Besteciler.org 2006-2016
Anasayfa arrow AdanZye arrow Index arrow Åžairler & Åžiirleri arrow Åžairler & Åžiirleri   
Wednesday, 10 June 2026

bestecilerlogo01.jpg

HEPSI |0-9 |A |B |C |Ç |D |E |F |G |Ð |H |I |Ý |J |K |L |M |N |O |Ö |P |R |S |Þ |T |U |Ü |V |Y |Z

Index arrow Åžairler & Åžiirleri arrow Åžairler & Åžiirleri

Attila İlhan PDF Yazdır E-posta
Yazar Administrator   
Saturday, 09 June 2007

Sample Image

 

ACI NİNNİ

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

Uyusun ay büyüsün
Camlar buğulanmasın
Sen uyu uyusun
Bulutlar uyanmasın
Işıklar uyanmasın
Camlar buğulanmasın

Sen uyu uyanmasın
İstanbul uyusun
Karagümrük uyusun
Fatih uyusun
Atatürk bulvarında rüyalar büyüsün

Sen uyu uyusun
İstanbul uyanmasın
Gemiler uyanmasın camlar buğulanmasın
Cibali uyanmasın kalbim buğulanmasın

 

 

AH!..

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 Yüzünün yarısı göz kadife yansımalı
Bulutlu siyah ah bulutları eflatun
O boy aynasından çıktı fransızın malı
Vişne asidi vardı tadında rujunun
Ah sinema yıldızı filan olmalı
Ağızlığı kristal son derece uzun.

Ellerinde ruh gibi ah portakal kokusu
Kırkmaları morsalkım göz kapakları saydam
Çok vapurun battığı bir liman orospusu
Bir hırsla öptüm ki ah ölürüm unutamam
Ay ışığında deniz akordiyon solosu
Pırıl pırıl yaÅŸadım üç dakika tastamam.

Bir kibrit çakıldı mı ah yaÄŸmurluklu kız
Alevinden anlamlı dumanlar üfürüyor
Ah çocuk yüzünde gül goncası ağız
Saçlarından incecik su tozu dökülüyor
Sığınak gibi derin aÄŸaçlar gibi yalnız
Karartma baÅŸlamış ışıklar örtülüyor

Tavana asılmış sosyalist saçlarından
Ah sabah sabah omuzları kan içinde
İşkence sonrası genç bir kadın militan
Yığınlar uÄŸulduyor hummalı gençliÄŸinde
Adı bile çıkmamış dudaklarından
Doğru yaşadığının sımsıkı bilincinde

 

 

An gelir

 

Söz : Attila İlhan

Müzik : Ahmet Kaya


paldır küldür yıkılır bulutlar
gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet
o eski, o eski heyecan ölür
an gelir biter muhabbet.
şarkılar susar heves kalmaz
Åžataraban ölür.

şarabın gazabından kork
çünkü fena kırmızıdır
kan tutar / tutan ölür
sokaklar kuşatılmış
karakollar taranır
yaÄŸmurda bir militan ölür.

"an gelir
ömrünün hırsızıdır
her ölen piÅŸman ölür
hep yanlış anlaşılmıştır
hayalleri yasaklanmış
an gelir ÅŸimÅŸek yalar
masmavi dehşetiyle siyaset meydanını
direkler çatırdar yalnızlıktan.
sehpada pir sultan ölür
son umut kırılmıştır
kaf dağı' nın ardındaki
ne selam artık ne sabah
kimseler bilmez nerdeler
namlı masal sevdalıları
evvel zaman içinde
kalbur saman ölür
kubbelerde uÄŸuldar Baki
çeÅŸmelerden akar Sinan
an gelir
-la ilahe illallah-
kanuni Süleyman ölür.
görünmez bir mezarlıktır zaman
şairler dolaşır saf saf
tenhalarında ÅŸiir söyleyerek 

kim duysa / korkudan ölür
-tahrip gücü yüksek-
saatli bir bombadır patlar
an gelir
Attila ilhan ölür.

 

 

BÖYLE BİR SEVMEK

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
YaÄŸmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okÅŸasam sanki çocuktular
Bıraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular,
Böyle bir sevmek görülmemiÅŸtir.

Hayır sanmayın ki beni unuttular
Hala ara sıra mektupları gelir
Gerçek deÄŸildiler birer umuttular
Eski bir şarkı, belki bir şiir.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular,
Böyle bir sevmek görülmemiÅŸtir.

Yalnızlıklarımda elimden tuttular
Uzak fısıltıları içimi ürpertir
Sanki gökyüzünde bir buluttular
Nereye kayboldular ÅŸimdi kim bilir.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular,
Böyle bir sevmek görülmemiÅŸtir.

 

 

CİNAYET SAATİ

 

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Haliç’te bir vapuru vurdular dört kiÅŸi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kiÅŸi
YemyeÅŸil bir ay gökte dağılıyordu

Deli Cafer, İsmail, Tayfur ve Şaşı
Maktulün OnbeÅŸ yıllık arkadaşı
Üç kamarot öteki aÅŸçıbaşı
Dört bıçak çekip vurdular dört kiÅŸi

Cinayeti kör bir kayıkçı gördü
Ben gördüm kulaklarım gördü
Vapur kudurdu kuduz gibi böÄŸürdü
Hiç biriniz orada yoktunuz

Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Onüç damla gözyaşı saydım
Allah'ına kitabına sövüp saydım
Şafak nabız gibi atıyordu
SarhoÅŸdum kasımpaÅŸa’daydım
Hiç biriniz orada yoktunuz

Haliç’te bir vapuru vurdular dört kiÅŸi
Polis katilleri arıyordu
Deli Cafer, İsmail, Tayfur ve Şaşı
Üzerime yüklediler bu iÅŸi
SarhoÅŸdum kasımpaÅŸa’daydım
Vapuru onlar vurdu ben vurmadım
Cinayeti kör bir kayıkçı gördü
Ben vursam kendimi vuracaktım.

 

 

GREV (DİLEKÇE)

 

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Oy bilesen ki ben haa
TaÅŸ döven demir döven
Oy bilesen ki ben haa
Toz toprak içinde ÅŸanlı
Sıfatatım kat’ i çopur
Ellerim mağrur yağlı
Oy bilesen ki ben haa
Yerden cevahir söken
Zincirini yitirmiÅŸ dev
Erken üzredir feryadım
Grev hakkımı isterim
Grev hakkımı isterim
Grev hakkımı isterim
Grev!..

 

 

HAÇAN ÖLESİM GELİR

 

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Haçan demir dökende
AteÅŸ yiyesim gelir
Gök sofraya çökende
Doruklardan sesim gelir.
DaÄŸdan yürek sökende
KurÅŸun dökesim gelir
Çatal ÅŸimÅŸek çakanda
YaÄŸmur perde çekende
Derya göÄŸe çıkanda
Haçan ölesim gelir.

 

 

HİÇBİR ÅžEYİMSİN

 

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Sen benim hiç bir ÅŸeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir ÅŸeyimsin
Varlığın anlaşılmaz
Galiba eski liman üzerindesin
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak
Dudaklarınla cama çizdiÄŸin
En fazla sonbahar otellerinde
Üniversiteli bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin
Sabaha karşı öldüresiye korkak
Kulağı çabucak telefon zillerinde
Sen benim hiçbir ÅŸeyimsin
Hiçbir seviÅŸmek yaÅŸamışlığım
Henüz boÅŸ bir roman sahifesinde
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Ne çok çığlıkların silemediÄŸi
Zaten yok bir tren penceresinde
Sen benim hiçbir ÅŸeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
YaÄŸmurlu bir aÄŸaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykum arasında çağırdığım
Çocukluk sesimle aÄŸlayarak
Sen benim hiçbir ÅŸeyimsin.

 

 

JİLET YİYEN KIZ

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

O kızı nerde nasıl görsem
Aklımı başımdan alır ağzı
Saçları şıra köpüÄŸü desem
KaÅŸları bıçak izi kırmızı

Yakut pulları mı bu ne görkem
Kanlı gözbebeklerindeki yazı
Beni nasıl büyüledi bilmem
Kirpikleri örümcek kırmızı

Kızıl demirden bir ünlem
Salınması yangın yalazı
Korkmasam öpmeye eÄŸilsem
Dişleri elektrik kırmızı

Jilet yiyen kız Merih’li gecem
Birlikte bulacağız belamızı
Sonumuz kuÅŸkusuz cehennem
Kırmızı kırmızı kırmızı

Çarpılmışım başım sersem
Sevdim jilet yiyen kızı
GöÄŸsündeki kumrulara deÄŸsem
Gagaları zehirli kırmızı

İçerse kezzap içer hem
Sarhoş da olmaz azıp bazı
Yasak bölgelerine insem
Tüyleri ısırgan kırmızı

Gece gündüz tek düÅŸüncem
Kasıklarımdaki ince sızı
Artık kimseyle sevişemem
Anladım sevişmek kırmızı

Jilet yiyen kız Merih’li gecem
Birlikte bulacağız belamızı
Sonumuz kuÅŸkusuz cehennem
Kırmızı kırmızı kırmızı

 

 

 LİLİ MARLEN TÜRKÜSÜ

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

AkÅŸam olur mektuplar hasretlik söyler
Zagrep radyosunda Lili Marlen türküsü.
Siperden sipere ateÅŸ tokuÅŸturanlar
Karanlıkta dem tutan ishak kuşu.

Biz insanlar/dünyalılar yemin ettik imanımız var
Hürriyet için, hürriyet aÅŸkına
Savulacak dönem
Savulacak düÅŸman
Dehrin cefasını çektik
Sefasını süreceÄŸiz.

AkÅŸam olur mektuplar hasretlik söyler
Zagrep radyosunda Lilimarlen türküsü
Dost aÄŸlar karanfilim, dost aÄŸlar karanfilim
MarÅŸ söylemeden ölmek bize yakışmaz.

 

 

 MAHUR

 

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Åženlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar müjganla ben aÄŸlaşırız.
Gitti dostlar ÅŸölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız
O mahur beste çalar müjganla ben aÄŸlaşırız.

Bir yangın ormanından püskürmüÅŸ genç fidanlardı
GüneÅŸten ışık yontarlardı sert adamlardı
Hoyrattı gülüÅŸleri aydınlığı çalkalardı
Gittiler akşam olmadan ortalık karardı
O mahur beste çalar müjganla ben aÄŸlaşırız.

Bitmez sazların özlemi daha sonra, daha sonra
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
Geceler uzar hazırlık sonbahara
O mahur beste çalar müjganla ben aÄŸlaşırız.

 

 

RİNNA RİNNA NAY

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Melengecin dalında çifte sığırcık diley, çifte sığırcık
CiÄŸerime ateÅŸ deÄŸdi öley diley, öley gencecik
Zehir pamuk ırgatlığı gavur gündelikcilik
Rinna-rinna-nay-nay, yüreÄŸim bölündü lay
Damarlarım delindi kan gider kan gider.

Melengecin dalında cifte saksağan diley, cifte saksağan
Boynumda dönüp batır öley diley ÅŸol kahpe devran
Ağlarım bir yandan, kan kusarım bir yandan
Rinna-rinnan-nay-nay, ellerim kırıldı lay
Gözüm seli duruldu kum gider kum gider.

Melengecin dalında çifte güvercin diley, cifte güvercin
EÄŸnimde göynek yok öley diley, ayağım yalın
Ölürsem kahrımdan öldüÄŸüm bilin
Rinna-rinnan-nay-nay, yollarım kapandı lay
Bulutlar parçalandı gün gider gün gider.

Melengecin dalında cifte ispinoz diley, cifte ispinoz
Azıktan yetimim öley diley, katıktan öksüz
Dirliksiz düzensiz hanidir hürriyetsiz
Rinna-rinnan-nay-nay, künyemiz yazıldı lay
Kervanımız dizildi can gider can gider.

 

SEN EN İNSANSIN

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Yangınlar alevinden geçip de gelen dost
Yanar olmuÅŸ yüreÄŸin, nar olmuÅŸ lilisan
Sen insansın, sen insansın, sen insansın sen insan
Sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan.

Ağır başlı kitaplar senin adına
En yiÄŸit besteler seni söyler
Dünyada ÅŸarkılar misali yaÅŸayansın sen
Sen insansın, sen insansın iki milyar cansın
Sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan
Sen insansın hey lilişan iki milyar cansın.

Yangınlar alevinden geçip de gelen dost
Yelken gibi açılmışsın zalim rüzgara
Hey liliÅŸan hey liliÅŸan
GülmüÅŸem aÄŸlamışam
Bir tuhaflık olmuş olmuş
Dünyanın hali...

 

 

Sultan-ı Yegah

Attila İlhan


Şamdanları donanınca eski zaman sevdalarının
Başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegahın
Tende nemli yumuşaklığı denizden gelen ahın
Gizemli kanatları ruhta ölüm karanlığının
Başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegahın

 

YANGIN GECESİ

Söz : Attila İlhan
Müzik : Ahmet Kaya

 

Yangın gecesinde giyinmiştim
AteÅŸ İstanbul’ a bulaÅŸmıştı
Yalnızdım, zehirdim, zehirliydim
Bütün köprülerim atılmıştı.

Gemileri ellerimle batırmıştım
İstanbul nefes nefes yanıyordu
Sen tutuşmuştun yanıyordun
Çığlıkların kulağımdan gitmeyecek.

Saçların tutuÅŸmuÅŸtu yanıyordu
Ateş dudaklarına bulaşmıştı
Kimsecik yangını görmüyordu
Bir damlacık su vermiyordu.

Sen bir cehennemdin yanıyordun
İstanbul bir cehennemdi yanıyordu
Ben eski cehennemdim yanıyordum
Şiirlerim haykırmaya başlamıştı.

Duman beni boÄŸmasa kör etmezse
Gözlerim kör olmasa ölmezsem
Seni görsem suçlu gözlerini görsem
Yangın gecesinde kaybolduğunu.

Başıma taÅŸ yaÄŸmasa düÅŸmezsem
Gemiler ateÅŸ almasa gitmezse
İstanbul yanmasa sen yanmasan
Ben kendi kendimi yakacaktım.

 

 

 
Üye Menüsü