“Hala ince ince, kanıyor yara
Gözlerim dalınca, sensiz yollara...”

Gözüm daldı, yosun kokan yollara,
Maziyi önüme serdim bu akşam...
Hicranla, hüsranla geçen yıllara,
Yine de, hep seni, sordum bu akşam...

Gönül bu sevdadan geçmiş gibiydi,
Bülbüller bahçemden uçmuş gibiydi...
Sanki, bir kızıl gül açmış gibiydi,
Sevda bahçesinden derdim bu akşam...

Gündüz hayalimde, gece düşümde,
Hasretin, dolanıp durdu peşimde...
Pınar olup akan o göz yaşımda,
Vuslatın mührünü, gördüm bu akşam...

Gençlik uçtu gitti, deveran döndü,
Yürekte son umut ışığı söndü...
Ölümüm, “elveda” dediğin gündü,
Hayalle vuslata erdim bu akşam...

Gönlümde sır oldun, yüreğimde yas,
Onca göz yaşıydı senden tek miras...
Tükendi yıllardır süren, ihtiras
Gürhan’ı toprağa, verdim bu akşam...

HAYAL...

“Yine sensizdim bu gün, rıhtımında seni andım
Gözlerini aradım, her geçeni sen sandım...”

Rıhtımda dolaştım güneş batarken,
Kızıllık saçına vurur gibiydi,
Yokluğun hüznüme hüzün katarken,
Hayalin karşımda durur gibiydi...

Hasret yaralamış, kanadım kırık,
Hüzün deryasında boğuşuyorum...
Küsmedim, sadece yüreğim buruk,
Sol yanım yanarken, ben üşüyorum...

Düştük hayal dolu tüm tuzaklara,
Nasıl özlemişim bir bilsen seni...
Hayalin kaçarken çok uzaklara,
Tutmak istemiştim hep ellerini...

Kayboldun ufkumda, sen yavaş yavaş,
Kırıldı, döküldü, hatıraların...
Gözümden süzüldü, birkaç damla yaş,
Dün gibi aklımdan silindi, yarın...

HAZAN DAMLALARI...

“Kalmadı ardımızdan ağıtlar yazan artık
Baharımda gittin sen,dönsen de hazan artık”

Sevmeyi bilemedik, dur deyip de zamana,
Ah, vah ile, koca bir ömür, hicran, yas oldu...
Yudum yudum içtik bir zehiri kana kana,
Sevdamız önce azap, sonra ihtiras oldu...

Söz vermiştik hani biz, yeminlerimiz vardı,
Hangi kitaba sığar, bunca ihanet, yalan,
Beden vuslat beklerken, gelen ayrılıklardı,
Bir ömürlük göz yaşı, senden hatıra kalan...

Ömür sayfalarımız eridi birer birer,
Mısralarımız kaldı, göz yaşlarımla sızan...
Kıymetini bilmedik, su gibi aktı günler,
Daha vakit var derken, erişti ümr-ü hazan...

Yüreğime, akşamın karanlıkları doldu,
Umutlar, umutsuzca tükendi, solan günle...
Karanlıkta kayboldu, tüm anılar, yok oldu,
Bize avunmak düştü, kaybettiğimiz dünle...

Sen gidince, sanma ki bir daha doğdu güneş,
Yıllar yordu bedeni, saçlarıma ak düştü...
Döktüğüm gözyaşıyla, sönmeyince bu ateş,
Gürhan’a, alevsiz bir korda yanmak düştü...

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bu şiirlerin her türlü telif hakkı şairin kendisine veya temsilcilerine aittir