Çok çiçek kurudu gönül bahçemde
Her gelen gözünü bırakıp gitti
Yüreğim ateşler önünde kaldı
Her gelen közünü bırakıp gitti
Birisi de gerçek sevmedi candan
Kurşun yedi gönlüm aşkta dört yandan
Zalimler payını aldı bu kandan
Her gelen hüzünü bırakıp gitti
Sanki şu dünyanın ah çarkı oldum
İyinin kötüden tek farkı oldum
Feryatla inleyen bir şarkı oldum
Her gelen sazını bırakıp gitti
Anlamaz yaralı kalbim bir sözden
Yokuşlara geldim sevgide düzden
Kurtulamadım ben bir gün kem gözden
Her gelen gözünü bırakıp gitti
Arasında kaldım yalnızlıkların
Oyuncağı oldum vefasızların
Sevgiyle beslenen mutlulukların
Her gelen azını bırakıp gitti
Kilit vuramadım yalan dillere
Bülbül olamadım beyaz güllere
Umutsuz aşklarla düştüm yollara
Her gelen tozunu bırakıp gitti…
Bu şiirlerin her türlü telif hakkı şairin kendisine veya temsilcilerine aittir