Dolanır
Cemal Safi
Halime bakıp da mücrimim sanma
Karşında ayağım elim dolanır
Ahraz da değilim dilbazım amma
Seni gördüÄŸüm an dilim dolanır
Biricik servetim resmim masamda
Tek zevkim de sensin tekmil tasam da
Ben sana gelmeye uÄŸraÅŸmasam da
KördüÄŸüm olası yolum dolanır
Hele bir derdim var hepsinden yaman
Aman sen iÅŸitme sen duyma aman
Kolunda birini gördüÄŸüm zaman
Kalbimde kan deÄŸil zulüm dolanır
DönüÅŸü Olmayan
Cemal Safi
Senmisin neÅŸemi götüren zalim
Seninde bugün son gülüÅŸün olsun
Aşkımı burnumdan getiren zalim
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun.
En kötü günümü arattın bana
Ne benli hayalin nede düÅŸün olsun
Melekten bir şeytan yarattın bana
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun.
Kimseden merhamet dilenmemiÅŸtim
Kapımda dilenmek son işin olsun
Kimseye ah edip ilenmemiÅŸtim
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun.
Ben aşkın narına yandım seninle
Mum gibi eriyip sönüÅŸün olsun
Gözyaşın ismimi yazsın diline
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun.
Hıçkıra hıçkıra çığlık çığlığa
Martılar misali ötüÅŸün olsun
PeÅŸimde koÅŸuÅŸtur soluk soluÄŸa
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun
SarhoÅŸa meze ol meyhanelerde
Günahkar ellerde bitiÅŸin olsun
Enkazın bulunsun viranelerde
DönüÅŸü olmayan gidiÅŸin olsun
Edemezsin
Cemal Safi
İş iÅŸten geçmeden gel de söz dinle
Sen benim aşkımla baş edemezsin
Ben sarhoÅŸ gezerken senin derdinle
Sen kendi gönlünü hoÅŸ edemezsin
Gül sefa sürse de bülbül çilerken
Bin pişman olmaz mı rengi solarken
Ben sana dört mevsim bahar dilerken
Sen benim yazımı kış edemezsin
Fırtına biçersin ey rüzgar eken
Borcunu faizle öder geciken
Sen benim gezdiğim yolları diken
Yattığım yatağı taş edemezsin
Gülersin aşığı yedekte sayıp
Yetmez mi arından verdiğin kayıp
Kınalı kekliğim elde var deyip
Sen beni kafeste kuÅŸ edemezsin
Kapılma hayalin renk akışına
AÄŸlarsın gerçeÄŸin can yakışına
Ben kurban olurken bir bakışına
O canım gözleri yaÅŸ edemezsin
Aklını başına topla da vazgeç
Gel beni dinle de vuslata gün seç
Sen benim elime mecbursun er geç
Bahtımı Mecnun’a eÅŸ edemezsin
Eskici
Söz : Cemal Safi
Müzik : Vedat Yıldırımbora
Çekinme eskici içeri buyur
Burada bir aşkın ateşi uyur
Baktıkça içimin yangını büyür
Al götür eskici topla ne varsa
Kalmasın bu aÅŸktan hiç bir hatıra
Onundu şu masa şu kalem kağıt
İster sat istersen hayrına dağıt
Bitsin bu hıçkırık dinsin göz yaşı
Al götür eskici topla ne varsa
Kalmasın bu aÅŸktan hiç bir hatıra
Hepsinde yaşanan bin bir anı var
Hepsinin bir ÅŸeyler söyler yanı var
İçimde bu aÅŸkın hatırası var
Al götür eskici topla ne varsa
Kalmasın bu aÅŸktan hiç bir hatıra
Fark Eyledim!
Cemal Safi
AÅŸk seliydim sana akan
Gönülleri ark eyledim
Her güzelde sana bakan
Tarafımı fark eyledim...
Salim çıktım her ummandan
Sendin bana tek kumandan
Sığındığım her limandan
Tekrar sana çark eyledim...
Vesileyi at bir yana
SeviÅŸelim kana kana
DeÄŸmezleri aÅŸktan yana
Servetleri gark eyledim...
Giderim
Cemal Safi
Sersefilim sevgilinin uÄŸruna
Abdal oldum göç eyledim giderim
Hançer vurdum gençliÄŸimin baÄŸrına
Telafisiz suç eyledim giderim
Kalp gözünden aldım olmaz darbeyi
O gün bugün ÅŸaşırıyorum kıbleyi
Bilemiyorum medineyi kabeyi
Yar gönlünü hac eyledim giderim
Geçse de ömrümün her anı yasla
Borcumu ödemiÅŸ olamam asla
BahÅŸettiÄŸi yüce aÅŸka kıyasla
Koskoca bir hiç eyledim giderim
Cemal'im mürekkep etsen kanını
Yazmakla olmuyor aşkın tanımı
Yar kurban adamış aziz canımı
Al kınalı koç eyledim giderim
Gönül
Cemal Safi
Ben sana uymazsam ağrımaz başım,
Sayende gülecek yüzüm yok gönül.
Nereyi yıkmadı benim gözyaşım,
Nerede hıçkırık izin yok gönül.
Yeni bir afet mi girdi düÅŸüne?
Hadi Allah versin çek git iÅŸine,
Bir fettan gözlünün düÅŸüp peÅŸine,
Derbeder olmaya lüzum yok gönül.
Ne bana cilve yap, ne yalvar yakar,
Yerimde kim olsa usanır bıkar,
İstersen karşıma huriler çıkar,
Vallahi billahi gözüm yok gönül.
Son diye söz verdin her seferinde ,
Vefa yok ,ne Aynur, ne Ayfer’inde,
Hayırsız Nur’unda Nilüfer’inde,
Emelim ,özlemim, arzum yok gönül .
Seni çöle çevirmeye mahkumum,
Ne bir gülüm olsun, ne bir zakkumum,
Çoktandır baÅŸladı ,yaprak dökümüm,
Takvimde baharım,yazım yok gönül.
Nerede görülmüÅŸ ,güldüÄŸüm nerde,
Nerede başımı sokmadın derde,
Her aÅŸkta hüsranla kapandı perde,
Artık o tarakta bezim yok gönül.
Kapandı sevdanın dönemi bence,
Kalmadı Leyla’nın önemi bence,
Gene mi özendin gene mi gence,
Sana söyleyecek sözüm yok gönül.
Gözüm Kesmiyor
Cemal Safi
Sessizim ne kadar üzsen de beni
AÄŸzımı açmaya gözüm kesmiyor
VurduÄŸun zincirden çözsen de beni
Bırakıp kaçmaya gözüm kesmiyor
Ne olur git deme kalbimi kır da
Meleyen gönlümü kaptırma kurda
Sıratı geçecek imanım varda
AÅŸkından geçmeye gözüm kesmiyor
Ne çıkar sararıp solsa da yüzüm
Gönlümde baharsın gelse de güzüm
Çekilmez olsa da sitemin nazın
BaÅŸka yar seçmeye gözüm kesmiyor
Ne olur git deme kalbimi kır da
Meleyen gönlümü kaptırma kurda
Sıratı geçecek imanım varda
AÅŸkından geçmeye gözüm kesmiyor
Güzelsin
Cemal Safi
Görenler kendini beÄŸenmiÅŸ sansın,
Sen böyle havalı pozla güzelsin.
Varsın âşıkların bıksın usansın,
Sen böyle cilveyle, nazla güzelsin...
Göz göre gelince aklım ÅŸaşıyor,
YüreÄŸim koÅŸmaktan yorgun düÅŸüyor,
Sığmıyor gönlüme aÅŸkın taşıyor,
Sen benim haddimden fazla güzelsin...
Vadesi yakına eğleme meyil,
Sen sen ol zamanı zengine eğil,
Ben gibi hüzünlü hazanla deÄŸil,
Sen, taze baharla yazla güzelsin...
AÅŸk hevesle baÅŸlar, hasret, gurbetle.
Solmasın gençliÄŸin gamla, kasvetle.
Çünkü sen her zaman sen muhabbetle,
Åžiirle, ÅŸarkıyla, sazla güzelsin...
Hadi Git
Cemal Safi
Git iÅŸ iÅŸten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!
Git de ÅŸen ÅŸakrak geçen günlerine gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.
Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,
Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar.
Mademki benli hayat sana kafes kadar dar,
UzaklaÅŸ ellerimden uçabildiÄŸin kadar.
Hadi git, benden sana dilediÄŸince izin,
Öyle bir uzaklaÅŸ ki karda kalmasın izin.
Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;
Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.
Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;
Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın.
Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,
Zannetme ki, pişmanlık, mutluluk kadar ırak!
Sanma ki fasl-ı bahar geldiğim gibi gitmez,
Sanma ki hüsranını görmeye ömrüm yetmez.
Her darbene tahammül edecektir bedenim,
Gururum mani olur perişanıma benim.
Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?
Åžirin ol katlanayım daÄŸ gibi külfetine.
Henüz layık deÄŸilken tomurcuk kadar aÅŸka,
Sana gül bahçesini kim açar benden baÅŸka!
Hercai arılara meyhanedir çiçekler,
Kim bilir ÅŸerefinden kaç kadeh içecekler!
Mademki aÅŸk tablosunun takdirinden acizsin,
Git de çaÄŸdaÅŸ ressamlar modern resimler çizsin.
Ne veda ya gerek var, ne de mektuba hacet,
Git de Allah aÅŸkına bir selama muhtaç et!
Güllere de aÅŸk olsun gene sen kokacaksan!
Fallara da aÅŸk olsun gene sen çıkacaksan!
Kopsun nerden inceyse artık bu baÄŸ, bu düÄŸüm!
Her gece daha berbat, daha vahim gördüÄŸüm.
Korkulu düÅŸlerimi yorumdan kaçırıyorum;
Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum!
Git iÅŸ iÅŸten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git! ...
İç Benim İçin
Cemal Safi
Kapını çalarsa mazinin eli
Ne olur bir ÅŸiÅŸe aç benim için
Ben hiç ayıkmadım gittin gideli
Sende bir kaç kadeh iç benim için
Bir gece veda et tatlı uykuna
GirdiÄŸim günahı sarhoÅŸken kına
Yarıda bırakma Allah aşkına
Bu gece kendinden geç benim için
Nasıl bir yanlışa ben adım attım
Nasıl bu günahın zehrini tattım
Sana nasıl kıydım, nasıl aldattım
Anlatmak o kadar güç benim için
HoÅŸ görme af etme yaptıklarımı
Kaldır yeryüzünden artıklarımı
Tutuştur resmimi mektuplarımı
Savur küllerini saç benim için
Tek ondan söz etme canımı dile
Sorsan hatırlamam adını bile
DeÄŸiÅŸmek olur mu dikeni güle
O senin yanında hiç benim için
Maziden eserse hasretin yeli
Ne olur bir ÅŸiÅŸe aç benim için
Ben hiç ayıkmadım gittin gideli
Sende bir kaç kadeh iç benim için
İlah Gözlerin
Cemal Safi
Medet bekliyorum vurduÄŸu yerde
Oralı olmuyor siyah gözlerin.
Gönlümü daÄŸlıyor gördüÄŸü yerde
Kanıma susamış silah gözlerin.
Her yalan sözüne iftira ekler
Sayısız suçunu sırtıma yükler
Cenneti müjdeler ibadet bekler
Åžeytanın taptığı ilah gözlerin.
Feryadım asılsız şikayet değil
Laf deÄŸil söz deÄŸil rivayet deÄŸil
Yetim hakkı değil cinayet değil
KoktuÄŸum en büyük günah gözlerin
İnsafsız
Cemal Safi
Senin sol göÄŸsünün altında vuran
Kalp değil taştır be taştır insafsız
Sen Arap kısrağı bense küheylan
Peşinden koştur ha koştur insafsız
Bakışın gücünü bende mi sınar
İnlesem azarlar ağlasam kınar
Sen ceylansın diye gözlerim pınar
O yüzden yaÅŸtır be yaÅŸtır insafsız
Tercüman olmaktan aciz halime
Osmanlı dilinde yüz bin kelime
Bir ÅŸarap kadehi verdin elime
Unuttum ekmektir aştır insafsız
İçimde cevapsız kalan merak var
İki yay altında binlerce ok var
Ava mı çıktın ki bu kadar çok var
O nasıl kirpiktir kaştır insafsız
Bülbülden ibret al duy avazından
Dinle isyanını kendi ağzından
O dahi usanmış gülün nazından
Gönül de kuÅŸtur be kuÅŸtur insafsız
Ey beni zehrine müptela eden
Sordun mu kimdir bu intihar eden
O ömür törpüsü gözlerden tüten
Esrara keştir be keştir insafsız
Kara Gözlüm
Cemal Safi
Ben bin kere dedim, sen bir kez niye
Sevdim diyemdin he kara gözlüm?
Madem riyakarım bu ağıt niye ?
Akan gözyaÅŸlarım ne kara gözlüm?...
Niçin yaktın bilmem bu baÄŸrı neden?
Kalbimde dinmeyen bu ağrı neden?
Söyle! Nedir beni böyle kahreden?
Bir bildiÄŸin varsa de kara gözlüm...
Gidende gelende duranda bile
İçimde çırpınıp vuranda bile
Sen varsın Mukaddes Kur'an da bile !
Elif,be,te,se ve kara gözlüm....
Henüz rastlamadım halden bilene
PeriÅŸan halime gülen gülene
Oysa çektirdiÄŸin bütün çilene
Bir çift gözün bedel be kara gözlüm...
Murada ersede nadir bazısı
Karadır aşığın alınyazısı
Sanki garip gönlüm ana kuzusu
Ardından seslenir me kara gözlüm..
Her akÅŸam,her gece, her seherde sen
Havamda, suyumda, her deÄŸerde sen !
Ben Mecnuna döndüm,ne dersen de sen !
Adımın baÅŸ harfi Ce! kara gözlüm....
Kılavuzum Karga Çıktı Neyleyim
Cemal Safi
Deli gönlüm benden yana olmadı
DüÅŸmanıma arka çıktı neyleyim...
Aşk elinden az buz darbe almadı
Yaraları kırka çıktı neyleyim...
Uslanmadı vazgeçmedi yasaktan
Bakışları kurtulmadı tuzaktan
Kör kediyi samur sandı uzaktan
Kürk dediÄŸi hırka çıktı neyleyim...
İçer içmez huri dedi cadıya
Mahkum etti ısırganla yatıya
Sarhoş iken tayinimiz batıya
Ayıkınca ÅŸarka çıktı neyleyim...
Yeni deÄŸil ÅŸu gönlümün kandığı
Çalı çırpı çınar diye konduÄŸu
Her derdime ÅŸifa diye sunduÄŸu
Şıra sandım sirke çıktı neyleyim...
Haram olsun huzur nedir bildiysem
Bin aÄŸladım, senede bir güldüysem
Acınacak durumlara geldiysem
Kılavuzum karga çıktı neyleyim..
Kış Gelmez Oldu
Cemal Safi
Kimi gerçek kınar kimi ÅŸakadan,
Sanırlar elimden iş gelmez oldu.
Destek alsam Çin’den Amerika’dan,
Zalim kaderimle baÅŸ gelmez oldu.
Gayem ne safahat, ne saltanattı.
Felsefem hep ÅŸükür, hep kanaatti.
Kahve açtım garsonlarım çay sattı.
Çatlaksız kırıksız boÅŸ gelmez oldu.
Kenardan köÅŸeden borç yiye yiye,
Servetim yük olmaz oldu kediye,
Soba bayi oldum güz geldi diye,
İlkbahar yaklaştı, kış gelmez oldu.
Yaslanamam betonarme yapıya,
ÇökeceÄŸi tutar ÅŸanssızlık bu ya,
Kaç yıl gele attım bir tek kapıya,
Ecelim geldi de ÅŸans gelmez oldu.
Neyi esirgesem gelir nazara,
Bahçevan oldum da bir gülizara,
N’olur bülbül ötsün bir gün kazara,
SaksaÄŸandan baÅŸka kuÅŸ gelmez oldu.
Bu nasıl adalet, bu nasıl dava?
Tatlı lokma yiyemedim bedava,
Hangi toyda kaşık atsam pilava,
Benden başkasına taş gelmez oldu.
Gün günü arattı duygularıma,
Geceler güç kattı kaygılarıma,
Kabuslar kastetti uykularıma,
Hayra yorulacak düÅŸ gelmez oldu.
Tehlike çalsa da bütün hatlarım,
Dosta vız geliyor tüm imdatlarım,
Nice şiirlerim iltifatlarım,
Yarin kulağına hoş gelmez oldu.
Kör olası gözüm, pınardı hani?
Her dostu ağıtla anardı hani?
Dağ gibi babamı aldı da fani,
O gündür bu gündür, yaÅŸ gelmez oldu.
Laralı Halil
Cemal Safi
Hasretin amansız tuttu yakamı,
Neden olmuyorsun oralı Halil?
Kasten mi terk ettin,yoksa şaka mı?
Bu mudur dostluğun kuralı Halil?
Vefakar kalbimi boÅŸuna yordum,
Bensiz cennet olsa gitmez diyordum.
Yerini güneyli kuÅŸlara sordum,
Tanırız dediler Laralı Halil!...
BaÅŸkent midir,yoksa fizan çölü mü?
Mecnun gibi özler oldum ölümü,
Gülmeyen bahtımın sensiz bölümü,
Åžimdi çatal çatal karalı Halil!...
Bu mu aÄŸabeylik,bu mu erkeklik?
Bir Tanrı'ya mahsus değil mi teklik?
Kırk avcının birden vurduğu keklik,
Acep ben kadar mı yaralı Halil?...
Kanıtla indinde yerim yüceyse,
Gel de muammayı çöz bilmeceyse,
Senin gönlündeki kraliçeyse,
Benimki sevginin kralı Halil!...
Sen zevkten sarhoÅŸken ben zehir yedim!
Gece gündüz sürdü hasret nöbetim!
Henüz bin derdimin birini dedim;
İsyanlar dilimde sıralı Halil!...
Cemal'in sersefil sen bozma keyfi,
Yüklenme sabrıma,çıldırtma kafi!
Öz kardeÅŸim diye övdüÄŸün Safi,
Şimdi hicranınla daralı Halil!...
Müsaaden Olursa Ben Gidiyorum
Cemal Safi
Seninle tanışmam geçen kışındı,
Romandın, gözlerin satır başındı.
Okuya okuya ismin aşındı,
Bu aÅŸkın modası geçti diyorum,
Müsaaden olursa ben gidiyorum.
Eşkıya bakışın beni yıldırdı,
Hançeriyle gururuma saldırdı.
Gönlüm ayrılığa kadeh kaldırdı,
Hasretin zehrolsa içerim diyorum,
Müsaaden olursa ben gidiyorum.
Bir zaman gözyaşı döktü sürekli,
Nerede o eski yufka yürekli?
Kelebek gönlüme çiçek gerekli,
Senin ilkbaharın geçti diyorum,
Müsaaden olursa ben gidiyorum.
Masallar anlatıp avutamazsın,
Talihim gözünü açtı diyorum.
Ninniler söyleyip avutamazsın,
Gönlümün uykusu kaçtı diyorum,
Müsaaden olursa ben gidiyorum.
Mademki akıyor gençlik su vari,
Kalmasın olmadık arzusu bari.
İşinin erbabı gönlüm süvari,
Kıskıvrak bir kısrak seçti diyorum,
Müsaaden olursa ben gidiyorum.
Ne Kaybederdin
Cemal Safi
Bir günah iÅŸledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Ne vardı kalbimi tekrar fethetsen !
Ne olur birazda bizden bahsetsen
Hep onu sormasan ne kaybederdin?
Evli olmasak ta keyfe kederdi
Gönül nikahımız bize yeterdi
Åžeytana uyup ta bu kadar derdi
Başına sarmasan ne kaybederdin?
Yakamı tutmasan yargılar gibi
Ahiret gününde sorgular gibi
Her yerde hatamı sergiler gibi
Önüme sermesen ne kaybederdin?
Üstüme gelmesen sıkana kadar
Üzmesen canımdan bıkana kadar
Dağ gibi sabrımı yıkana kadar
Dilini yormasan ne kaybederdin?
Kanattın yaramı günbegün deÅŸip
Paramparça oldun gözümden düÅŸüp
Çılgın seller gibi haddini aşıp
Üstüme varmasan ne kaybederdin?
Hiç ÅŸansın kalmadı dönsen de geri
Yitirdin verdiÄŸim bütün deÄŸeri
Aşkına emanet ettiğim yeri
Bu kadar kırmasan ne kaybederdin?
Ne Yazar?
Cemal Safi
Duydum ki vefasız incinip küsmüÅŸ
Darılsa ne yazar darılmasa ne?
Bir selam yollardı onu da kesmiş
Kırılsa ne yazar kırılmasa ne?
Ben keder üretir dert yaratırım,
Aleme ibrettir her bir satırım,
Kırk yılın başında halim hatırım
Sorulsa ne yazar sorulmasa ne?
Benden uzak olsun ersin ahtına
Dilerim sultanlar çıksın bahtına
Layık olmadığı gönül tahtına
Kurulsa ne yazar kurulmasa ne?
Kervanı kırılmış çölden beterim
Hancıya yolcuya hasret giderim
Yüz karası olmuÅŸ gönül defterim
Dürülse ne yazar dürülmese ne?
Rüyalarım Olmasa
Söz : Cemal Safi
Müzik: Zekai Tunca
Yıldızlara baktırdım fallara çıkmıyorsun
Seni görmem imkansız rüyalarım olmasa
Pencereden bakmıyor yollara çıkmıyorsun
Seni görmem imkansız rüyalarım olmasa
Zor mu geldi kalbinde bana sevgi saklamak
Yakıp gittiÄŸin yeri dönüp bir kez yoklamak
DeÄŸil sabaha kadar seni öpüp koklamak
Seni sarmam imkansız rüyalarım olmasa
Sevmesem özler miyim seni can pahasına
Ne olur bir fırsat ver, beni bir daha sına
Adını söyleyemem senden bir baÅŸkasına
Seni sormam imkansız rüyalarım olmasa
DüÅŸlerimde incitsem günlerce uyuyamam
Sana deÄŸil, saçının bir teline kıyamam
Yıllar sonra dönsen de' nerde kaldın' diyemem
Seni kırmam imkansız rüyalarım olmasa
Yalvarırım mektup yaz beş dakkanı ayırda
Su serp yanan sineme sağlığını duyur da
Yaban gülü gibisin daÄŸda,kırda,bayırda
Seni dermem imkansız rüyalarım olmasa...
Sen İran Ol
Cemal Safi
Sarhoşunum, nasıl ayık kalayım?
AÅŸk ÅŸarabın doldu gönül testime.
Sen İran ol bende şahın olayım;
Varsın Sultan Selim gelsin üstüme...
Öyle bir güç var ki aÅŸkın verdiÄŸi;
Deryada damladır aklın erdiği.
Perilerin,meleklerin,gerdiÄŸi,
Sipersin,kanatsın,kolsun üstüme...
Ali'nin kılıcı elimde aşkın,
Veli'nin duası dilimde aşkın.
Durmasın karşıma çıkacak ÅŸaÅŸkın;
Tekmil orduların salsın üstüme...
Yad el dokunursa kaşına senin,
Ölürüm çıkamam karşına senin.
Zarar getirirsem taşına senin;
Yezid'in vebali kalsın üstüme...
Sensiz İki gün
Cemal Safi
Murat Şenpınar
Nere gizlendimse aÅŸikar oldum
Hedefte gördüler sensiz iki gün
Dertler avcı oldu ben şikar oldum
İnsafsız vurdular sensiz iki gün
Ayağıma prangalar taktılar
Gözlerimi baÄŸladılar yaktılar
İki koldan bir anlımdan çaktılar
Çarmığa geldiler sensiz iki gün
Kaale almadılar dileklerimi
Yarasalar emdi iliklerimi
Bükülmez sandığım iliklerimi
Kırk yerden kırdılar sensiz iki gün
Tek Hece
Cemal Safi
Var mı beni içinizde tanıyan?
YaÅŸanmadan çözülmeyen sır benim.
Kalmasa da ÅŸöhretimi duymayan,
KimliÄŸimi tarif etmek zor benim.
Bülbül benim lisanımla ötüÅŸtü.
Bir gül için can evinden tutuÅŸtu.
YüreÄŸine Toroslar'dan çığ düÅŸtü.
Yangınımı söndürmedi kar benim.
Niceler sultandı, kraldı, şahtı.
Benimle değişti talihi bahtı,
Yerle bir eylerim taç ile tahtı,
Akıl almaz hünerlerim var benim.
Kamil iken cahil ettim alimi,
VahÅŸi iken yahÅŸi ettim zalimi,
Yavuz iken zebun ettim Selim'i,
Her oyunu bozan gizli zor benim.
Yeryüzünde ben ürettim veremi.
Lokman Hekim bulamadı çaremi.
Aslı için kül eyledim Kerem'i.
İbrahim'in atıldığı kor benim.
Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di.
Hatırım için yüce daÄŸlar delindi.
Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.
Kuvvet benim, kudret benim, fer benim.
İlahimle Mevlana'yı döndürdüm.
Yunus'umla öfkeleri dindirdim.
Günahımla çok ocaklar söndürdüm.
Mevla'danım, hayır benim, şer benim.
Kimsesizim hısmım da yok, hasmım da
Görünmezim cismim de yok, resmim de
Dil üzmezim, tek hece var ismimde
Barınağım gönül denen yer benim
Benim için yaratıldı Muhammed
Benim için yaÄŸdırıldı o rahmet
Evliyanın sözündeki muhabbet
Embiyanın yüzündeki nur benim
Vurda Öyle Git
Cemal Safi
İdam mahkumunun söz hakkı vardır
Bari son arzumu sor da öyle git
Arının çiçekte göz hakkı vardır
Bir buse için dur da öyle git
Madem gidiyorsun bura son durak
Ne adres, ne mektup, ne resim bırak
Kendinden bir parça bir cisim bırak
Saçından birkaç tel ver de öyle git
Ardımdan bir damla yaÅŸ dökeceksen
Adımı andıkça ah ah çekeceksen
Kabrime bir gonca gül dikeceksen
Ne olur yaÅŸatma vur da öyle git
Hem yıllarca oyna gönül sahnemde
Hem perdeyi kapat en mutlu demde
Sitem oklarına hedef sinemde
Açtığın yarayı sar da öyle git
PiÅŸmanlık duyarda dönersen geri
Gel de gör aÅŸkından kalan eseri
Seyret ateÅŸinin düÅŸtüÄŸü yeri
Hasretin zulmünü gör de öyle git
Vurgun
Söz: Cemal Safi
Müzik: Selçuk Tekay
Gözlerim uykuyla barıştı sanma
Sen gittin gideli dargın sayılır
Bende bir zamanlar sevildim ama
Seninki düpedüz vurgun sayılır
Ne kadar zulmetsen ah etmem sana
Her iki cihanda gül kana kana
Seninle cehennem ödüldür bana
Sensiz cennet bile sürgün sayılır
Yalan mı söyledin göz göre göre
Ne zaman dolacak verdiÄŸin süre
Gönülden gördüÄŸüm takvime göre
Aldığım her nefes birgün sayılır
Ya Evde Yoksan
Cemal Safi
Orhan Gencebay
AÅŸkınla ne garip hallere düÅŸtüm
HerÅŸeyim tamam da bir sendin noksan
YaÄŸmur yaÅŸ demeden yollara düÅŸtüm
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Elbisem gündelik pabucum delik
Haberin olsa da sobayı yaksan
YaÄŸmur iliÄŸime geçti üstelik
İçim ürperiyor ya evde yoksan
SarhoÅŸsan kapını çaldığım anda
FahiÅŸeler gibi açık saçıksan
Bir de ufak rakı varsa masanda
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Bakkala gitmeme lüzum kalmasa
Durumu anlardın takvime baksan
Allah vere misafirin olmasa
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Kıvırcık marulun vardır inşallah
Bir salata yapsan bol limon sıksan
Senin de iştahın iyi maşallah
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Sabahlara kadar içsek seviÅŸsek
Ne ben işe gitsem ne sen ayıksan
Derin bir uykunun dibine düÅŸsek
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Ne kadar üÅŸüdüm nasıl acıktım
İlk önce sıcacık banyoya soksan
Sanırsın ÅŸu anda denizden çıktım
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Yanlış mı aklımda kalmış acaba
Muhabbet sokağı numara doksan
BoÅŸa mı gidecek bu kadar çaba
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Ya yolu kaybettim ya ben kayboldum
Ne olur bir yerden karşıma çıksan
Tepeden tırnağa sırsıklam oldum
İçim ürperiyor ya evde yoksan
Yakılacak Yara
Cemal Safi
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidiÅŸine
İçtim peÅŸi peÅŸine
Gönlüm senin iÅŸine
Son verir diye içtim.
VurduÄŸun günden beri
Sormadın derbederi
AteÅŸ ettiÄŸin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflah olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Zulüm Dolanır
Cemal Safi
Halime bakıp da mücrimim sanma,
Karşında ayağım ,elim dolanır.
Ahraz da değilim,dilbazım amma,
Seni gördüÄŸüm an dilim dolanır.
Biricik servetim resmin masamda,
Tek zevkimde sensin,tekmil tasam da,
Ben sana gelmeye uÄŸraÅŸmasam da,
KördüÄŸüm olası yolum dolaşır.
Hele bir derdim hapsinden yaman,
Aman sen iÅŸitme, sen duyma aman!
Kolunda birini gördüÄŸüm zaman,
Kalbimde kan deÄŸil,zulüm dolanır.
|