| Ümit Zeki Soyuduru |
|
|
|
| Yazar Administrator | |
| Wednesday, 22 October 2008 | |
|
Mavi gözlerinin derinliğine, Daldı da gözlerim kayboldu yine, Bundan sonra dönmek zor benliğime, Hain bakışının kurbanı oldum. Sevda mı bıraktın, ser mi bıraktın, Bağrıma basacak yer mi bıraktın, Kendime gelecek fer mi bıraktın, Susmayan dilinin fermanı oldum. Diktiğimiz ağaç bilmem kaç yıllık, Bizim de sevdamız yıllık asırlık, Kaderim mi kemendinde esirlik ? Ömrünce derdinin dermanı oldum. Bu kadar eziyet, bu kadar cefa, Çektimde dilinden, görmedim vefa, Bilmem ki sinende kim sürer sefa, Ben senin sevdanın harmanı oldum. Ankara- 11.02.2008
Beyaz kardelenisin sen benim kışlarımın, İnan ki esiriyim derin bakışlarımın, Damlası olabilsem akan gözyaşlarının, Bu ayrılıktan sonra istesem de gülemem, Seni ben hayalimde hayal bile edemem. Senden gelen her bela bana kırmızı güldür, Artık sendedir ferman, kes, as, istersen öldür, Fedadır sana canım, kanım sana helaldir, Aşkıyım sersemiyim, istesem de gülemem, Seni ben hayalimde hayal bile edemem. Sen bu bağın gülüsün, bense bir dağ bülbülü, Bülbül hep feryat eder, incitemez ki gülü, Sen gönül tahtındasın,ben şu dalda bir çalı, Hasretinden ölürüm, istesemde gelemem, Seni ben hayalimde hayal bile edemem. 05.01.2008 Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır ;
|
|
| Son Güncelleme ( Monday, 10 November 2008 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|