Index Şiir Köşesi Şiir Köşesi |
| Mehmet Nacar 3 |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Thursday, 12 July 2007 | |
Biyografi
Biz böyle deÄŸildik, dünden öncesi, Duygu melteminde gülü beklerdik. Sevda denizinin siyah incisi, Gönül çiçeÄŸinde kelebeklerdik. Kirpikten süzülüp, yanaktan yurda, YaÄŸmurlar yaÄŸdırsan, kalırım darda. Aklıma sığmayan bir sırrın var da, Bu yüzden feleÄŸi zulmette gördük. Hasretten yaralı, yenik askerim, Sığındım gönlüne, eskidi yerim. İşte gerçek oldu kehanetlerim, Ayrılık bezine umutlar serdik. GüneÅŸli yüzüne gölge düÅŸmesin, Kanarya ÅŸivesi çınlasın sesin. Bahtımın ışığı nerelerdesin? Hani ölürüm de, ayrılmam derdik? Duygu tarağımda hayal tararım, Yitik sevgilerde seni ararım. Biz böyle deÄŸildik, gönül baharım, Sevdayı sellere ne zaman verdik? FERİCAN Bir ilahi çiçek sandım ben seni, Çamurlarda yaprakmışsın Ferican. Sevgi dolu, duygu dolu buseni, YüreÄŸimde bırakmışsın Ferican. BilmediÄŸim ne dert vardı içinde? Mukaddesti günahın da, suçun da. Sevdamızın karlar yaÄŸan saçında, DiÅŸi kırık tarakmışsın Ferican. İlmeklerin sıkışırken boynumda, Gülümsersin gönlümdeki aynamda. Cıvıl cıvıl ötüÅŸürken koynumda, Sevdamıza ırakmışsın Ferican. Güzel günler gelip geçti art arda, KuÅŸlarımız ötüÅŸmüyor baharda. Sevgilerin yaÄŸmur gibi yaÄŸar da, Vefada çok kurakmışsın Ferican. Erilmezdin ÅŸimdi sana erilmiÅŸ, Çiçeklerin deste deste derilmiÅŸ. Sevdamızın ipeÄŸine sarılmış, Kara taÅŸtan yürekmiÅŸsin Ferican. Dolaşırken yad ellerin kolunda, Yıkılmadık yer kalmadı kulunda. Yarım kalan duyguların yolunda, Çok yolculu durakmışsın Ferican. Dahi idim divaneye döndürdün, YüreÄŸime ne inmeler indirdin. Zulmetinle ocağımı söndürdün, Åžeytanlara çırakmışsın Ferican.
Sesinden anladım kararın kesin, Kalbimi yerinden sökmeden gitme. Sarılıp öperken sıcak nefesin, Buzlanmış baÄŸrımı yakmadan gitme. Seninle mutluydum başından beri, Derbeder günlere dönerim geri. Teninde saydığım kahve benleri, Yarama tuz diye ekmeden gitme. Bu kahpe düzende sevdanla yanan, SevdiÄŸi kadar da sevilmiÅŸ sanan, Semazen misali çevrende dönen, Gönlümü peÅŸinden çekmeden gitme. Kaderin yazdığı veda hilesi, Ömür sahnesinde ÅŸer defilesi. Virane kalmasın sevda kalesi, Son taşına kadar yıkmadan gitme. Kalbime gözünle yazdığın satır, Kırılmış harflerle hüznü anlatır. Hadi son bir defa karşımda otur, Yüzüme gülerek bakmadan gitme. Elemler mirastır veda edenden, Yine de geçilmez çekip gidenden. Silah benden olsun, kurÅŸunu senden, Alnıma bir mermi sıkmadan gitme.
Elimi uzatsam elim yanıyor, Yaktığın yetiÅŸir, söyle nesin sen? Yüzüne baktıkça başım dönüyor, Gözlerin sataşır, söyle nesin sen? Cisminle süslenir gördüÄŸüm düÅŸler, Her düÅŸün ardından bin bahar baÅŸlar. Kitaba geçmemiÅŸ büyülü kuÅŸlar, İçimde ötüÅŸür, söyle nesin sen? Bakışın manalı, yakışın derin, Doyumsuz alevsin, gizemli serin, Bir kıvılcım çakar ela gözlerin, Evrenim tutuÅŸur, söyle nesin sen? Gönlümde kitapsın, ömrümde albüm, Muhabbet mülkünde tapulun kaldım. Senden öncekinin kırdığı kalbim, Yeniden bitiÅŸir, söyle nesin sen? Nemrut’un yaktığı ateÅŸe koÅŸtum, İbrahim misali gülÅŸene düÅŸtüm. SunduÄŸun kadehle sevdanı içtim, Gözlerin mey taşır, söyle nesin sen? En Güzel Hırsız Havva’yı yaratıp cennetten atan, Kalbime sevgiyi dolduran O’dur. Duygumun tahtını periye vatan, Yaparak sevmemi bildiren O’dur. Allah’ın eseri göÄŸsümde yürek, Emrine mutlaka uymamız gerek. Gözleri ahuya zebun ederek, Aklımı başımdan aldıran O’dur. Evrenin sırrını saklayan gözü, Ballanmış dudaktan damlayan sözü, Baharın goncası, gamzeli yüzü, Karşımda iÅŸveyle güldüren O’dur. Yunus’tan utansın aÅŸkı kınayan, Mecnun’a üstattır aÅŸktan bunayan. Huriyi gönderip gönlü sınayan, Büyülü deryaya daldıran O’dur. Sevenler zevk alır bitmez kederden, Dilberin hayali eksilmez serden. Muhabbet bahçemin tümünü birden, En güzel hırsıza çaldıran O’dur. Sevdalar gerçektir, dünyamız yalan, Hüznüne mahkûmdur gerçeÄŸi bulan. Gönlümü çiçeksiz çöllere salan, Bahtımın gülünü solduran O’dur.
Havva’yı yaratıp cennetten atan, Kalbime sevgiyi dolduran O’dur. Duygumun tahtını periye vatan, Yaparak sevmemi bildiren O’dur. Allah’ın eseri göÄŸsümde yürek, Emrine mutlaka uymamız gerek. Gözleri ahuya zebun ederek, Aklımı başımdan aldıran O’dur. Evrenin sırrını saklayan gözü, Ballanmış dudaktan damlayan sözü, Baharın goncası, gamzeli yüzü, Karşımda iÅŸveyle güldüren O’dur. Yunus’tan utansın aÅŸkı kınayan, Mecnun’a üstattır aÅŸktan bunayan. Huriyi gönderip gönlü sınayan, Büyülü deryaya daldıran O’dur. Sevenler zevk alır bitmez kederden, Dilberin hayali eksilmez serden. Muhabbet bahçemin tümünü birden, En güzel hırsıza çaldıran O’dur. Sevdalar gerçektir, dünyamız yalan, Hüznüne mahkûmdur gerçeÄŸi bulan. Gönlümü çiçeksiz çöllere salan, Bahtımın gülünü solduran O’dur.
Gönül döÅŸeÄŸinde hasta yatarım, Yaramı açarım, bir hoÅŸum, bir hoÅŸ. Divane âlemde sevgi satarım, Hasreti içerim, sarhoÅŸum sarhoÅŸ. Sosyete gülleri güler halime, Bir çiçek kırlarda çıkmaz yoluma, Mutluluk bardağı deÄŸse elime, Kırarak saçarım, sarhoÅŸum sarhoÅŸ. Dünyaya gelmedi böyle bir sersem, Hiç yoksa sersemlik sırrına ersem. Sevdası virane bir saray görsem, Oraya uçarım, sarhoÅŸum sarhoÅŸ. Ömrüm yar çiftliÄŸi gönlüm maraba, Sevda ülkesinde düÅŸtüm ÅŸaraba. Elimde keÅŸkülüm, sırtımda aba, Maziye göçerim, sarhoÅŸum sarhoÅŸ. Zavallı gönlümde barınmaz yalan, VahÅŸi ata uymaz eÄŸerle palan, Efsane sevdası tarihte kalan, Bir Mehmet Nacar’ım, sarhoÅŸum sarhoÅŸ.
Gözleri bulutlu dertli başını, Vefalı göÄŸsüme koyarak sevdim. Pençesi mızraklı puhu kuÅŸunu, Gönlümün bülbülü diyerek sevdim. Büyülü rehberim, aÅŸka göçünde, Ömrümün romanı harfin üçünde, Dünyayı dolduran Leylâ içinde, Nazını Leylâ’mdan sayarak sevdim. Çile kazanında hayatın demde, Belli ki, çok çektin, fâni âlemde. Gönlüme adını yazan kalemde, Harflerin sesini duyarak sevdim. Kaprisin öldürür, baÅŸka bir köle, Bulup salamazsın, Mecnun’la çöle. YüreÄŸim yunustur, gözlerin file, Tutulup canıma kıyarak sevdim. İçimde Ercüment Banu’nun kabri, Ruhumda Hazreti Eyyüp’ün sabrı. Kalbimde gözünü sevmenin kibri, Hasreti hüznüme yayarak sevdim. Dikenli tacımdır, sevdan başımda, Nemrut’un ateÅŸi sabır taşımda. Geceler boyunca süren düÅŸümde, Her sabah uykudan ayarak sevdim.
Biz böyle deÄŸildik, dünden öncesi, Duygu melteminde gülü beklerdik. Sevda denizinin siyah incisi, Gönül çiçeÄŸinde kelebeklerdik. Kirpikten süzülüp, yanaktan yurda, YaÄŸmurlar yaÄŸdırsan, kalırım darda. Aklıma sığmayan bir sırrın var da, Bu yüzden feleÄŸi zulmette gördük. Hasretten yaralı, yenik askerim, Sığındım gönlüne, eskidi yerim. İşte gerçek oldu kehanetlerim, Ayrılık bezine umutlar serdik. GüneÅŸli yüzüne gölge düÅŸmesin, Kanarya ÅŸivesi çınlasın sesin. Bahtımın ışığı nerelerdesin? Hani ölürüm de, ayrılmam derdik? Duygu tarağımda hayal tararım, Yitik sevgilerde seni ararım. Biz böyle deÄŸildik, gönül baharım, Sevdayı sellere ne zaman verdik?
Bakmayı bilene güneÅŸ olurum, Işığı kapalı gün sayma beni. Aslı’ma yanmayı kader bilirim, Sevdada bu kadar bön sayma beni. YanardaÄŸ ucunda hasret yarattım. Gönlümün çölünde gemi yürüttüm. Ömrünün dağında buzul erittim, Harcamakla bitmez, bin sayma beni. Reisi ben oldum divanelerin, Hamisi ben oldum viranelerin, Dillerde dolaÅŸan teranelerin, Özünde yıkılmış han sayma beni. AÅŸkını yaÅŸamak büyüden güzel, YaÅŸanan gerçeÄŸim, tek sana özel. Gönlümün bir anı bin asra bedel, Saatlere sığmam, an sayma beni. Vuslatı harcadım, hasret elimde, Resmin hayalimde, türkün dilimde. Sevda meleÄŸiyim, çarpık âlemde, Her gönüle dalan, cin sayma beni. AteÅŸ denizinde, ıssız adada, Yanarak kalayım, gelme imdada. Cümle âlem bana saygı duysa da, Unut bu sevdayı, sen sayma beni.
Yanaktan süzülen bir damla yaşın, Sellere dönüÅŸür, bahtımı boÄŸar. Hüzünlü gözlerin, sevdalı başın, Karşıma gelince güneÅŸim doÄŸar. Hasretin sevdamda açılan gonca, Karanlık dünyama ÅŸafaktan önce, DoÄŸarken yaydığın sevgiler bence, Desteler halinde evrene sığar. Ne zaman sevgiyle sarılsan bana, Cennetin kokusu yayılır cana. AkÅŸamdan baÅŸlarım seninle güne, Başıma kalbinden yıldızlar yaÄŸar. Gözlerin sevgiyle güldüÄŸü zaman, Başımdan dağılır gamzede duman. Sensizlik zehirli yılandan yaman, Seninle her anım bir ömre deÄŸer. Ben bir kazazede, sen ıssız ada, Sahilin ses verdi, bu son imdada. Göçerim dünyadan, derim elveda, Ellerin elimden tutmazsa eÄŸer. Yanımda Sen Olursan YüreÄŸimi yatırır gönlünün sunağına, Bıçağımı bilerim, yanımda sen olursan. Hırsızlık ÅŸeref derim, ÅŸu feleÄŸin bağına, Dalarak gün çalarım, yanımda sen olursan. Sarılırım delilik ilminin iplerine, Meydan okur gezerim, akıl sahiplerine. En yüce duyguların dönülmez diplerine, Yüze yüze dalarım yanımda sen olursan. Gökyüzünde ararken yüreÄŸimde bulmuÅŸum, Gönlümün yatağında yıllanan nazlı kuÅŸum. Yolumuzu kesemez ne düÅŸmanlar, ne hışım, Her engeli bölerim yanımda sen olursan. İkinci baharımda yaratandan hediye, Gönderildin gönlüme doya doya sev diye. Aklın sermayesini yükleyerek kediye Uzaklara salarım, yanımda sen olursan. Sevdamın kitabını gözlerinden okurum, Bahtımın kaftanını saçlarından dokurum. Kıskandırır bülbülü, kafesinde ÅŸakırım, Ben daha ne dilerim, yanımda sen olursan?
Fikrime gül deÄŸdi, hemen yıkıldım, Nasıl bir devmiÅŸim, bilemiyorum. Sevda hanesinde namazlar kıldım, Nasıl yar sevmiÅŸim, bilemiyorum. Tıp ilmi yazmıyor, bendeki derdi, Yaratan belamı gönlümden verdi. TuÄŸlası elmastan saray derlerdi, Teneke evmiÅŸim, bilemiyorum. Virane yüreÄŸim sevgili hanı, Ayrılan yolcuya sızlıyor canı. Hasetten çıldıran sinsi ÅŸeytanı, Başımdan savmışım, bilemiyorum. Åžanssızım, bastığım yerler yarıldı, Yarılan yollardan sona varıldı. Mutluluk boynuma aÅŸkla sarıldı, Koparıp kovmuÅŸum, bilemiyorum. Gözlerim sevgiye hayaller kursa, Binlerce hayalim umuda erse, Vuslatın kapısı karşımda dursa, Hasrete tavmışım, bilemiyorum. Yolumda güllerden bahçeler varken, Sevdada geç kaldım, hüzünde erken. Gönlümün sahibi hoÅŸça kal derken, Dizimi dövmüÅŸüm, bilemiyorum. Zincirsiz Yürekler Suçlu ben deÄŸilim, bu kördüÄŸümde, DüÄŸümü çözmeye gücüm yetmiyor. Gözünde bir damla yaÅŸ gördüÄŸümde, Dudağın gülmeden acım bitmiyor. Ömrümüz geçmesin cinnetle cinle, AÄŸlarken gülelim, sözümü dinle. Kalbime ilmekler attık seninle, Sevdamız büyükmüÅŸ, sicim yetmiyor. Kendini suçlayıp beni üzersin. Kuyumcu gönlümde katıksız zersin. Gönül defterime yazdığın dersin, Ezberi geldikçe içim titriyor. Yürekler zincirsiz, bedenler esir. Sevdamın denklemi devirli kesir. Yollarım çok uzak, cüzdanım kısır, Akıl sandığında seçim git diyor. Hasretin altında kaldığım kaya, Vuslatsız bahtımla daldım kavgaya. En usta terziyim, yüce sevdaya, DiktiÄŸim elbise biçim tutmuyor. Yanımda Olsan Mehtaplı gecemi seyreden ayı, Elimle tutarım, yanımda olsan. Herkesin taptığı yalan dünyayı, Bir pula satarım, yanımda olsan. Sevdalı başını göÄŸsüme dayar, Saçının telini servetim sayar, Hasretin zehrini çantaya koyar, Kuyuya atarım, yanımda olsan. Her gece göz göze bulur seheri, Tek mevsim yaparım, ömre baharı. Hayatın boyunca gül kokuları, Yayarak tüterim, yanımda olsan. SözlüÄŸe sığmayan sözler busende, Sevdamın ilmi var, ipek sesinde. Kalbimi dinleyip, anlarsın sen de, Mecnundan beterim, yanımda olsan. Sensizlik baÄŸrımda alevden keder, Ne kadar yaÅŸarım, böyle derbeder? Kıskanan gözlerle her gün harbeder, Orduya yeterim, yanımda olsan. Saçınla örterek yüzümü süsle, Gözüme bakarak, gönlümü besle. Geceler boyunca uyumam asla, Sarılır yatarım, yanımda olsan.
Tatlı bir alevsin, düÅŸtün içime, Sakın ha acıma, yak beni gülüm. Gönül iÄŸnesiyle ipek saçına, Toka niyetine tak beni gülüm. Bu akÅŸam ayrılık fazla uzadı, Zehirden betermiÅŸ, yokluÄŸun tadı. DüÅŸtüÄŸüm kuyunun hasretmiÅŸ adı, Elini uzat da çek beni gülüm. Hayale dalarım inceden ince, Seni de yakıyor, bensizlik bence, Her gece yataÄŸa girmeden önce, Parfüm niyetine sık beni gülüm. Mahzun gözlerinin beyazı sensin, Bana da gözünün elâsı densin. Mehtaba haber sal, bahtıma insin, Gönül toprağına ek beni gülüm. Sonunda Kerem’lik geldi başıma, NiÅŸancı avcısın gönül kuÅŸuma, Aldırma karşında dik duruÅŸuma, Gönül tezgâhında bük beni gülüm. Kölen olduÄŸumu gönlüne söyle, İstersen çal yere, un ufak eyle, Çilingir soframa otur da ÅŸöyle, BardaÄŸa mey diye dök beni gülüm. YüreÄŸime İniyor Vura vura gittiÄŸin baÄŸrımın ÅŸurasında, Sözlerinin izleri yanıyor, be Çingenem. Gecenin yarısında, gönlümün yarasında. Bir yer var ki kanıyor, kanıyor be Çingenem. Canlı canlı gömdüÄŸün sevgilinin ruhuyum, Hala sana aşığım, deÄŸiÅŸmiyor bu huyum. İçirdiÄŸin hasretin ayılmaz sarhoÅŸuyum, Yine başım dönüyor, dönüyor be Çingenem. Kalbe seni yaÄŸdırır başımdaki bulutlar, Solmaz gönül vazomda, güllerinden demetler. Bir günlük vuslatına baÄŸladığım umutlar, Çoktan beri sönüyor, sönüyor be Çingenem. Hani bendim bir tanen, hani bendim can eÅŸin? Ahrete mi saklandı, kollarıma dönüÅŸün? Gözlerinin aÅŸkıyla doÄŸan hüzün güneÅŸin, Artık ufka dönüyor, dönüyor be Çingenem. Ayrılık kor yaÄŸmuru, can evime çiseler, Senden baÅŸka halimden anlamıyor kimseler. Adını her andıkça nefes kesen inmeler, YüreÄŸime iniyor, iniyor be Çingenem. Veda Etmem Bu AÅŸka Sanıyorsun sevgimizden ÅŸaÅŸmışım, Bahçemizde diken baÅŸka gül baÅŸka. Can Åžirin’im, kollarına düÅŸmüÅŸüm, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. Denizleri bir nefeste içerim. Kılıç çalar, mor daÄŸları biçerim. Kollarımı kanat yapar uçarım, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. YüreÄŸimle rakip olur Ferhat’a, Kazma kürek yol açarım BaÄŸdat’a. Hızır olur gönlümdeki imdata, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. Benim için yaratılsa her cürüm, Yar yoluna zindanlarda çürürüm, Fethetmeye İstanbul’a yürürüm. Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. Aşık Garip mekânında büyüdüm. KaracoÄŸlan çadırında uyudum. Vuslatından içmek için bir yudum, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. Yunus olur, hak yolunda koÅŸarım, Mevlâna’nın dergâhında yaÅŸarım. Yusuf ile kör kuyuya düÅŸerim, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. Hüküm verse, kalem kırsa hakimler, DaraÄŸacı celladını kim dinler ? Cümle âlem bunu böyle bilsinler, Ölürüm de veda etmem bu aÅŸka. YETERSİN BANA Bir yırtık pabuçla eski elbise, Giyerek gelsen de yetersin bana. İçimden sevdayı haykıran sese, Uyarak gelsen de yetersin bana. İstemem yanında getirme bir ÅŸey, İki gözün var ya, dünyada her ÅŸey. Sevgi mirasını gönlüme pey pey, Sayarak gelsen de yetersin bana. YaÄŸmura bürüyüp son baharımı, Seninle göreyim aÅŸk seherimi. Gülen bakışınla sarhoÅŸ serimi, Ayarak gelsen de yetersin bana. Sevgimizi kurtar, hasret yasından, Gözlerini içir, gönül tasından. Maziyi ömrünün yumurtasından, Soyarak gelsen de yetersin bana. Hüzün tarihini geride bırak. Vuslat sevinciyle titresin yürek. İpek saçlarına kırılmış tarak, Koyarak gelsen de yetersin bana Senden uzaklarda, umudum düÅŸte. Hüznüm dudağında açan gülüÅŸte. Yaralı kuÅŸ gibi ''Seninim iÅŸte',’ Diyerek gelsen de yetersin bana. Sevda Gerçek, Leyla Yalan BuÄŸulu gözlerde sevgi hâlesi Ömrümü tüketen düÅŸ güzelim, düÅŸ. SaÄŸ yanın çelikten inat kalesi, Sol yanın mermerden taÅŸ güzelim, taÅŸ. Duygu yollarımı yokuÅŸa süren, Sevgimi çiÄŸneyip, hasret tüküren, Sevdamın gözünü oyup çıkaran, İnatla yaptığın kaÅŸ güzelim, kaÅŸ. Katil gözlerinin suçu yerine, Boynumda ilmeÄŸi verdin birine. Kirpik uçlarını batır derine, Açtığın yarayı deÅŸ güzelim, deÅŸ. Ayrılık ölümün doÄŸduÄŸu yerdir, Giderken ömrümü sonuna erdir. İçimde sevda da, Allah da birdir, Senin yüreÄŸinde beÅŸ güzelim, beÅŸ. Gönlünün boynuna takar ilmeÄŸi, Bana da öÄŸretir, felek gülmeyi. Sanma ki, unutur, bahtın çelmeyi, Yeleni uçurup koÅŸ güzelim, koÅŸ. Ayrılıp gitsen de aftadır suçun, Sultanı deÄŸiÅŸmez, kırılan taçın. AÅŸkını harcayan gönüller için, Bu koskoca âlem boÅŸ güzelim, boÅŸ… YaÅŸarsın içimde saklanan sırda. Sayende yem oldum, çakala kurda. Bir mecnun yarattın bu son asırda, Hayalin Leylâ’ya eÅŸ güzelim, eÅŸ. Elveda Dudağımda tadı var, verdiÄŸin son busenin, O tadı silmek için bütün davranışların Artık beni tutamaz, sahte yalvarışların. Ömründen kovmak için kararın kesin senin, Bu sevda sarayının yüreÄŸimde tavanı, Ayağıma taktığın çelmeyle yıkamazsın. Dünyamdan çıksan bile kalbimden çıkamazsın. Duygusuzca harcarken ölümüne seveni, Geliyorsa elinden yüreÄŸinde tut beni. Kaç yerinden kırıldı, yorgun sevda kanadım, Sezdirmeden giderim, meçhule adım adım. Çek kalbimden hançeri, hüznümle unut beni, Bakışına takılsın ağıdımdan son seda, Cehenneme konuÄŸum, cennetime elveda. Hüznümle Göm Beni Seninle göz göze geldiÄŸim günler, Vuslatta damattım, bahtiyar oldum. PeÅŸinden ruhumu saran hüzünler, Yüzünden bir günde ihtiyar oldum. Gözlerim âleme meydan okuyor, Verseler deÄŸiÅŸmem bir bakışına. Gönlümün dağından alev çıkıyor, Hasretim benziyor lav akışına. İçimden kaynayıp, taÅŸar ağıtlar, YaÄŸmurlar kıskanır gözyaÅŸlarımı. Çiçeksiz bahçemde salkım söÄŸütler, Teselliyle okÅŸar gümüÅŸ başımı. FeleÄŸi periÅŸan edelim derken, Kahrım ona deÄŸil, kahrım sanadır. İçimde sevdadan okyanus varken, Dalgalar ayrılık adasınadır. Sevda evliyası mazlum gönlümün, Sırrıyla yaÅŸarım çok uzaklarda. Hasret kapanında kalan ömrümün, Haline ÅŸaÅŸarım kör tuzaklarda. Anıtım yaparak, mahzun resmini, Asmışım kalbimin nazarlığına… Hüznümle gömersin, unutup beni, Gönlünün garipler mezarlığına. Bilseydin Azat kabul etmez kölen olurdum, Bendeki niyeti bilseydin eÄŸer. Hasreti vuslatla bölen olurdum, VerdiÄŸim kıymeti bilseydin eÄŸer. Sevdamın sırrını hiç bir kadına, VerdiÄŸim aklımın gelmez yadına. Gönlümün içinde sevgi adına, Yazılı ayeti bilseydin eÄŸer. Ya bende akıl yok, ya sende bitmiÅŸ, Sabırlar akılın peÅŸinden gitmiÅŸ, Göllere çaldığın mayalar tutmuÅŸ, SunduÄŸum nimeti bilseydin eÄŸer. Sevinci dünyamdan kaldırdığımı, Hüznünü gönlüme doldurduÄŸumu, Sabrın pençesinde çıldırdığımı, Kendime hayreti bilseydin eÄŸer. Hüzün pazarında süren kavgaya, Son verip tapardın yüce sevdaya, Yıllardır yalvarıp ulu mevlâya, EttiÄŸim hayratı bilseydin eÄŸer.
Ömrüne Bahar Getirdim
Sevenlerin Piriyim
Yak Beni Gülüm
Hak EtmemiÅŸtim
Hüzünlere Nikâh Kıydım
Haram Meyve
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
Bu ÅŸiirlerin her türlü telif hakkı ÅŸairin kendisine veya temsilcilerine aittir |
|
| Son Güncelleme ( Sunday, 11 October 2009 ) |



