağını
ceylanlar aÅŸk için yakmış dağını
gazeller savurmuÅŸ gönül bağını
geldi hazân, yine hüzün,yine giryan
yan ey deli gönül dermansız derdine yan

bak yine çöktü efkar, yine her yer karardı
bahçe gazel döktü yaprak sarardı
her sokak başını bir elem sardı
geldi hazân, yine hüzün, yine gam
yine sürgün, yine giryan, yine hicran
bir ince sızıdır nereye baksam

Tipi bize, boran bize, kar bize
feryat bize, figan bize, zar bize
hicran bize, fizan bize, har bize
yine firgat, yine gurbet, yine hasret ey Ozan
dinmez bir sızıdır yüreÄŸinde ne yapsan
gönüllere elem konuk her akÅŸam

Bahçe mahsun, gül mahsun, gönül hicran
bülbül zar-ı figan, zar-ı fizan, zar-ı efgân
ey vah yine hicrân, yine giryân, yine hüsran, yine gam
bir ince sızıdır düÅŸer sineye her akÅŸam
ince bir duman gibi geçip gidiyor zaman

Geldi hazân, yine hicran,yine hüsran, yine giryân bana düÅŸtü ah!..
yine firgat, yine hasret,yine figan, yine efgân cana düÅŸtü ah!....
attı felek, her birimiz bir yana düÅŸtü
yan ey gönül yan, ÅŸimdi dermansız derdine yan
ince bir duman gibi geçip gidiyor zaman

hüzünlere yazılmış bir ömür bizimkisi
ah! leyli yar...
geldi kış, yine tipi, yine boran, yine duman
her gece kalbimize yağıyor kar...

Kalbini Dinle

Sevgi denizinden sevda nehrine
Dalmak ister isen kalbini dinle
Hayal ülkesinden gönül ÅŸehrine
Bakmak ister isen kalbini dinle

Yüce daÄŸ başının sisi dumanı
Sarınca geçilmez derya ummanı
Kendi benliğinin hanı sultanı
Olmak ister isen kalbini dinle

Alemde nesnenin her zerresini
Rüzgarda ürperen gül nefesini
Hakkın kantarında vicdan sesini
Duymak ister isen kalbini dinle

Camlarda damlanın son akışını
YüreÄŸe iÅŸlenen aÅŸk nakışını
Yaralı cerenin kor bakışını
Yanmak ister isen kalbini dinle

Can Nuri görmezsen hakkı gerçeÄŸi
Derilmez baharın gülü çiçeÄŸi
Gönül sofrasında aÅŸkı sevgiyi
Bulmak ister isen kalbini dinle

Yolcu

Saatler geçmiyor günler bir sancı
Gidenler dönmüyor yollar yalancı
Burda herkes garip herşey yabancı
Bir dertli türküdür ömrümüz yolcu

Sevda kuşlarının kanadı kırık
Kim taşır özlemin yükünü artık
Bir yanımız efkar, biri ayrılık
Gülmüyor gönlümüz gözümüz yolcu

Åžarkılarda bir kuÅŸ öter bilen yok
Gözyaşımız kan gölüdür silen yok
Kaç yıl oldu bekliyoruz gelen yok
Sürüp gider böyle küsümüz yolcu

Ta ezelden sarpa sarmış yolumuz
Tutmaz kanadımız kırık kolumuz
Yaban elde garip kalmak korkumuz
Açmadan solacak gülümüz yolcu

Ne ana ne baba, ne kardeş bacı
Dünya bir han gibi ömür kiracı
Can Nuri Bulunmaz gönül ilacı
Bilmem nerde kalir ölümüz yolcu

Hasret çiçeÄŸim

YaÄŸmurlar düÅŸerken körpe bağına
Süzülür damlalar gül yaprağına
Takılıp gurbetin hüzün ağına
Bir sen mi solarsın hasret çiçeÄŸim

Sarıp dikenlere gönül acını
İndirme başından ümit tacını
Rüzgarda savrulan ipek saçını
Bir sen mi yolarsın hasret çiçeÄŸim

Eserken başında bahar yelleri
OkÅŸarsın hasretle açan gülleri
Andıkça geldiÄŸin ırak yerleri
Bir sen mi dolarsın hasret çiçeÄŸim

Seller feryad eder daÄŸlar ses verir
Bir ömre bir sevda sanma az gelir
Åžimdi her gönülde bir ah yükselir
Bir sen mi aÄŸlarsın hasret çiçeÄŸim

Denizler dalgalı alınlar sisli
Yollar sıra sıra engel dizili
Herkesin ateÅŸi içinden gizli
Bir sen mi yanarsın hasret çiçeÄŸim

CoÅŸkun akan seldim duruldu kalbim
Gurbet eller gezdim yoruldu kalbim
AÅŸkın hançeriyle vuruldu kalbim
Bir sen mi kanarsın hasret çiçeÄŸim

Mendil Olaydım

O yarin elinde mendil olaydım
sürmeli gözüne süreydi beni
hayat bahçesinde bir gül olaydım
her bahar rüzgara vereydi beni

üÅŸüdüm der ise ateÅŸ olaydım
yalnızım der ise bir eş olaydım
istemezse yine kardeş olaydım
candan bir candostu bileydi beni

bir ÅŸarkı olaydım gönül dilinde
savrulup gideydim seher yelinde
gül olaydım ben o yarin elinde
okÅŸayıp koklayıp öpeydi beni

yüce daÄŸ başında pınar olaydım
akıp akıp yüreÄŸine dolaydım
gül olup uÄŸruna her gün solaydım
her gelip geçende göreydi beni

gidipde dönmese yine beklerdim
ömrümü verseler ona eklerdim
dermansız dert olsa yine çekerdim
yeterki bir gelip göreydi beni

mecnunun düÅŸtüÄŸü çöle döneydim
çöllerde savrulan küle döneydim
geçtiÄŸi yollarda güle döneydim
her bahar gelende dereydi beni

gelmesede bir ömür hasret çekerdim
sümbül ile aÄŸlar boyun bükerdim
gözlerimden kanlı yaÅŸlar dökerdim
yaÄŸan yaÄŸmurlara diyeydi beni

gidip kapısında taÅŸa döneydim
dolanıp dolanıp baÅŸa döneydim
gözünde süzülen yaÅŸa döneydim
her gece yastıkta sileydi beni

ferhat'ım aÅŸk için daÄŸlar deleydim
bir mendil olaydım yaşın sileydim
Can Nuri uÄŸrunda düÅŸüp öleydim
kalbinin içine gömeydi beni

Sen DeÄŸil miydin?

Åžu gönül bahçemde lale sümbüle
ÅŸarkılar söyleyip güle bülbüle
el ele göz göze gönül gönüle
kalpten kalbe dolan sen deÄŸil miydin?

sözlerin tatlıyken ÅŸekerden baldan
nasibin almışken yeşilden aldan
yanağı gül veren ol hüsnü daldan
bir açıp bir solan sen deÄŸil miydin?

kadife saçların vurup beline
kaptırıp gönlünü sevda yeline
her bahar savrulup gönül seline
deniz derya dolan sen deÄŸilmiydin

bazen kar yağdırdın bazen bir tipi
sevda bir uçurum derindir dibi
güneÅŸ gibi, yıldız gibi, ay gibi
bir doÄŸup bir batan sen deÄŸil miydin?

ne sevgimi bildin ne de acımı
büyüttün gün be gün gönül sancımı
özenle tararken siyah saçımı
tutam tutam yolan sen deÄŸil miydin?

Can Nuri kaybettim doÄŸru yönümü
gittiÄŸim her yerde kestin önümü
bülbül gibi güle yakıp gönlümü
daldan dala konan sen deÄŸilmiydin

İşit beni, Dinle beni, Duy beni...


Ey uÄŸruna bunca kahır çektiÄŸim
yollarına gözyaşımı ektiÄŸim
sanadır bu çaÄŸrım sana sevdiÄŸim
iÅŸit beni, dinle beni, duy beni...

sil ÅŸu gözlerimin akan yaşını
duy yüreÄŸimin bu haykırışını
dinle de gönlümün yalvarışını
bir cevap ver, iÅŸit beni, duy beni

yokmudur kalbinde bir dirhem vefa
bitmiyor yıllardır çektiÄŸim cefa
bu kaçıncı çaÄŸrı, kaçıncı defa
bir cevap ver, iÅŸit beni, duy beni

ey benim ömrümün hasret çiçeÄŸi
ey benim gönlümün sevda gerçeÄŸi
ÅŸaşırdım yönümü, gündüz - geceyi
ara beni, bir sor beni, duy beni...

ÜÅŸüdüÄŸün yerde güneÅŸ olayım
sevdanla tutuşan ateş olayım
gidersen yanında bir eş olayım
anla beni, dinle beni, duy beni...

savurdun yellere hayallerimi
soldurdun bağımda al güllerimi
Can Nuri sormadın şu hallerimi
ara beni, bir sor beni, duy beni...

Hasretim Seni

Derya olup çile çile çaÄŸlarsın
Göller anlamıyor hasretim seni
Yağmur yağar yaşın yaşın ağlarsın
Seller anlamıyor hasretim seni

Bir dost gülüÅŸüne uçup sevinçten
Medetler umarsın hayalden düÅŸten
Bir çiçek ezilse kanarsın içten
Güller anlamıyor hasretim seni

Nerde öksüz görsen boyun bükersin
Herkesin gönlünce dilek dilersin
Mevsimi gelmeden yaprak dökersin
Yeller anlamıyor hasretim seni

Alın yazgısına ayak direndin
Gönül yazısına boynunu eÄŸdin
GüzelmiÅŸ çirkinmiÅŸ demedin sevdin
Eller anlamıyor hasretim seni

Kimler kara yazmış ömür yazını
Kimler çeker bilmem gönül nazını
Çalıp dertli dertli kırık sazını
Teller anlamıyor hasretim seni

Bülbülün çektiÄŸi kendi dilinden
Güllerin çektiÄŸi bülbül elinden
Türküler söylersin gönül halinden
Diller anlamıyor hasretim seni

Bir Güle Ah-ü Zar Gönlüm

bahar saçlarındı koklamadığım
hasret gözlerindi bakamadığım
bir ateÅŸti ÅŸu gönlümde tutuÅŸan
hep yandığım ama yakamadığım

her gece gönlüme efkar yüklerim
esen rüzgarlardan haber beklerim
ceylan bakışına vurulduğum yar
sensiz sanma ÅŸifa bulur dertlerim

dolunay nurunu gözünden almış
maviyi gökyüzü özünden almış
ÅŸu yanan yüreÄŸim bunca ateÅŸi
seven yüreklerin közünden almış

su yine akıyor aktığı yerden
el yine bakıyor baktığı yerden
sana mühürlenmiÅŸ gönlümün odu
gel yine yakıyor yaktığı yerden

ey canı cananım bu can senindir
eser gam yelleri sanma serindir
bülbülüm bir güle ah-ü zar gönlüm
senden ayrılalı yaram derindir

Kalbimde hasretin hıçkırıkları

Yıllarca anlatsam sana sevgimi
kalemler tüketsem bitirememki
çıkarmak istesem kalbimdekini
hasret ırmağına götürememki

sensin bu gönlümün gülü dikeni
sensin bu ömrümün sevda yelkeni
aÅŸkın hançeriyle vursanda beni
gözlerim görmeden ben ölememki

gönlümde acının cam kırıkları
gözümde hasretin hıçkırıkları
kalbine saklarsan ayrılıkları
senin sevdiÄŸini ben bilememki

duy artık gönlümün haykırışını
şu seven kalbimin yalvarışını
kırma gönlümdeki sabır taşını
ölünceye kadar bekleyememki

Can Nuri ömrümce seni aradım
kanadıkça kalbim hasretle sardım
hep isyan ettim böyle, hep aÄŸladım
gözyaşım silmezsen ben gülememki

Elimi Attığım Gül Diken Oldu

gözyaşıyla büyüttüÄŸüm bahçemde
elimi attığım gül diken oldu
geceler boyunca gönül hanemde
sarılıp yattığım bel diken oldu

başımı koyduğum toprak misali
benzeri olmayan bir aÅŸk misali
bir sevda gülüydü yaprak misali
tutunup kaldığım dal diken oldu

kırıldı tutmuyor kolum kanadım
kara topraklara yazıldı adım
duyulmuyor yürek yakan feryâdım
sazımda inleyen tel diken oldu

ümit dedikleri kupkuru daldı
ne bir candan seven, ne bir dost kaldı
en güvendiÄŸim daÄŸlara kar yaÄŸdı
baÄŸrımı açtığım yel diken oldu

alem güler oynar, ben hep gamdayım
garip bülbü gibi, ah-u zardayım
dardayım hey deli gönül dardayım.
derdimi döktüÄŸüm dil diken oldu

yüreÄŸim, sevdiÄŸim, dilim dediÄŸim
gözlerim, ayağım, elim dediÄŸim...
her gün bir huzurla gidip geldiÄŸim
yükümü yıktığım yol diken oldu

iyi günde dostum, ahpabım çoktu
dar günde hiç kimse yanımda yoktu
yüreÄŸe saplanan bıçaktı, oktu
dost diye tuttuÄŸum el diken oldu

ömrümden bir asır çaldı çalanlar
gönlümden bin parça aldı alanlar
beni dertten derde saldı salanlar
acıma kattığım bal diken oldu

acılar kederler hep beni buldu
bal diye yediÄŸim aÅŸlar zehroldu
yemyeÅŸil aÄŸaçlar saçını yoldu
başıma sardığım tül diken oldu

Can ozan dertlerden bıktım yoruldum
deli çaylar gibi aktım duruldum
bulanıp, başımı taşlara vurdum
acımı yuduğum sel diken oldu

Darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

AÅŸk yolunda cefa verip yorsanda
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim
binbir okla yüreÄŸimden vursanda
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

Giderken son kez dönüp baksan da öyle
içimi ateÅŸ - alev yaksan da öyle
önümde sel gibi aksan da öyle
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

Gönlüme kış düÅŸse mevsim baharken
çöle dönse bahçem yaÄŸmur yaÄŸarken
ecelim gelse de vakit varken
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

Seni özlemekten kahrolsamda
yollara bakmaktan usansamda
ah edip başımı taşa vursamda
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

Ülkeden ülkeye kovsanda sürgün
yaÄŸmurla gözyaşım aksada her gün
kalpte mekan tutsa da çile-i vurgun
gücenmem, darılmam, küsmem sevdiÄŸim

Sen bir güneÅŸ olsan aÅŸkım kar olsa
aksa damla damla kalbime dolsa
sevda sana göre yalanda olsa
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

GüneÅŸ gökyüzünde insede yere
ardından sürünsemde hep yara - bere
gecelerim mahÅŸere dönse de gene
gücenmem, darılmam, küsmem sevdiÄŸim

Can Nuri'yim bin dert versende bana
bilki yine darılmam, gücenmem sana
aÅŸk ile tutuÅŸsamda hep yana yana
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiÄŸim

Bana Yas Kaldı

Yalancı dünyada bir gün gülmedim
gözlerimde boran boran yaÅŸ kaldı
gelen geçen vurdu dalıma benim
yüreÄŸimde yığın yığın taÅŸ kaldı

bir seven olmadı candan seveyim
bir bağım olmadı gülüm dereyim
karlı dağlar yol vermedi gideyim
önüm arkam dört mevsimim kış kaldı

kırıldı çanağı gülden sazımın
çekilmez cefası gönül nazımın
hükmüne baÅŸ eÄŸdim alın yazımın
ele düÄŸün bayram bana yas kaldı

daÄŸ demedin, taÅŸ demedin yürüdüm
duman oldum karlı daÄŸlar bürüdüm
kaderimi peÅŸim sıra sürüdüm
ne giyecek çul ne yiyecek aÅŸ kaldı

yolcu incitmedim yol incitmedim
çiçek koparmadım dal incitmedim
bir gönül kırmadım kul incitmedim
Can Nuri’ye bir belalı baÅŸ kaldı

Åžerbet-i Dilinin Åživanesiyim

Medet mürvet ey sema-i hidayet
Serveti mülkümün yeganesiyim (bigadesiyim)
Halimi kimlere edem ÅŸikayet
Serseri gönlümün divanesiyim

Hasbahçede karanfilsin destesin
Buram buram gül kokuyor nefesin
Sensiz kimler bu gönlümü eylesin
Åžerbeti dilinin ÅŸivanesiyim

AÅŸkın badesini içtimde geldim
Gönül kafesini deÅŸtimde geldim
Sevda sıcağında piştimde geldim
Ufleti mecnunun avaresiyim ( biçaresiyim)

Ben bir Can Nuri’yim ey gülü gülÅŸen
Hasreti narına tutuşup pişen
İflah olmaz bir kez derdine düÅŸen
Feryadı bülbülün figanesiyim

Sevenler ah çeker neylersin ceylan

çıkıp yücelerde gezersin ceylan
kalbinde sızılar sezersin ceylan
ben seni severim canımdan öte
sen yüce daÄŸları seversin ceylan

yüce daÄŸbaÅŸları duman kar olur
sevenin gönlünde sevda zar olur
sanmaki bir ömür hep bahar olur
yücelerde bakıp seyran eylersin

aÅŸk ile gönlünü eylersin ceylan
rüzgara ÅŸarkılar söylersin ceylan
yalancı dünyanın kanunu böyle
sevenler ah çeker neylersin ceylan

Hasret Damlaları

hasret damlaları düÅŸtü kalbime
içimde ne varsa küle dönderdi
sevda bahçesinde hüzünle açan
boynunu bükmüÅŸ bir güle dönderdi

günbe gün büyüyen arzular gibi
yürekteki derin sızılar gibi
vakitsiz dökülen yaÄŸmurlar gibi
akan gözyaşımı sele dönderdi

hep seni bekledim seni özledim
yıllarca içimde seni gizledim
sevda bir ıstırap bunu bilmezdim
ömrümü sahipsiz ile dönderdi

yol vermez yolumu bağlamış dağlar
gittiÄŸin yollarda hasretim aÄŸlar
viran oldu bahçem kavruldu baÄŸlar
içimde ne varsa çöle dönderdi

her gece içimde bir od yakarım
oturup camlardan yola bakarım
ey benim en kutsal sevgi pınarım
hasretin gönlümü tele dönderdi

yoruldu bu gönül hep beklemekten
yoruldu yıllara kahır ekmekten
yoruldu yollara gözyaşı dökmekten
yolcusu dönmeyen yola dönderdi

başımda kederin düÅŸ kırıkları
kalbimde sevdanın kor yanıkları
Can Nuri ayrılık hıçkırıkları
elden ele gezen yele dönderdi

Gülü Kıskandırır GülüÅŸün Gülüm


Cemâlin benzemiÅŸ güneÅŸe aya
cenneti andırır gülüÅŸün gülüm
sensin hayatımda en güzel rüya
gülü kıskandırır gülüÅŸün gülüm

sensin seven kalbimin tek sahibi
lal olmuÅŸ dillimin ezel hatibi
bu yaralı gönlümün sensin tabibi
canıma can verir öpüÅŸün gülüm

dostlarım el oldu sevdiÄŸim için
gözlerim sel oldu sevdiÄŸim için
umudum yel oldu sevdiÄŸim için
gel Allah aÅŸkına bir düÅŸün gülüm

ben bir Can Nuri'yim gönülden seven
aÅŸk için bir ömür baÄŸrını döven
ölürsem senin için ölürüm ben
baÄŸrımı yakıyor gidiÅŸin gülüm

Gülen Gözlerinle Bana Bak Yeter


dudağın kevserdir gözlerin nehir
gülen gözlerinle bana bak yeter
bakışın gönlüme dökülen zehir
seven gözlerinle bana ak yeter

isterse dağıma dumanlar çöksün
bağımda serviler yaprağın döksün
baktığım her çiçek boynunu büksün
gülen gözlerinle bana bak yeter

hayat denizinde bin gemim batsın
varsın aÅŸk gönlüme bin demir atsın
köle diye beni pazarlarda satsın
bu sevgimi başına taç yap yeter

ÅŸu ömrümü yollarına sereyim
daha gel demeden çıkıp geleyim
bir canım var iste benden vereyim
seven gözlerinle bana bak yeter

varsın dağlar sıra sıra dizilsin
allı turna gökyüzünde süzülsün
bu yürek önünde bin kez eÄŸilsin
sırma saçlarına türkü tak yeter

varsın bu yangınlar içimi yaksın
beynimde durmadan ÅŸimÅŸekler çaksın
akarsa uÄŸruna gözyaşım aksın
yılda bir kez olsun bana ak yeter

bir gül olsam baÅŸka bahçede bitmem
cennet bağışlasalar bırakıp gitmem
ölsemde uÄŸruna yine gam etmem
mezarım başında bir mum yak yeter

KirpiÄŸine tel tel sevgi dokudum


Baygın gözlerinde aÅŸkı okudum
kirpiÄŸine tel tel sevgi dokudum
saadet denizinde yüzerken gönlüm
zehroldu içtiÄŸim aÅŸk yudum yudum

bir boran misali ruhuma daldın
ok gibi bağrıma saplanıp kaldın
aşk bir masal mıydı sen bir leyla mı?
en son mecnun edip çöllere saldın

araya upuzun seneler girdi
üstümüze simsiyah perdeler indi
sensiz bunca cefa çektim, ah çektim
ne sen çıkıp geldin, ne aÄŸrım dindi

uzak düÅŸtük artık uzak yollarım
aklıma düÅŸtükçe aÄŸlarım aÄŸlarım
bir sevda uÄŸruna ömrüm tükendi
boş hayaller sarıyor şimdi kollarım

veda mevsimi ÅŸimdi göç katar katar
gözlerim yollarda, gönül intizar
kalpte mekan tuttu çileyi keder
hasretlik taÅŸ olsa erirdi ey yar

gönlüm kışa düÅŸtü mevsim baharken
bahçem çöle döndü yaÄŸmur yaÄŸarken
herkes aleminde kendi keyfinde
güler mi Can Nuri bunca dert varken

Hazan Geldi Sen gelmedin insafa

Nerde bir daÄŸ gördüm başı dumanda
gönül feryat eder aht-ı amanda
bilmedim kavuÅŸmak acep ne yanda
bahar geldi sen gelmedin insafa

daÄŸ demedim, taÅŸ demedim, yürüdüm
gönül derdim peÅŸim sıra sürüdüm
duman oldum yüce daÄŸlar bürüdüm
karlar yağdı sen gelmedin insafa

engine de deli gönül engine
bilemedim ÅŸu hasretin rengi ne
bülbül olup düÅŸtüm gülün derdine
hazan geldi sen gelmedin insafa

yollarıma güneÅŸ doÄŸmuyor sensiz
yaÄŸmurlar çöllere yaÄŸmıyor sensiz
acı yüreÄŸime sığmıyor sensiz
ecel geldi sen gelmedin insafa

kuÅŸlar gökyüzünde uçmuyor artık
bahçeler çiçeÄŸin açmıyor artık
etrafa kokular saçmıyor artık
giden geldi sen gelmedin insafa

deli gönül inil inil inliyor
ne uslandı ne de bir söz dinliyor
Can Nuri'yim sensiz yüzüm gülmüyor
zalim geldi sen gelmedin insafa

Ben Seni Kocaman Yürekle Sevdim

Bilmesende, sormasan da ben kimim
tertemiz kalbimle severim seni
ağzım kapansa, lal olsa da dilim
ÅŸu garip halimle severim seni

çiÄŸneyip geçsende toprak misali
bağrımda bitsende yaprak misali
benzeri olmayan bir aÅŸk misali
bitmeyen bir hazla severim seni

aÅŸkınla cüceyim aÅŸkınla devim
harabeye döndü mekanım evim
ben seni kocaman yürekle sevdim
bir ömür boyunca beklerim seni

koluma gür saçların sermesende
seviyorum seni hiç demesende
gittiÄŸin yerden geri gelmesende
bitmez hasretimle beklerim seni

gönülden gönüle kovsanda sürgün
yaÄŸmurla gözyaşı döksemde her gün
ister bayram olsun isterse düÄŸün
en garip halimle beklerim seni

daÄŸlardan daÄŸlara essede gönül
mecnun gibi çöle düÅŸsede gönül
aÅŸkın ocağında piÅŸsede gönül
tertemiz aşkımla severim seni

Can Nuri yorulsa da beklemekten
GittiÄŸin yola gözyaşı dökmekten
geçen her yıla bin kahır ekmekten
bitmeyen bir hazla beklerim seni

Benim YüreÄŸimde DaÄŸlar ÜÅŸüyor


senin gözlerinde bahar yeÅŸili
benim üzerime karlar düÅŸüyor
senin hayallerin yazda baharda
benim yüreÄŸimde daÄŸlar üÅŸüyor

senin hayalinde en güzel yerler
benim dudağımda yaÄŸmursuz çöller
senin hayatında sümbüller güller
benim baÄŸlarıma hazan düÅŸüyor

her nereye varsam el beni taÅŸlar
zehrolur bal diye yediÄŸim aÅŸlar
senin her günün huzurla baÅŸlar
benim hayatımda daÄŸlar göçüyor

önüm tipi boran, önüm fırtına
bir kahır yüküdür binmiÅŸ sırtıma
kara talih çıktı kara bahtıma
senin yüreÄŸinde güller açıyor

içimde daÄŸ daÄŸ dalgalar kudurur
gelir göÄŸsümün üstüne oturur
bütün mutluluklar hep seni bulur
benim dudağımda sevda üÅŸüyor

Gönlüm Bir Sende DeÄŸilse Kahrolayım


Gönlüme sen ektin aÅŸk hevesini
baÄŸrıma sen diktin gül ezgisini
dilime sen döktün figan sesini
gönlüm bir sende deÄŸilse kahrolayım

bak ÅŸu yüreÄŸimi yakan közüne
dünya güzel dolsa bakmam yüzüne
aldırma sen el alemin sözüne
bir sende deÄŸilse gönlüm kahrolayım

varmı benim gibi gönülden seven
aÅŸk için bir ömür baÄŸrını döven
ölürsem senin için ölürüm ben
bir sende deÄŸilse gönlüm kahrolayım

Dünyayı başıma dar eylemiÅŸim
bülbülü bir güle zar eylemiÅŸin
sevdayı göÄŸsüme nar eylemiÅŸin
bir sende deÄŸilse gönlüm kahrolayım

ömür boyu sana meyil verdimse
ÅŸu gönlümü yollarına serdimse
daha gel demeden çıkıp geldimse
gönlüm bir sende deÄŸilse kahrolayım

Gah-i küstüm hayata gahi dargın
bir sana vurgunum bir sana yangın
umudum, sevdamsın, canımda canım
gönlüm bir sende deÄŸilse kahrolayım

nice yüce daÄŸlar aÅŸtım geldimde
uçup gittin bir kuÅŸ gibi elimde
Bir sızısın şu zavallı kalbimde
gönlüm bir sende deÄŸilse kahrolayım

Can Nuri'yim aşkın ile del oldum
aşkın ateşiyle yandım kavruldum
ne kurtuldun ne de çıkar yol buldum
bir sende deÄŸilse gönlüm kahrolayım

Åžiir olup gözlerine yaÄŸdığım Yar


Ah! ÅŸiir olup gözlerine çisil çisil yaÄŸdığım
yangın olup sevdasına yandığım yar
bakıp bakıp yollarına ağladığım
yüreÄŸimde bir sır gibi sakladığım yar

Bak hasretinle gözlerim yollarda ÅŸimdi
geçti aÅŸk mevsimi gönlüm sonbaharda ÅŸimdi

söyle kaç yıl daha böyle divane bekleyeyim?
bu hicranla daha kaç geceyi sabaha ekleyeyim?

Hangi nehir kurursa kurusun ömrümde artık ey yar
hangi yaprak düÅŸerse düÅŸsün gönlümde artık ey yar

Yeter her gece yeni baÅŸtan bir hayal kurduÄŸum
rüzgarın önünde yaprak yaprak savrulduÄŸum

Sensiz geçen her günde elem var, gam var, ey yar
senden ayrı yaÅŸadığım bu dünya bana zindan, bana dar

Şimdi ne mehtabım ne ayım kaldı


GöÄŸsüme iÅŸledim sızılarımı
her acıdan dertten bir payım kaldı
çaldılar göÄŸümde yıldızlarımı
şimdi ne mehtabım ne ayım kaldı

duymadı dalgalar yalvarışımı
görmedi çaÄŸlayıp akan yaşımı
taÅŸtan taÅŸa çaldı deli başımı
okum paramparça bir yayım kaldı

önüm tipi boran, önüm fırtına
bir sevda yüküydü vurdum sırtıma
kara talih çıktı kara bahtıma
deryalar kurudu bir çayım kaldı

Canlar canı derler soyuma benim
gül damladı gönül suyuma benim
elde güzel çokmuÅŸ neyime benim
şimdi ne kısrağım ne tayım kaldı

 

www.nuricann.com

 

Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir

Son Güncelleme ( Sunday, 09 September 2007 )
 
Üye Menüsü