Ağrı Dağı

Aşık Kerem

Sana derler Ağrı Dağı
Ne yamandır başın senin
Belirsizdir yazın kışın
Hiç tükenmez kışın senin

Rüzgarlara dest olmuÅŸsun
Dertlilere dost olmuÅŸsun
Hep daÄŸlardan üst olmuÅŸsun
ErciyeÅŸ'tir eÅŸin senin

Eksik olmaz karın yağar
Bulutlar birbirin kovar
Evvel güneÅŸ sana doÄŸar
Cevahirdir taşın senin

Kerem eydir geldim gittim
Åžu fani dünyaya nettim
Ululara sual ettim
Kimse bilmez iÅŸin senin

Arzuladım Geldim

Aşık Kerem

Arzuladım geldim Karadağ seni
Nedir bu çektiÄŸim elinden senin
Aktı ÇeÅŸmim yaşı Ceyhan'a döndü
Acep kimler geçer selinden senin

Dilerim başına samyeli essin
Åžu kara baÄŸrını taÅŸçılar kessin
Elvan çiçeklerin yansın tutuÅŸsun
Kimseler kokmasın gülünden senin

Marallarım azgın azgın ayılar
ÇeÅŸmelerin derin derin kuyular
Bellerini kessin yad haramiler
Bezirgan geçmesin ilinden senin

Kerem der serinden duman gitmesin
Lale sümbül mor menevÅŸe bitmesin
Bahçenizde yad bülbüller ötmesin
Han Aslı'm geçmiÅŸtir yolundan senin

Beydağın Başında

Aşık Kerem

Beydağın başında kar pare pare
Sevda denen derde bulunmaz çare
Lokman Hekim merhem sürse ey olmaz
Haber salın gelsin o nazlı yare

Beydağın başında duman farımaz
Gözlerimden akan yaşım kurumaz
Zelil oldum el alemin içinde
Bundan böyle benim hükmüm yürümez

Beydağın başında konak durulmaz
Geçen kervanlardan haber sorulmaz
Felek beni koydun dert kervanına
Arap at yorulur gönül yorul yorulmaz

Derdimi yüklesem arap atlara
Gözyaşım dökülür yeÅŸil otlara
Felek senin ile bir hesabım var
Beni muhtaç ettin kötü yadlara

Beydağın başında yol var geçilmez
Suları soÄŸuktur yudum içilmez
Felek bunca derdi bana mı verdin
Üç derdim var birbirinden seçilmez

Kerem geldi BeydaÄŸ'ını geçmeye
Niyet etti soÄŸuk suyun içmeye
EÄŸer yol vermezsen Dertli Kerem'e
Ahtım vardır kanatlanıp uçmaya

Bir Bahar Almadım

Aşık Kerem

Bir bahar almadım çeÅŸm-i eladan
Asla kurtulmadım derd ü beladan
Beklerim bir haber gelmez sıladan
DaÄŸlar perde çekmiÅŸ aralarımız

Ben bihudum bir dün beni bürümüÅŸ
Aradım derdime derman yoğumuş
Derd ü mihnet için ninem doÄŸurmuÅŸ
Keşke taş doğuraydı analarımız

Ben Kerem'im elbet yarim bulurum
Korkarım ki gurbet ilde kalırım
Ä°flah olmam ben bu dertten ölürüm
Han Aslı'm giyinsin karalarımız

Bugün Seyre Çıkmış

Aşık Kerem

Bugün seyre çıkmış gördüm bir civan
Yanağına takmış gül gül üstüne
MenevÅŸe sümbüllü bahçeye girmiÅŸ
Laleyi kondurmuÅŸ sümbül üstüne

Bir kere görünce oldum divane
Ol hilal kaşları benzer kemana
Taramış kakülün dökmüÅŸ yer yana
Dağılmış gerdana tel tel üstüne

Zatı bir melektir değildir erden
Ol beyaz gerdanı seçilmez benden
UÄŸruna geçmiÅŸim can ile serden
Gözyaşım döküldü sel sel üstüne

Kerem eder sözüm eyledim beyan
Hun ile gözyaşım eyledi revan
Bazı meclislerde ederler devran
Aşıklar söyleÅŸsin gül gül üstüne

Çiçekler Ä°çinde

Aşık Kerem

Çiçekler Ä°çinde MenevÅŸe BaÅŸtır
Güzeli Gösteren Göz Ä°le KaÅŸtır
Gurbete Gidiyom Mektup Ulaştır
Mektup İle Konuşalım Bir Zeman

Åžu Dünyada Üç Nesneden Korkarım
Biri Gurbet Bir Ayrılık Bir Ölüm
Hiç Birinden Hasta Gönül Åžen DeÄŸil
Biri Gurbet Bir Ayrılık Bir Ölüm

Kerem Derki DaÄŸ Üstüne DaÄŸ Olmaz
Ah Çekenin YüreÄŸinde YaÄŸ Olmaz
Elin Kızı Gelip Sana Yar Olamaz
Varıp Kapısına Kul Olmayınca

Ela Gözlü Dilber

Aşık Kerem

Behey ela gözlü dilber
Hangi bağın gülüsün sen
Seher vaktinde uyanır
Aşığın bülbülüsün sen

İnce belin sıkmış kemer
Yüzüne de düÅŸmüÅŸ kamer
Aşıkların senden umar
Bugün beyler beyisin sen

Humasın yüksek uçarsın
Bir bakar gönlüm açarsın
Ben severim sen kaçarsın
Aklın yoktun delisin sen

Severim hakiki yari
Feda kıldım can u teni
Kerem der ki Aslı Han'ı
Cihanın sultanısın sen

Gelme Ecel Gelme

Aşık Kerem

Bir han köÅŸesinde kalmışam hasta
Gözlerim kapıda kulağım seste
Kendim gurbet elde gönlüm heveste

Gelme ecel gelme üç gün ara ver
Üç günden ne çıkar beÅŸ gün ara ver

Erzurum dağları duman dildedir
Başım yastıktadır gözüm yoldadır
Aslı hayın yardır adam aldadır

Gelme ecel gelme üç gün ara ver
Üç günden ne çıkar beÅŸ gün ara ver

Erzurum daÄŸları kardır geçilmez
Gizli sırdır her adama açılmaz
Ayrılık ÅŸerbeti zehir içilmez

Gelme ecel gelme üç gün ara ver
Üç günden ne çıkar beÅŸ gün ara ver

Felek sen mi kaldın bana gülecek
Akıttın gözyaşımı kimler silecek
Kerem'e dediler Aslın gelecek

Gelme ecel gelme üç gün ara ver
Üç günden ne çıkar beÅŸ gün ara ver

Gider Oldum

Aşık Kerem

Gider oldum eÅŸ yarenim derilsin
Hol olsun ekmeÄŸi aşı dünyanın
Åžimden geri defterimiz dürülsün
Sürmelensin gözü kaşı dünyanın

Ä°sterse baÄŸ olsun düzler ovalar
Åžahinler yüksekte yapar yuvalar
Ä°sterse süt olsun bütün deryalar
Ä°sterse var olsun kışı dünyanın

Dertli Kerem der ki dünya fanidir
Nicelerin abdal abdal gezdirir
Kimse bilmez ne zamandan beridir
Hiç hesaba gelmez yaşı dünyanın

Gönül Geçmez Senden

Aşık Kerem

Gönül geçmez senden ey yüz ü mahım
Ölünce severim seni bilmiÅŸ ol
Hakkın emri ile Azrail canım
Alınca severim seni bilmiş ol

Rahmet kapısına tutmuÅŸum yüzüm
Hak için söylerim ben her bir sözüm
Sanki musallada halk da namazım
Kılınca severim seni bilmiş ol

Cemalin görünce aklım oldu çak
Hub yaratmış seni ol zatı pak
Mezarım içinde gözlerime hak
Dolunca severim seni bilmiÅŸ ol

Kerem der seyrettim halkı cananı
KiÅŸi sevdiÄŸine bulur bahani
Yevmi mahşerde de hakkın divanı
Olunca severim seni bilmiÅŸ ol

Hangi Derde Yanayım

Aşık Kerem

Hey ağalar hangi derde yanayım
Yitirdim Aslı'mı gören olmadı
Pervaneler gibi yandım tutuştum
Yandım ateşine soran olmadı

Atıldım atıldım atılamadım
Kırıldı kantarım tartılamadım
Azrail elinden kurtulamadım
Perişan halimden bilen olmadı

Kerem eder ben bu elden giderim
Dostun cemalini seyran ederim
Haktan emir geldi buna ne derim
Aslı Han gibi de yanan olmadı

Ne Kaçarsın Benden

Aşık Kerem

Ne kaçarsın benden ey yüz ü mahım
Seni sever var mı benden ziyade
Ruz-i şeb durmayıp alırsın ahım
Aşığın ağlatma bundan ziyade

Kaşların yay mıdır kirpiğin ok mu
Bir kez ben de sana sarılsam çok mu
Hey zalim göÄŸsünde imanın yok mu
Sana lazım değil benden ziyade

Gel ver muradımı ben de bileyim
Çok aÄŸlattın bugün ben de güleyim
İstersen canım sana kurban olayım
Hünerim yok sana bundan ziyade

Hercaisin gonca gülün kokulmaz
Cevredersin nice hatır yıkılmaz
Kerem der ki mah yüzüne bakılmaz
Ä°nsanı yakarsın günden ziyade