| Miyaser Gülşen |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Tuesday, 21 October 2008 | |
|
Ya Rab, Senin rahmetin, lûtfun sonsuz bilirim, Sen affeyle, bağışla bu günahkâr kulunu. Sanadır hep dönüşler, tahassürle gelirim, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu. Ben acizim, güçsüzüm, çaresizim, naçarım, Verdiğin iki eli bir tek Sana açarım. Bu günahkâr halime kanlı yaşlar saçarım, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu. Haram tutarsa elim, kupkuru bir dal eyle, Kötü söz söylemesin bu dilimi lal eyle, Sen inayet buyur da, her sözümü bal eyle, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu. Nefsime yenilirsem zalim şeytan sevinir, Kendine pay çıkarır ,gurur duyar, övünür, O zaman bu aciz kulun, nedametle dövünür, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu. Senin yolunda bütün sermem gerekenleri, Zihnime unutturma dermem gerekenleri, Göster bana daima görmem gerekenleri, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu. Atma fakir kulunu cehennemin narına, Zaten aşkla yanıyor vuslatının harına, Sevgili Habib inin o güzel hatırına, Sen affeyle bağışla, bu günahkâr kulunu
Gülşen tarumar oldu, goncalarda hüzün var Gül kokulu ahsenim her goncada yüzün var Ayrılığın gölgesi sığınağım olsa da Her gonca sana açar sensizlikle solsa da Gam taşır gam çekerim dağlar boyu yığarım Sensiz ne cihan yeter, ne kendime sığarım Ümitle uyutamam derdimi hicranımı Ahzândan sıyıramam özleyen her anımı Susar dilim lal olur, yüreğim giryan olur Aşikane can tende tutuşur püryan olur Hangi rüzgâr estirir bana misk amberini Hangi melek fısıldar müjdeli haberini Gülşen sensiz harabe, düzelmez, viranedir Goncalarda hüzün var bülbüller divanedir. SANA AŞKLAR GETİRDİM Sevgi pınarlarımdan Al gonca dudağımdan Gül kokan yanağımdan Sana aşklar getirdim En derin sevgilerden En güzel ümitlerden Gurbetten yadellerden Sana aşklar getirdim Bir değil bin naz etsen Gündüzde gecede sen Kalbimi bir dinlesen Sana aşklar getirdim Sevgimle sarmalayıp Yüreğimde saklayıp Öpüp öpüp koklayıp Sana aşklar getirdim. BİLMİYORSUN
Bayburt un kavakları Yeşermiş yaprakları Beni hasretle çeker Köyümün toprakları Can Bayburt, canım Bayburt Derde dermanım Bayburt Bayburt un kalesine Gülüne, lalesine Canımı bağlamışım Yâr saçın lülesine Can Bayburt, canım Bayburt Katle fermanım Bayburt Dağları aştım geldim Feleğe şaştım geldim Dediler Yâr içinde Bayburt a koştum geldim. Can Bayburt, canım Bayburt Derde dermanım Bayburt&.. ÖMRÜMÜN BAHARI YAZI GİBİSİN Aşkı yaşıyoruz en güzel çağda Sen bende özlemsin sen bende sevda Gözlerime bakıp birşey fısılda Ömrümün bitmeyen nazı gibisin Uzat ellerini tut ellerimi Susturma konuştur şen dillerini Soldurma kalbimde aşk güllerini Ömrümün baharı yazı gibisin.
Sevgin büyürken kalbimde Ne olursun unut deme Sanki unutmak elimde Ne olursun unut deme Bir kez olsun güldür beni El aç Hakk a bildir beni Unutamam öldür beni Ne olursun unut deme Öldür beni feda canım Akmaz tek bir damla kanım Çürüyüp aksın her yanım Ne olursun unut deme Bu gönül başka seçer mi Asidir sözüm geçer mi Sensiz dünyadan göçer mi Ne olursun unut deme Kalbin bundan emin olsun Ateş bana zemin olsun Unutamam yemin olsun Ne olursun unut deme Gözlerin ok kaşın yaydı Bilmem bana kastin neydi Kolay ise unut haydi Ne olursun unut deme.....
Gel karanfil kokulum gel ey ayın ondördü Gönül hep seni sevdi çünkü tek seni gördü Ben sana bağlandıkça kader ağını ördü Gel karanfil kokulum gel ey ayın ondördü Uyku fakiri oldu sensiz yaşlı gözlerim Feleğin lügatında unutulmuş sözlerim Yıllar var ki ah edip ciğerimi közlerim Uyku fakiri oldu sensiz yaşlı gözlerim Verdiğin ızdırabın yok ki ölümden farkı Ayrılığı söyledi tutunduğum her şarkı Sabrımı öğüttükçe zamanın acı çarkı Verdiğin ızdırabın yok ki ölümden farkı Peymane oldu yürek hicranın ile doldu Ne bir teselli buldu ne de bahtiyar oldu Gülşendeki goncalar boynunu büktü soldu Peymane oldu yürek hicranın ile doldu Gel karanfil kokulum gel ey benim kaderim Heder olsa da ömrüm sana feda ederim Sanma sana ah eder sanma veda ederim Gel karanfil kokulum gel ey benim kaderim...
Her gün başka fırtına, başka boran sararken, Öğret bana aşmayı, öğret her aşamayı! Sensiz nasıl yaşarım?! bunu sen öğret bana! Öğret bana ne olur hasretle yaşamayı. İstemem etrafında esmesin keder yeli, İstemem dokunmasın sana bigâne eli. Biçareyim, bilemem, ne yapmalı, etmeli? Öğret bana ne olur hasretle yaşamayı. Kalbim gülmeye dargın, yüzüm gülse ne çıkar? Elbet bir gün kaderim beni üzmekten bıkar. Seni zerre inciten, beni kahreder, yıkar! Öğret bana ne olur hasretle yaşamayı. Bir türlü bitmek bilmez senden miras hasretim, Bir türlü geçmek bilmez uzar gider kasvetim. Sabırla beklediğim mükâfatım, nusretim Öğret bana ne olur hasretle yaşamayı. Yakan en büyük derdim, sonsuz hicranım sensin, Ömrümdeki servetim, inci mercanım sensin, Gecemde tek yıldızım, canım, bircanım sensin, Öğret bana ne olur hasretle yaşamayı.. Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır > Bu şiirlerin her türlü telif hakkı şairin kendisine veya temsilcilerine aittir
|
|
| Son Güncelleme ( Friday, 21 November 2008 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|