Beyaz Atlı

Cem Karaca

Beyaz atlı ÅŸimdi geçti buradan
Süvarisi can evinden vurulmuÅŸ
Çıksın daÄŸlar taÅŸlar gayrı aradan
Beyaz atın süvarisi yorulmuÅŸ

Elleri elime deymez olaydı
Gözleri gözümü görmez olaydı
Bu gönül o gönlü sevmez olaydı
Beyaz atlı ÅŸimdi geçti buradan

Kahya Yahya

Cem Karaca

DiskoteÄŸin önünde kahya durmuÅŸum
Araba plakasından fallar tutmuşum
Ä°çeri giren sarı kız bana baksaydı
Baksaydı da bana bana benim olsaydı
Olmaz olmaz bilirim ben kahya Yahya
O kimbilir kimin nesi ben kahya Yahya

Åžu Ä°stanbul ÅŸehrinden neler ummuÅŸum
UmmuÅŸumda sadece yutkunmuÅŸum
Ä°çeri giren sarı kız bana baksaydı
Baksaydı da bana bana benim olsaydı
Olmaz olmaz bilirim ben kahya Yahya

Dur be oÄŸlum kahya Yahya gel haddini bil
Sen kahyasın kahya gibi kahyalığını bil
Ä°çeri giren sarı kız bana bakmaz ki
Baksa bile bana bana benim olmaz ki
Olmaz olmaz bilirim ben kahya Yahya

KirlenmiÅŸ Çığlık

Söz: Cem Karaca
Müzik: Volkan BaÅŸaran

Yalanan yutulan her lokmada
GizlenmiÅŸ bir kirlenmiÅŸ çığlık
HiroÅŸima'daki bulutlar deÄŸil ama ustam
Dondurmalar bile zehirli artık
Çiçekler çiçek gibi kokmuyor artık
Ve doğa nasıl yırtık

Bu günah dolu miras ey Allahım
Çocuklarımıza nasıl bıraktık
Sevinçlerimiz bile artık mekanik
Sevgisiz saygısız otomatik
Bu ÅŸarkı birilerine çok geç artık
Bu ÅŸarkı kirlenmiÅŸ bir çığlık
Yaylalar ovalar yaÄŸmur yaÄŸar
Derelerde sularda balıklar kuşlar
Bizim için ölüyorlar
YediÄŸim et içtiÄŸim su soluduÄŸum hava
Önüm arkam dört yanım sobe
Bu gökyüzü bu karınca çocuklarımız
Yok etmeyelim artık dur be

Namus Belası

Cem Karaca

DüÅŸtüm mahpus damlarına öÄŸüt veren bol olur
Toplasam o öÄŸütleri burdan köye yol olur
Ana baba bacı kardaÅŸ dar günümde el olur
Namus belasına kardaÅŸ döktüÄŸümüz kan bizim

Hep bir halli Turhallıyız biz bize benzeriz
Yüz bin kere tövbe eder gene ÅŸarap içeriz
At bizim avrat bizim silah bizim san bizim
Namus belasına kardaş yatarız zindan bizim

Kız gelinim suna boylum doyamadan biz bize
Besmeleyle yüzün açıp oturmadan diz dize
Almış götürmüÅŸler seni çökertmiÅŸler ıssıza
Namus belasına kardaş kıydığımız can bizim

Ağam kurban beyim kurban hallarımı eyledim
Ne bir eksik ne bir fazla hepsi tamam söyledim
Kır kalemi kes cezamı yasamayı neyleyim
Namus belasına kardaş verdiğimiz can bizim

O Yar Beni

Cem Karaca

Nöbette geceleyin
Ses geliyor daÄŸlardan
Artık bir dönüÅŸün yok
DüÅŸtüÄŸün o yollardan

Yar beni o yar beni
Ä°lle de yar o yar beni
DaÄŸdan gelen ses deÄŸil
Mezara yar koyar beni

Åžehirler güler amma
Kurt kapar seni
Hayat güzeldir amma
Sermaye yapar seni

Nöbette geceleyin
Ses geliyor daÄŸlardan
Artık bir dönüÅŸün yok
DüÅŸtüÄŸün o yollardan

Seni affedemem ki
Çektin gittin yoz oldun
Sana yar diyemem ki
Dile düÅŸtün söz oldun

Parka

Cem Karaca

Her akÅŸam o köÅŸeye asılırdı o parka
Paltoya para yok ki ondan alındı parka
Bir sabah onun sırtında çıktı gitti o parka

Dedenin üç aylıktan alınmıştı o parka
Kirli yeÅŸil bir renkti eskiceneydi parka
Üst cebi sökülmüÅŸtü kullanılmıştı parka
Bir sabah onun sırtında çıktı gitti o parka

Parkasıyla vurulmuş yatar iken buldular
Dört hain kurÅŸun deÄŸmiÅŸ delik deÅŸikti parka

Baba eski tornacı gözünü çapak almış
Dede bir bacağını Sakarya 'da bırakmış
Ananın gözü yaÅŸlı umut ona baÄŸlamış

Küçük kardeÅŸi bu yıl siyasal'a gidecek
Paltoya para yok ki o da parka giyecek
Ananın gözü yaÅŸlı delikleri dikecek
Bir sabah onun sırtında çıktı gitti o parka

Parkasıyla vurulmuş yatar iken buldular
Dört hain kurÅŸun deÄŸmiÅŸ delik deÅŸikti parka

Resimdeki GözyaÅŸları

Cem Karaca

Birgün belki hayattan
GeçmiÅŸteki günlerden
Bir teselli ararsın
Bak o zaman resmime
Gör akan o yaÅŸları

Benden sana son kalan
Bir küçük resim ÅŸimdi
Cevap veremez ama
Ağlar yalnızlığına

Ve iÅŸte arda kalan
Bir avuç anı ÅŸimdi
Koyup da bir başına
Bırakıp gittin beni

Sen yalnız değilsin
Biliyorum neredesin
Bu üzerdi beni
YaÅŸasaydın ve görseydin

Birgün belki hayattan
GeçmiÅŸteki günlerden
Bir teselli arasın
Bak o zaman resmime
Gör akan o yaÅŸları

Sahibi Geldi

Söz: Cem Karaca
Müzik: Cem Karaca

O gözlüklerinin arkasından bakıp niçin aÄŸlıyorsun
Nerde o eski İstanbul diye hayıflanıyorsun
Vallahi zor iÅŸ doÄŸup büyüdüÄŸün bu ÅŸehirde
Dımdızlak bir yabancı gibi kalmak
Bir tabureye tüneyip akÅŸamları kadehlerde boÄŸulmak
Lakerda kokmuyor artık İstanbul şehri
Paskalya yumurtası bile yok şart mı ki
O eski bostanlar ağzına kadar blok apartman şimdi
Seninse dikili bir ağacın bile yok
Kaçırılan bir trenin ardından koÅŸup
YetiÅŸmeye takatin yok
Bir yeni sahibi var artık bu şehrin anlasana
Kimselerden korkusu yok
Duvara astığın o çorapların sahibi geldi
Altına aldığın o kilimlerin sahibi geldi
Kıro keko hırbo zonta maganda
Kıro keko hırbo zonta maganda
-Ah ah nerede o eski Ä°stanbul
-O eski Kalamış o boÄŸaz o güzelim sahiller
-Vallahi haklısın azizim
Halk sahilleri doldurdu vatandaÅŸ denize giremiyor
-Kültürsüzlük canım nolacak bir sürü köylü iÅŸte
-Kızım koÅŸ sular geldi sular gözünüz aydın ayol
Kes lan
Sen ülkedeki halkım savaÅŸtaki askerim
Ekinim ve ekmeÄŸimsin. Sen üretenimsin
Birisi söylemiÅŸti hatta bir zamanlar sen efendimsin
Ve bu Bizans eskisi ÅŸehir
Ve bu Bizans eskisi utansın kendi kimliksizliklerinden
Siz uÄŸruna neler çektiklerimiz
Bana göre vallahi hoÅŸ geldiniz.

Su başında durmuşsun su akar sen bakarsın
Duruşun aynı duruş bakışında farklısın

Sen De Başını Alıp Gitme

Cem Karaca

Ben suyumu kazandım da içtim
EkmeÄŸimi boldum de yedim
Alkışı duydum, ihaneti gördüm
Sesim de oldu, sessizliÄŸimde
SeviÅŸtiÄŸimde oldu benim..

Sen de başını alıp gitme ne olur
Ne olur tut ellerimi
Hayatta hiç bir ÅŸeyim az olmadı
Senin kadar ve hiç bir ÅŸey istemedim
Seni istediÄŸim kadar

Sen de başını alıp gitme ne olur
Ne olur tut ellerimi, ne olur

Su Başında

Söz: Cem Karaca
Müzik: Cem Karaca

Su başında durmuşsun su akar sen bakarsın
Duruşun mağrurda bakışın mahsun
YüreÄŸinden fışkıran bir ÅŸey var dilinin ucunda
YüreÄŸin aynı duruÅŸ cesurda dillerin yorgun

Yüz yaşında bir çocuk gibisin
Kırmızı uçurtması hep aynı aÄŸaçlara takılmış
Tüketilen tek gençlik orda yalnız deÄŸilsin
Yaşanmış ve asla unutulmamış

Su başında durmuşsun su akar sen bakarsın
Duruşun aynı duruş bakışında farklısın

Tamirci Çırağı

Cem Karaca

Gönlüme bir ateÅŸ düÅŸtü yanar ha yanar yanar
Ümit gönlümün ekmeÄŸi kumar ha kumar kumar
Elleri ak yumuk yumuk ojeli tırnakları
nerelere gizlesin şu avucun nasırları

Otomobili tamire geldi dun bizim tamirhaneye
Görür görmez vurularak baÅŸladım sevmeye
Ayağında uzun etek dalga dalga saçları
Ustam seslendi uzaktan oğlum al takımları

Bir romanda okumuÅŸtum buna benzer bir ÅŸeyi
Killi parlak kağıt kaplı pahalı bir kitaptı
Ne olmuÅŸ nasıl olmuÅŸsa aşık olmuÅŸtu genç kız
Yine böyle bir durumda tamirci çırağına

Ustama dedim ki bugün giymeyim tulumları
Arkası puslu aynamda taradım saclarımı
Gelecekti bugün geri arabayı almaya
O romandaki hayali belki gerçek yapmaya

Durdu zaman durdu dünya girdi içeri kapıdan
Öylece bakakaldım gözümü ayırmadan
Arabanın kapısını açtım açtım girsin içeri
Kalktı hilal kaşları sordu kim bu serseri

Çekti gitti arabayla eksozuna boÄŸuldum
GöÄŸsümde tomurcuk yaÅŸlar ağır ağır doÄŸruldum
Ustam geldi sırtıma vurdu unut dedi romanları
Ä°ÅŸçisin sen iÅŸçi kal giy dedi tulumları

Üryam

Cem Karaca

Üryam geldim gene üryam giderim
Ölmemeye elde fermanım mı var
Azrail gelmiÅŸte can talep eyler
Benim can vermeye dermanım mı var?

Dirilirler dirilirler gelirler
Huzuru mahÅŸere divan dururlar
Haram mı var deyip korku verirler
Benim ipek yüklü kervanım mı var

Karacoglan derki ismim överler
Zehir oldu yediÄŸimiz ÅŸekerler
Güzel sever diye itham ederler
Benim hak'tan özge sevdiÄŸim mi var?

Yiyin Efendiler Yiyin

Söz: Tevfik Fikret
Müzik: Cem Karaca

Bu sofracık efendiler halkımızın varı yoğu hayatı
Kan aÄŸlayan can çekiÅŸen halkımızın
Bekler sizi efendiler önümüzde titrer durur
Ama sakın çekinmeyin yiyin yutun yiyin yutun ÅŸapur ÅŸupur
Yiyin efendiler yiyin
Bu iÅŸtah veren sofra sizin
Doyuncaya tıksırıncaya patlayıncaya kadar yiyin
Verir fukara bu memleket nesi var nesi yoksa hepsini
Verir malını canını umudunu düÅŸünü
Rahatını saÄŸlığını içinin bütün ateÅŸini
Hadi yuvarlayın düÅŸünmeyin haram mıdır helal mi

Hepsi bu nazlı beylerindir ne varsa ortalıkta
Soy sop onur düÄŸün oyun konak saray caka
Hepsi sizin efendiler konakta sarayda alayda gelinde
Hepsi sizin hepsi sizin hem hazır lop kolayca
Bu harmanın gelir sonu kapıştırın gider ayak
Yarın sönmüÅŸ bakarsınız bugün çıtırdayan ocak
Hazır mideler sağlam hazır mideler sıcak
Atıştırın kapıştırın tıkıştırın kapış kapış kucak kucak