Söz : Y.Kemal Beyatlı

Müzik : Münir Nurettin Selçuk

Âheste çek kürekleri Mehtap uyanmasın

Bir âlem-i hayale dalan âb uyanmasın

ÂÄŸuÅŸ-i nev-baharda hâbidedir cihan

Sürsün sabah-ı haÅŸre kadar hâb uyanmasın

Dursun bu musiki-i semâvi içinde sâz

Ley'li tarabda bir dahi mızrap uyanmasın

Ey gül sükûta varmayı emreyle bülbüle

GülÅŸende mest-i zevk olan ahbap uyanmasın

DeÄŸmez Kemal uyanmaya ikmal-i ömr üçün

Varsın bu uykudan dil-i bitâp uyanmasın

Aziz Ä°stanbul !

Söz  : Y.Kemal Beyatlı

Müzik: M. Nurettin Selçuk

Sana dün bir tepeden baktım aziz Ä°stanbul !
Görmedim, sevmediÄŸim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul 
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre deÄŸer.

Nice revnaklı ÅŸehirler görülür dünyada

Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
Yaşamıştır, derim en hoş ve uzun ru' yada
Sende çok yıl yaÅŸayan, sende ölen, sende yatan.

DÖNÜLMEZ AKÅžAMIN UFKUNDAYIZ

Söz : Yahya Kemal Beyatlı  

Müzik : M.Nurettin Selçuk

Dönülmez akÅŸamın ufkundayız vakit çok geç
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile 
Avunmak istemeyiz böyle bir teselliyle

GeniÅŸ kanatları boÅŸlukta simsiyah açılan 
Ve arkasında güneÅŸ doÄŸmayan büyük kapıdan
Geçince baÅŸlayacak bitmeyen sükunlu gece 
Gruba karşı son bahçelerde keyfince

Ya aÅŸk içinde harap ol ya ÅŸevk içinde gönül
Ya lale açmalıdır göÄŸsümüzde yahut gül
Dönülmez akÅŸamın ufkundayız vakit çok geç 

KALBÄ°M YÄ°NE ÜZGÜN

Söz: Yahya Kemal Beyatlı

Müzik: Selahattin Pınar

Kalbim yine üzgün seni andım da derinden
Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden
Üzgün ve kırılmış gibi en ince yerinden
Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden

Meçhûle giden gemi

Söz : Yahya Kemâl Beyatlı

Müzik : Münir Nurettin Selçuk

Artık demir almak günü gelmiÅŸse zamandan,
Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan,

Hiç yolcusu yokmuÅŸ gibi sessizce alır yol,
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol,

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar, gözleri nemli,

Bîçâre gönüller, ne giden son gemidir bu,
Hicrânlı hayâtın ne de son mâtemidir bu,

Bir çok gidenin her biri memnûn ki yerinden,
Bir çok seneler geçti dönen yok seferinden.

Zil, ÅŸal ve gül

Söz : Yahya Kemal Beyatlı

Müzik : Münir Nurettin Selçuk

Zil, ÅŸal ve gül, bu bahçede raksın bütün hızı

Åževk akÅŸamında Endülüs, üç defa kırmızı

AÅŸkın sihirli ÅŸarkısı, yüzlerce dildedir

Ä°spanya neÅŸesiyle bu akÅŸam bu zildedir

Yelpaze gibi çevrilir birden dönüÅŸleri

Ä°ÅŸveyle devriliÅŸ, saçılış, örtünüÅŸleri

Her rengi istemez gözümüz ÅŸimdi aldadır

İspanya dalga dalga bu akşam bu şaldadır

Alnında halka halkadır âÅŸüfte kâkülü

GöÄŸsünde yosma Gırnata'nın en güzel gülü

Altın kadeh her elde, güneÅŸ her gönüldedir

Ä°spanya varlığıyla bu akÅŸam bu güldedir

Raks ortasında bir durup oynar, yürür gibi

Bir baÅŸ çevirmesiyle bakar öldürür gibi

Gül tenli, kor dudaklı, kömür gözlü, sürmeli

Åžeytan diyor ki sarmalı, yüz kerre öpmeli

Gözler kamaÅŸtıran ÅŸala, meftûn eden güle

Her kalbi dolduran zile, her sineden ole!